Sefa Yürükel
Osmanlı son döneminde yaşamış en sivri dilli şairlerden Şair Eşref, küfrü, bireysel öfkenin ötesinde toplumsal bir protesto aracı olarak kullanır. Onun şiirleri, özellikle II. Abdülhamid döneminde artan sansür ve baskıya karşı yazılmış politik taşlamalarla doludur. Eşref’in dili, çoğu zaman hicivle küfür arasında gidip gelir. En meşhur dizelerinden biri şudur:
“Ne yapsın Eşref, söylemek farz oldu artık,
Bokunu çıkardılar devletin her kademesinde.”
Bu dizelerde görüldüğü üzere, Şair Eşref yalnızca bireysel bir öfkeyi dile getirmekle kalmaz; aksine, kamu düzenini bozan bir yönetim anlayışına karşı halk adına söz alır. Onun için küfür, hem ahlaki bir savunu hem de politik bir direniş biçimidir. Küfürle dolu bu tarz dizeler, yalnızca kişisel değil, aynı zamanda dönemin toplumsal yapısına yönelik kolektif bir eleştiri taşır.
Bir yanıt yazın