Ben şanslıyım, maddi, manevi…
Ama istisnalar kaideyi bozmuyor …
Bu ülkenin babaları sadece ülkenin değil yeryüzünün en talihsiz, en şanssız babalarıdır bence…
***
Her açıdan…
Mesela;
Ekonomik açıdan…
***
Evin başköşesindeki HD televizyonlar,
akıllı telefonlar, tabletler bilgisayarlar,
oyun konsolları çocukları tüketimin en çılgınına davet ederken…
Babalar kuşa dönmüş yetersiz aylıklarının, güvensiz işlerin,
belirsiz yarınların, zar zor sağlanmış küçük birikimlerin,
ayın sonuna doğru tükenen harçlıkların kahrı içinde bocalar…
***
Sessizleşir…
Söylemek ister, asla söyleyemez…
İstemek ile yapamamak arasında ezilir baba…
Ve meclisteki ballı kaymaklı maaş alan hiçbir milletvekilinin aklına gelmez bu eziklik…
***
Şehit aileleri?…
Onlara olan saygımdan susuyorum…
Hiç haketmiyorlar…
***
Mesela;sosyal yaşamda…
***
Çocuklarına “iyi insan” olmayı öğretmek, dürüst kalmak gibi en kutsal görevi ile yüz yüze geldiğinde…
Bir yanda kimlikli kişilikli onurlu yürekli
özgür bir birey yetiştirme arzusu…
***
Öte yanda o minik bireyi;
İkiyüzlülüğün..
Kaypaklığın..
Onursuzluğun…
Kimliksizliğin, kibrin, bencilliğin hüküm sürdüğü bir dünyaya hazırlamanın kaçınılmazlığı…
***
Ezilir baba…
**
Anlatmak istese anlatamaz…
Ve baba susar; kilitler çenesini…
Dişlerini sıkar kanatır…
Ağlayamaz…
***
Şanssızdır bu ülkenin babaları…
***
Neyse!..
***
Bugün “Babalar Günü…”
Gün bugün…
Yarın meçhul ve belkide geç olabilir…
***
Kaç yaşına gelirseniz gelin yaşadığı sürece;
Boyunlarına, ellerine sarılın…
Koklayarak öpün babanızı..
***
Babalar çınar ağacı gibidir, meyvesi yoktur
ama çoğu zaman sıcak, kimi zaman serin “gölgesi” yeter…
***
Güvenin, sevginin ve fedakarlığın simgesi olan tüm babalarımızın..
Dostların;
“Babalar Günü Kutlu Olsun…”
Erdoğan ÖZGENÇ
İstanbul 21.06.2026 10.45
Bir yanıt yazın