Ödünç almış gibiydi
Tenini
Mavi gözleri kefildi
Acılarına
Kuruydu gözyaşları
Küçücük
Ayaklarıyla yıldızlara yürürdü
Sevdik…
Kısacık bir zaman’dık…
***
Uykusu olmuyor karanlığın
Göçen kuşlar
Zamansız esen rüzgâr gibi
Yaprağın
Dalına vedası gibi
Bazen de
Balık istifi gibi yapayalnız
Öldük…
Tenlerimizden ayrıl’dık…
***
Keşke bu kadar alışmasaydık
Birbirimize
Tanımasaydık tez ayrılığı
Zaman’sız…
Ele geçirilmiş acılarla doluysa
Duygular
Şimdi’si yitik düşlerden kaçarken
Düş’tük
Sevdik ve öldük…
İnandığımız her şeye, güvendiğimiz herkese
Veda ederken…
Erdoğan ÖZGENÇ
İstanbul 08.05.2025 19.45
Bir yanıt yazın