Her anneler gününde yazıp yazmamaya karar veremem bir türlü…Anne olmak isteyip de olamayan anneler geliyor aklıma…
Ya da cinayete kurban verdiğimiz kızlarımızın,katillerinin salıverilip,salına salına gezdiklerini gören anneler…
Terör kurşunuyla evladını yitiren Cumartesi Annelerini hatırlayın bir…
Şimdi anlaşmaya çalışıyorlar,vatan savunması yaparken teröristlerin öldürdüğü çocuklarımızın anneleri…onların ne hissettiğini düşünen,soran var mı…
Hayatlarının baharında asılan üç fidan Deniz Gezmiş,Yusuf Aslan, Hüseyin İnan,birini asarken ötekine seyrettirmiş duygu yoksunu yaratıklar.O yüzden en son kalan Deniz Gezmiş, tabureye kendi vurmuş tekmeyi,onların asmasına fırsat vermeden…Onların annelerinin neler hissettiğini düşünebiliyor musunuz!.
Gezi olaylarında hayatını kaybeden gençlerimiz ve hergün mezarının başında ağlayan anneler geliyor gözümün önüne…
Ya çalınıp kaçırılan çocukların anneleri… Kardeşim kaybolmuştu ,acısından annem komada kalıp bebeğini kaybetti,dedem kalp krizi geçirip öldü.
Maden ocağında göçükte kalmış.Ya da tren kazasında ihmallerin kurbanı olmuş da sorumluları bir türlü bulunamamış insanların anneleri…
Sırf Cumhurbaşkanı olmak için aday olduğu,ve Kanal İstanbul Projesine karşı çıktığı için,hiçbir suçu olmadığı halde tutuklanan ve hapiste olan Ekrem İmamoğlu’nun annesinin yüreği nasıl dayanıyor acaba…
İşsiz,okuluna parasızlıktan gidemeyen,tayinleri yapılmayan öğretmenler,Hak-Hukuk-Adalet diye sokaklarda sessizce yürüyüş yaptıkları için tutuklanan,anneler gününde çocukları yanlarında olmadığı için ağlayan anneler…
Siyasetçi,öğrenci,gazeteci,düşünen ve sorgulayan herkesi hapse atılan insanların anneleri…
Parasızlıktan ve işsizlikten yuva kuramayan gençlerin anneleri…
Tarlasını ekecek tohumu,fidesi,gübresi,hayvanına verecek yemi olmayan,otlatacak merası kalmamış köylü anneler…
Sırf tekrar seçilebilemk için teröristlerle anlaşmaya çalışırken,o teröristlerin öldürdüğü çocukların anneleri…
Hepinizin acısını yüreğimde hissediyorum….
Anne olmak kolay değil,özveri ister,yürek ister.Anlayacağınız herkes anne olamaz
Önce bulantılardan yemek yiyemeyeceksin,arkasından şeklin şemalin bozulacak,istediğin elbiseyi giyemeyeceksin.Kilo alacaksın ve doğum sonrası o kiloları verme derdi çıkacak başına.
Ağrılar,sızılar,düştü düşecek korkuları…Her ay doktor kontrolleri…Zorla yutturulan vitamin hapları…9 ay karnında taşıyacaksın.Sonra bir gün geliyorum diyecek,canından can koparak acılar ve ağrılar içinde minicik bir mucize girecek hayatına.Kucağına alıp da kokusunu içine çektiğinde bütün herşeyi unutacaksın.
Gece uykularını unutacaksın.Göğüslerin yara olacak zırıl zırıl kanarken sen ahlaya uflaya emzirmeye çalışacaksın.Kendi acını unutup aman emmezse telaşına düşeceksin.Ay ateşi mi çıktı ne!Yok yok,durmadan ağlıyor ondan…Pişik mi oldu?Gazını çıkaramadı,karnı ağrıyor derken gülücükler başlayacak…
Anne mi dedi,yok yok baba dedi…Bak bak dişi çıkmış.Aman aşılarını tam yaptıralım… Emekledi emekledi…Ne emeklemesi yürüdü bile.
Okula başladı.Aman karnede zayıf gelmesin…Sonra lise…Sonra üniversite…Kuş olup uçup gitti bizim yavru.Arada bir sesini duymak için telefonda kulağın beklersin de beklersin.
