Günéy Azerbaycan Ulusal Türk Dévinimi (Hereketi) illerden beri ilmek-ilmek toxunaraq zirveye ulaşmışdır. 100 ilden beri Türkün ayağına vurulan zencirler qırılmaqla Türk varlığı, basdırılmış küllerin altından yéniden alovlanıb, yurdumuzu ışıqlandırmaqdadır. İran adlandırılan yérde Türkler bir daha Farsların boyunduruğuna girmeyecekler. Araz’ın qırağından 700 km günéye doğru bitişik topraqlar Azerbaycan’dır. Bu bölgede Türkler ile yanaşı başqa azınlıklar éle de son 100 ilde farslaşdırılmış Türkler yaşayırlar. Fars basqınına uğramış Téhran, Kerec, Hemedan gibi şeherler bütün olumsuzluqlara qarşın Türk toxusunu (strüktürünü) qorumaqdadırlar. Téhran dünyanın ikinci böyük Türk şeheri olmaqla Qacar Sülalesi’nden qalan Türk mülkiyetidir.
1979-dan beri ölkede höküm süren ırqçı fars şie réjiminin iqtidarı titiremekdedir. Bu, uzun süren basqılardan cana gelmiş xalqın üsyanının sonucu olsa da dış güclerin étkisi de danılmazdır. Türkler en böyük kütle olaraq her zaman olduğu gibi bu sürecde de aparıcı rol oynamaqdadırlar. Yalnız bu döne géçmişdekiler gibi “İran” üçün déğil, bütün idéolojilerden arınaraq özleri üçün méydanlardadırlar. Amacları ise qurtuluş, bağımsız Günéy Azerbaycan Türk devleti olmaqla bu doğrultuda on iller süren toplumsal isteklerini siyasal bir stratéjiye çévirmişler. Bunun da, siyasal hereketlerin sıx örgütlenme gereğinin önderlik ilkesine qarşın, gerçekleşmesi özlüğünde bir ilkdir. Ancaq ne yazıq, bizim hereket indiyecen belli nedenlerden dolayı özünü dünya çapında gereğince göstere bilmemişdir; buna baxmayaraq hereketimiz doğru yoldadır, özgürlüğü séçerek Ortadoğu batlağından da qurtulmaq isteyir.
Bu aşamada ne étmeliyik:
1- Öz aramızdakı didişmeleri dayandırıb, birliğimizi qorumalıyıq.
2- İrançıların (şahçı, şéyxçi, mucahid…) héç birine güvenmemeli, héç bir qoşul ile olası işbirliğine yanaşmamalıyıq.
3- Devlet Farsların elinde olduğu üçün bizim istekler onlarınkılar ile örtüşmediği qalsın açıqca çaxnaşmaqdadır. Bizim davamız Fars boyunduruğundan qurtulmaq éle de varlığımız üçündür. Onlar sömren biz ise sömürülenler olduğumuzu unutmamalıyıq.
4- Biz ne “ingilab” ne de réjim değişdirmesi ne de “qenimet” bölüşdürmesi isteyirik. Biz yalnız haqlarımızı, öz topraqlarımızda öz egemenliğimizi (hakimiyetimizi) istemeliyik.
5- İndiki önceliğimiz özümüzü qorumaq üçün silahlı güc (ordu) qurmaqdır. Bunun üçün bugünkü orduda olan xalqımızın öz oğul-qızlarını göreve çağırmalıyıq.
6- Bu qarqaşa sürecinde ister-istemez dış gücler de, öz çıxaları üçün, devreye girmişler. Biz, héç bir yabancı silahlı gücün Günéy Azerbaycan topraqlarında olmasını istemirik, buna önlem, özellikle Azerbaycan éle de Türkiye devletlerini qardaş xalqlar huququ çerçivesinde bu qonuda hazırlıqlı olmağa çağırırıq/çağırmalıyıq.
7- Bizim héç bir xalq ile düşmenliğimiz yoxdur, buna göre de başqa xalqlardan qarşılıqlı olmalarını gözleyir, tersi ise gécikmeden gereken önlemleri almalıyıq.
8- Hakim réjim düşenden sonra edalet qorunmalı, öc (intiqam) alma eylemleri kesinlikle önlenmeli, her türlü suçlama uyqar dünya qanunları temelinde yarqıya daşınmalıdır.
9- Héç kimse dilinden, dininden, görüşünden, görünüşünden dolayı Günéy Azerbaycan’da her hankı bir ayrımçılığa uğramamalı, özellikle qadın éle de uşaqlar her türlü haqsızlığa qarşı qorunmalıdırlar.
10- Toplumsal asayışı, barışı saxlamaq üçün işçi-işvéren, bazar, ekinçi, sermaya sahibi, mülkiyet, … haqları ulusal düzen qurulana dek çağdaş değerlere ters olmayan eski düzen quralları ile qorunmalıdır.
Biz ulusal haqlarımızı isteyirik, Molla gétsin başqa birisi gelsin, kesinlikle bizim davamız dégil, bu bizim yolumuzu çox uzağa salar. İtler boğuşurken biz qarışmamalı, taktik olaraq davamızı Téhran’a daşımaqla Azerbaycan’ın gerçek sınırlarının harda olduğunu belli étmeliyik. Başda Terbiz olmaqla yaxıb-yıxmaqdan çekinmeli, şeherlerimizin altyapılarını qorumalıyıq. Démek: Fars Türk méydan davası Téhran’da gétmeli, oranı işgaldan qurtarıb, Günéy Azerbaycan devletini qurmalıyıq.
Hilal
11.01.25
Bir yanıt yazın