NİYE BU HALDEYİZ…
Ne oluyor bize?
Biz böyle miydik, nereye gidiyoruz?
Niye bu haldeyiz?
Gibi..
Sorularının cevabı “Pazarın kıssası” tadındaki kısa öyküde…
***
Rusya’nın ücra bir köyünde, tren raylarının vidalarını sökerken yakalanan bir köylü sorgu odasındaydı…
***
Müfettiş:
-Binlerce insanın canına kastettiğinin farkında mısın?
Neden söküyorsun o vidaları?
Diye sordu…
***
Köylü:
“Sadece bir vida beyim… Oltama ağırlık yapması için lazım..
Ben kimseye zarar vermem..
Hem tüm köy böyle yapar; bir vidayı sökeriz, birini bırakırız…
Fizik dersinde öğrendik, yük dağılır, tren devrilmez.”
***
Müfettiş:
-Delilik bu!..
Muhtar görmüyor mu bunu?
Köylü:
“Görmez olur mu?
Karakolun ve kendi evinin kilitlerini bile bu vidalardan yaptırdı…
Bedava sonuçta…”
***
Müfettiş:
-Peki ya maaşınızı artırsak..
Vazgeçer misiniz bu hırsızlıktan?..
Köylü:
“Mesele para değil beyim, mesele alışkanlık…
Adaleti ve ahlakı çocukken öğretmezseniz; büyüdüğümüzde cebimiz para görse de biz o vidaları sökmeye devam ederiz.”
***
Müfettiş, bu cehaletten dehşete düşerek raporunu yazmak üzere başkente giden trene bindi…
Camdan dışarıyı izlerken kendi kendine mırıldandı:
-Bu sefalet bir gün felakete yol açacak…
***
Tam o sırada ray kenarında elinde iki tane vida tutan küçük bir çocuk gördü.. Çocuk gülümseyerek el sallıyordu…
Müfettiş dehşetle bağırdı:
-Treni durdurun!..
***
Ama çok geçti…
***
Kulakları sağır eden o metal çatırtısı duyuldu…
Çocuk ne fizik biliyordu ne de “bir söküp bir bırakma” kuralını..
O sadece büyüklerinden gördüğünü yapmıştı;
ama yan yana iki vidayı birden sökmüştü…
***
Tren devrildi…
***
Yani!..
Cehaletin ektiği tohum, adaletsizliğin suladığı toprakta dev bir felaket olarak biçilmişti…
***
Suç veya suçlu kim?
Ya da;
Asıl suçlu kim?
***
Kim mi?
***
Çok net!..
Cehaleti normalleştiren toplum..
Çıkarı ahlakın önüne koyan düzen..
Bir şey olmaz, kültürü..
Ve!..
Yanlışa sessiz duyarsız kalan herkes…
***
Çünkü bazı toplumlar bir anda çökmez..
Önce vidaları gevşer…
***
Türkiye’de her şey;
“Yok, yok yapamazlar…
Yapmazlar…
Dokunamazlar…
O kadar da değil…
Ve!..
Bize bir şey olmaz” la başladı…
***
Bugün?..
***
Vidalarının (!) tamamı sökülmeyen..
Ana kolonları çürümeyen..
Temelleri çökmeyen…
Kokuşmayan…
***
Çaktırmadan soyulmayan..
Yandaşa, eşe dosta peşkeş çekilmeyen…
Yozlaşmayan…
Bölünmeyen…
Paylaşılmayan bir tek kurum yok…
***
Var diyorsanız gösterin;
“Söz!..
Dişlerimi tek tek kıracağım…”
İyi pazarlar…
Erdoğan ÖZGENÇ
İstanbul 07.06.2026
Bir yanıt yazın