O, Haydarpaşa Garı’na yanaşan trenden indiğinde, Boğaz’ı esir alan düşman gemilerini görünce; sarayda sıkıntıdan volta atan, elindeki tespihi titreyen parmaklarıyla çekenlerin aksine, “Geldikleri gibi gidecekler!” dedi.
O gün, bütün mevkileri ve makamları elinin tersiyle itip, bütün rütbelerini sökerek Samsun’a çıkarak hayata sıfırdan başladı.
Neden paşalar gibi saraydan Boğaz’ı seyretmek yerine, yıllarca cephe cephe gezdiğini, ömrünü savaş meydanlarında tükettiğini soran olmamıştır.
İçindeki vatan ve özgürlük aşkının bir ömrü nasıl feda ettirdiğini düşünen olmamıştır.
Yenilen ve parçalanan Osmanlı İmparatorluğu’ndan, Batı’nın çok ilerisinde bir Cumhuriyet ilan etti.
Dünya tarihinde böyle bir liderin vizyonuna sahip bir başka isim de olmamıştır.
Çok iyi bir asker, iyi bir öğretmen, iyi bir tarihçi; 13 kitap yazmış, birkaç dil bilen başka bir lider yoktur. Çünkü onun adı ATATÜRK.
Kimi tekke köşesinde, kimi yabancı devletlerin himayesinde rahatça yaşarken; o, bir elinde tebeşir, kara tahta başında çocuklara dil öğretti.
Okuyan, sorgulayan bir nesil istedi.
Cumhuriyet’le “Kullarım!” diye sesleninlere “Efendiler!” dedi.
Erkeğin arkasından beş metre yürüyen kadına seçme ve seçilme hakkı verdi.
Zaferleri, koca imparatorluğu el birliğiyle yedirenlerin yüzüne tokat gibi indi.
Yaptığı devrimleri hazmedemeyen, “rakı, şapka, laiklik” bahanesiyle kin kusanların asıl hedefi, Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet’i sindirememiş olmalarıdır.
Karanlıktan beslenenler, sonunda aydınlığa teslim olacaktır.
Savaştığı ülke liderlerinden Venizelos, Atatürk’ü Nobel Barış Ödülü’ne aday gösterdi.
Bir diğer lider Churchill ise, “Dünya her yüz yılda bir dahi yetiştirir; şu şansımıza bakınız ki, bu yüzyılda o dahiyi Türkler yetiştirmiştir.” dedi.
Bu dahi lider, Cumhuriyeti kurduktan sonra sadece 15 yıl yaşamış, 10 Kasım 1938’de Dolmabahçe’de, hasta yatağında doktorunun gözüne bakarak son sözü “Aleyküm selam” diyerek hayata veda etmiştir.
10 Kasım’a kadar değil, son Kasım’a kadar izindeyiz Atam.
MEHMET SÖNMEZ-TÜRKİYE
Bir yanıt yazın