“Mustafa” idi, “Mustafa Kemal” oldu.
“Gazi Mustafa Kemal” oldu.
“ATATÜRK” oldu.
Kolay olmadı.
Sofya’da oldu, Derne/Tobruk’da oldu, Çanakkale’de oldu, Gazze/Filistin’de oldu.
Sakarya “melhame-i kübra”sında oldu.
İzmir’in dağlarında çiçekler açtı.
Lozan’da oldu.
Evet, “elbette asildi, zarifti, bilge” idi.
Fikir ve düşünce, tavır ve davranış, söz ve hareketlerinde “üslûp sahibi” idi.
Adam gibi adamdı.
“Mareşal”liğine bakmayın; “Harbiye” talebesi iken de, “Kolağası” iken de…
Asker gibi askerdi..
Bandırma Vapuru’nun “peynir gemisi olmadığını” bildiğim halde…
Yukarıdaki posterdeki “lâf”lar hoşuma gitti. 10 Kasım 2014
57’İNCİ ALAY HER YERDE
HEPİMİZ 57’İNCİ ALAYIN NEFERİYİZ
Yazıda kullanılan alıntı, kaynak, yapay zeka gibi teknolojiler, yazının sahibinin belirttiği şekilde okuyucuya duyurulur ve yazıların sorumluluğu yazının sahibine aittir.
Araştırmacı-yazar. 1947, Adapazarı doğumlu. Hüseyin Mümtaz, Erzincan Askerî Lisesi (1965), Harbiye (1967) ve Zırhlı Birlikler Okulunu (1968) bitirdi. Yurt içi ve dışında çeşitli kurslara katıldı. Yine yurt içinde ve dışında rütbelerinin gerektirdiği kıt’a ve karargâh görevlerinde bulunduktan sonra 1992 yılında albay rütbesiyle emekli oldu. Kıbrıs Türk Tarihi Kurumu, Türk Ocağı ve İLESAM üyesidir.
Yurt içi ve dışında çeşitli bilimsel toplantılarda yayınlanmış çeşitli bildirileri vardır.
ESERLERİ:
Kıbrıs Güzeli Güzelleme mi İster (1992), Karadeniz Meydan Okuyor (1993), Kıbrıs Yeniden (1994), Elen Irkının Kâbusu Karadeniz (1997), Karadeniz’in Kitabı (2. bas. 2000), Türkiye’nin Sarkacı (2000).
10 KASIM 2014
Bir yanıt yazın