Sonra evlenip barklanır.El kızı ya da el oğlu için anneye saymadık laf bırakmaz.Unutur annesinin onun için babasından yediği dayakları.
Ya da annem de annem başımın tacı der,annesini bırakıp gidip bir türlü yuva kuramaz. Yine anneye iş düşüyor,onun artık kendi yuvası olması gerektiğini anlatmalı…
Yüreği kor alevlerde yanan anneler…Allah size sabırlar versin…Hangisinin acısını sayalım Acıları mı yarıştıralım…
Babaannem”Allah anneliği önce dağlara taşlara vermiş,onlar feryat etmiş dayanamıyoruz artık ne olur al bizden bu duyguyu diye,sonra alıp insanoğluna vermiş”derdi.
Anne kıymeti bilmeyen evlatlar,unutmayın birgün siz de anne baba olacaksınız…Ne ekerseniz onu biçersiniz…
Çocuk sahibi olamayanlar,Çocuk Esirgeme Kurumları bir yudum sevgiye muhtaç çocuklarla dolu,şart mı dünyaya getirmek?Önemli olan, yüreğindeki sevgi ve şefkati verebileceğin, büyütüp, topluma yararlı bir insan yetiştirmek değil midir?
Sadece doğurmakla anne olunmuyor. Etrafınıza şöyle bir bakın! Kimisi sadece çocuk doğurup, kocasına kendisine baktırmak için ,çocukları gelir kaynağı olarak görüyor.
Bazı kadınlar var ki annesi olmadığı halde, kimsesiz kalmış bir yavruyu bağrına basarak, tüm sevgisini şefkatini ona vererek, topluma kazandırmaya çalışan, onun için canını bile vermeye hazır anneler… Yüreklerinizden öpüyorum…İşte gerçekten anneliği hak eden kişi bu annelerdir.
Bir de sadece dünyaya getirdiği için anne olduğunu sananlar var.Çıkarı için çocuğunu terk edip giden ,yıllarca görmeyen anneler…
Bir de annesine bir bebek bakar gibi bakan kız anneler var…Onları yürekten kutluyorum. Kimbilir nasıl bir güzel duygudur,annesinin annesi olabilmek.
Sonra el kızına ya da el oğluna sözünü geçiremeyip hiçbir güvencesi olmayan annesini sokakta bırakanlar var.Bir gün yaşlanıp aynı duruma düşebileceklerini hiç mi düşünmüyorlar…
Sonra dokuz ay yolunu gözleyip yavruma sarıldığım anlar geldi aklıma…Hani o minik parmaklarıyla elinizi sımsıkı kavrayan o tatlı bebek…Bir daha hiç bırakmıyor o eli…Siz de bırakamıyorsunuz.Bırakılmıyor bir türlü ,hep bir bahaneniz oluyor.
Annelik hiç bitmeyen bir okul gibi geliyor bana. Belki çocuklarınızın başarıları sizin sınıf geçme notunuz oluyor ama asla mezun olamıyorsunuz…
Annem”kızım çocuğunu boşayamazsın,istifa da edemezsin annelikten,hani ne içilir,ne vazgeçilir denir ya,öyle birşey”derdi…
Anneciğim…Canım benim…Biz iki kız okuyalım diye nasıl da çırpınmıştı.Kendisi ailesi izin vermediği için okuyamamıştı ve çok üzülürdü…
Annem sen başardın… Senin sayende ben çocuklarımı en iyi okullarda okutup başarılı ve mutlu insan olmalarına katkıda bulunabildim,yerinde rahat uyu…
Kızım hem annelerin,hem de evlatların en tatlısı… Ben hem anneden hem kızımdan yana çok şanslıyım…
Artık anneler ağlamasın ne olur,savaşlar bitsin, açlık sona ersin, hep sevgi çiçekleri açsın dünyanın dört bir yanında…
Kendisini anne hisseden tüm annelerin annelerin ve eşini kaybedip de çocuklarına hem anne hem baba olan babaların günü kutlu olsun…
Evlatları Silivri’de tutuklu bulunan annelerin yüzü güldüğünde Anneler Günü’nü yeniden kutlarız
Bir yanıt yazın