Yıl 2025
Koskoca Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin geldiği şu duruma bakar mısınız?
Masumlara demir parmaklıklar arkası, katil, tecavüzcü,sapık ve hırsızlara ise özgürlük var.
Ben yaşadığım bu ülkede mal ve can güvenliğim olduğuna inanmıyorum.
“Can ve mal güvenliğim olduğuna inanıyorum” diyenlere de saygı duymuyorum.
Araştırma şirketlerinin yaptığı kamuoyu yoklamasına göre Türkiye’de adalet sisteminin doğru çalıştığına inananların oranı %29 da kalırken, Türkiye’de adalet yok diyenlerin oranı ise %71 (Yani her 100 kişiden 71’i Türkiye’de adalet olduğuna inanmıyor.)
İşte günümüz Türkiye sinin gerçekleri:
✓ Kayıp biri yada faili meçhul cinayetin mi var?
Televizyon kanallarına müraccat et, eğer kabul edilirsen Müge Anlı, Didem Arslan sayesinde bulursun.
✓ “Anayasal hakkını kullanarak protesto gösterisi mi yaptın?”
Orantısız güç kullanılarak yaka paça gözaltına alınır, tutuklu olarak yargılanırsın.
✓”Gazeteci, yazar, şair olarak iktidarın icraatlarını eleştirip, yönetenler aleyhine bir şeyler mi yazdın?”
Sabaha karşı evinin kapısı kırılır, kendini savunma izni verilmeden ağızsız, dilsiz hapishaneye gidersin.
✓ “Siyasi bir rakip olarak saltanatı tehdit eder hale mi geldin?”
Var oldukları dahi meçhul gizli tanıkların “mişli, muşlu” ifadeleri ile terör timleri de dahil olmak üzere tüm asayiş birimlerinin katıldığı operasyonla terörist muamelesi görür, demir parmaklıklar arkasına atılırsın.
Diğer taraftan;
Masum insanların çocuğuna, canına, ırzına malına mı kastettin?
Sorun yok.
Bir ifaden alınır. Maddi delil varsa hakim karşısına çıkarılırsın. Takım elbise, kravat ve birde yanında pişmanlık görüntüsü bıraktınmı maksimum 12 veya 14 yıl gibi bir ceza alır, en fazla 3 yada 5 yıl sonra sokaklarda özgürce dolaşmaya başlarsın.
Maddi delil yoksa dilediğin gibi hayatını yaşar, mağdur aileleri Müge Anlı yada Didem Arslan reality Show programlarna çıkana kadar ne aranır nede sorulursun.
10-15 yıl sonra…
Şanslı olan maktul yakınları bu programlardan birinde derdini anlatmayı başarabilir ise…
Delilleri Müge Anlı toplar.
Görgü tanıkları ve şahitleri Didem Arslan bulur.
Soruşturmayı bu programların muhabirleri yapar.
İtirafı sutudyo da hazır bulunan seyirciler dinler.
Her şey ortaya çıktıktan sonra asayiş şube elamanları gelir suçluyu götürürler.
Şimdi soru şu:
Tecavüzcü sapıkları, cani katilleri reality show programları on yıllar sonra ortaya çıkarıyorsa…
Jasat ekipleri ne iş yapıyor?
Asayiş polisleri ve cinayet masası ne iş yapıyor?
Savcılar ne iş yapıyor?
Biz bu kurumlarda ki insanlara hangi hizmetleri karşılığında maaş ödüyoruz?
Kimse ama kimse “Bu ateş benim evime düşmez” demesin.
Düşer.
Siyaset bu kurumlardan elini ayağını çekmediği sürece herkesin yolu birgün Müge Anlı veya Didem Arslan’a düşecektir.
Bir yanıt yazın