Türk siyasetinde yıllardır değişmeyen bir gerçek var: Milletin güvenini kazanamayanlar, çareyi dışarıdan destek devşirmekte arıyor. Bugün de benzer bir tabloyla karşı karşıyayız. CHP muhalefetinin öne çıkan iki ismi Ekrem İmamoğlu ve Özgür Özel etrafında yürüyen siyasi söylem, birçok vatandaşın gözünde bu tartışmayı yeniden alevlendirmiş durumda.
Sorulması gereken soru basit: Bir siyasetçinin önceliği Türk milletinin beklentileri midir, yoksa Batı başkentlerinden gelecek olumlu manşetler mi?
Son yıllarda dikkat çekici olan, CHP’deki önemli figürlerinin Türkiye’nin iç siyasi tartışmalarını uluslararası çevrelerin gündemine taşıyan açıklamaları ve Batı kamuoyundan gelen destek mesajlarının siyasette önemli bir referans gibi sunulmasıdır. Bu durum, milli egemenlik konusunda hassas olan milyonlarca insanın tepkisini çekmektedir.
Çünkü Türkiye sıradan bir ülke değildir. Bu Cumhuriyet, yabancı güçlerin himayesinde değil, emperyalizme karşı verilen bir bağımsızlık mücadelesinin sonunda kurulmuştur. Bu nedenle Türk milleti, dışarıdan gelen siyasi yönlendirmelere karşı tarihsel bir refleks geliştirmiştir.
Ekrem İmamoğlu ve Özgür Özel’in temsil ettiği siyasi çizgiye yöneltilen eleştirilerin temelinde de bu hassasiyet bulunmaktadır. Eleştiriler, Türkiye’nin geleceğinin yabancı gazetelerin köşe yazılarında, uluslararası kuruluşların raporlarında veya dış siyasi çevrelerin değerlendirmelerinde değil, milletin sandıkta ortaya koyacağı iradede şekillenmesi gerektiğini savunmaktadır.
Ancak günümüz siyasetinde başka bir olgu daha var: Algı siyaseti.
Sosyal medya orduları, dijital propaganda ağları ve sürekli tekrar edilen sloganlar üzerinden oluşturulan siyasi atmosfer, zaman zaman gerçek sorunların üzerini örtmektedir. İnsanlar ekonomik programları, güvenlik politikalarını, devlet yönetimine ilişkin somut projeleri tartışmak yerine kişiler etrafında şekillenen duygusal kamplaşmalara sürüklenmektedir.
Bugün Ekrem İmamoğlu ve Özgür Özel’i destekleyen kitlelerin tamamını aynı kefeye koymak elbette doğru değildir. Ancak siyaset sosyolojisinin ortaya koyduğu bir gerçek vardır: Kitle psikolojisi zaman zaman eleştirel düşüncenin önüne geçebilir. Lider merkezli bağlılıklar, sorgulamayı azaltabilir ve siyasi tercihlerin rasyonel zeminden uzaklaşmasına neden olabilir.
Demokrasi taraftarlık değil muhakeme rejimidir. Demokratik vatandaşlık, alkışlamak kadar sorgulamayı da gerektirir. Bir siyasetçiyi desteklemek başka şeydir; onu eleştiriden muaf görmek başka şey.
Türkiye’nin ihtiyacı olan şey, dış dünyanın takdirini toplamaya çalışan bir siyaset anlayışı değildir. Türkiye’nin ihtiyacı; kendi tarihine, kendi devlet geleneğine ve kendi milletinin iradesine güvenen bir siyaset anlayışıdır.
Cumhuriyet’in sahibi ne bir parti ne bir siyasi lider ne de herhangi bir dış güç merkezidir. Cumhuriyet’in sahibi millettir. Siyaset de meşruiyetini yalnızca ve yalnızca milletten aldığı sürece güçlüdür.
Bu nedenle bugün tartışılması gereken asıl konu kişiler değil, siyasi yönelimlerdir. Türkiye’nin rotasını belirleyecek olan Batı’nın alkışı değil, milletin kararıdır. Dün olduğu gibi bugün de son sözü Türk milleti söyleyecektir.
KAYNAKLAR
- Ekrem İmamoğlu, “Why Turkey’s Democratic Future Matters For The World”, Financial Times’ta yayımlanan makale (2025). İmamoğlu’nun Türkiye’nin demokratik geleceğini uluslararası düzen ve Avrupa güvenliğiyle ilişkilendiren görüşlerini içermektedir. (Ekrem Imamoglu)
- Özgür Özel’in Avrupa güvenliği ve Türkiye-Avrupa ilişkilerine ilişkin konuşmaları. CHP Genel Başkanı Özel, Türkiye’nin Avrupa güvenlik mimarisinin dışında düşünülemeyeceğini ifade etmiştir. (Türkiye Today)
- Avrupa kurumlarının ve Avrupa Konseyi çevrelerinin Ekrem İmamoğlu hakkında yaptıkları açıklamalar ve destek mesajları. (cor.europa.eu)
- Reuters, Associated Press ve uluslararası basında Özgür Özel ile Ekrem İmamoğlu’nun siyasi faaliyetleri ve uluslararası yankılarına ilişkin haberler. (Reuters)
- Ekrem İmamoğlu’nun yabancı basına verdiği röportajlar ve uluslararası kamuoyuna yönelik açıklamaları. (DIE ZEIT)
- Özgür Özel, Newsweek makalesi (Türkiye’de demokrasi krizi ve NATO/AB güvenlik vurgusu) 2026.
Bir yanıt yazın