Dramaturji Sahnesinde Yine Aynı Figüranlar
Sahnede bir adam var. Omuzlarında taşıdığı yük halk değil, halkın bilmemesi gerekenler. Adı Hakan Fidan. Bugün çıkıp da “zehirlendim” dediğinde bu ülkenin hafızası yüzünü buruşturdu. Çünkü bu, bildiğimiz bir numaraydı. Lise müsameresi kalitesinde kurgulanmış bir senaryonun baş aktörü olarak kendisine verilen replikleri okuyordu belki de.
Ama bu kez, senaryo tutmadı. Çünkü dekor, artık kokmaya başladı.
Mistik Özgeçmiş: Görünmeyenin Göründüğü, Sorgulanamayanın Yüceltildiği Adam
Sayın Fidan…
Sizin hayatınız Türkiye Cumhuriyeti tarihinde eşi benzeri görülmemiş bir biyografi deneyidir.
Bir özgeçmişiniz var, evet — ama görünmüyor.
Varsınız — ama tam değilsiniz.
Görevdesiniz — ama nerede olduğunuz belli değil.
Sizinkisi bir tür bürokratik silüet sanatı. Ve devletin en derin kurumlarını yönetirken bile sizin özgeçmişiniz, bir vatandaştan daha fazla bilinemez durumda.
Klasik bir “mistik figür” nasıl yaratılır, sizde dersini veriyor:
• Eğitim: Belirsiz. Maryland mi? Meslek içi kurs mu? NATO semineri mi? Kim bilir?
• Tecrübe: Hep var, ama belge yok. “Yıllarca devlet içinde kritik görevlerde bulundu” cümlesi 15 yıldır tekrar ediliyor, ama hiç kimse o “kritik görevlerin” ne olduğunu tam olarak bilmiyor.
• Yabancı dil: Bilen çok ama konuşurken duyan yok.
• Yurt dışı görev: Herkes diyor ki “çok iyi istihbarat bağlantılarına sahip.” Nerede? Ne zaman? Kiminle?
Haa Sahi birde Oslo var Oslo’da ki Fidanlı PKK lı görüşmeyi de unutmamamak lazım değilmi ! Orada Erdoğan adına bulunan Erdoğa’nın adeta silüetini…
Yani siz bu milletin gözünde adeta bürokratik bir UFO gibisiniz:
Sizi gören az, varlığınızdan şüphe eden çok, ama kimse net bir kayıt sunamıyor.
Mistifikasyonun Devlet Versiyonu: Belirsizlikle Güç İnşa Etmek
Aslında mesele çok net:
Siz, belirsizliği bir silaha çevirdiniz.
Eğitiminizi muğlak tuttunuz çünkü netlik hesap verebilirlik doğurur.
Görevlerinizi kapalı bıraktınız çünkü şeffaflık halkı soruya davet eder.
İlişkilerinizi flu tuttunuz çünkü net bağlantılar sizi birilerinin adamı yapar.
Ama bir şeyi unuttunuz Sayın Fidan:
Bu milletin hafızası artık balık değil.
Bu halkın aklı artık Twitter’dan hızlı, Telegram’dan derin.
Artık şu sorular havada kalmıyor:
• Ne zaman, nerede, ne iş yaptın?
• Hangi devlet göreviyle hangi özel ilişkileri yürüttün?
• Hangi ülkenin istihbaratıyla eşgüdüm halindeydin?
• Hangi siyasetçilerin hamisi oldun?
• Kıbrıs’taki yatırımların içeriğini kim biliyor?
Sizin özgeçmişiniz, CV değil Sayın Fidan.
O bir siyasi roman.
Üstelik yayınevi: Saray Matbaası.
Editör: Erdoğan.
Eleştirmen: Biz.
Mistisizmin Arkasına Saklanan Bürokrat Figürü Dönemi Bitmiştir
Mistifikasyon dönemi 20. yüzyılda işe yarardı. Ama bu ülkenin gençleri artık MIT’i değil, MIT’in yönettiği devletin kalitesini sorguluyor.
Artık diplomasi değil, dijital arşiv çağındayız.
Yalan çabuk yakalanır, kurgu hızla çöker.
Ve siz Sayın Fidan, özgeçmişinizi ne kadar saklarsanız, halk da o kadar soracak:
“Bizi yöneten kişi gerçekten kim?
Biz hangi adamın geçmişine güveniyoruz?
Maryland’den mi mezun, yoksa Mardin dolmuşunda mı yetişti?”
Maryland Mitolojisi: Diploman Nerede Aslanım?
Sayın Fidan, siz Türkiye Cumhuriyeti tarihinin en görünmez ama en konuşulan figürlerinden birisiniz. Uzun yıllar boyunca MIT’in başında oturup “gölge” gibi yaşadınız. Sizi sokakta gören olmadı ama herkes bir şey biliyor sandı. Bu bilinmezlik hâlinin içine bir de Maryland Üniversitesi diploması serpiştirildi ya, işte orası tam bir efsane çukuru.
“Maryland Üniversitesi’nde yüksek lisans yaptı.”
“Stratejik istihbarat ve dış politika konusunda uzmanlaştı.”
“Doktorası da vardı galiba…?”
Evet, yıllardır dönen cümle bu. Ama biz de soralım artık mertçe:
Hangi Maryland? Evdeki mi, hayaldeki mi?
• Belge var mı?
• Tez var mı?
• O tez kütüphanelerde kayıtlı mı?
• Akademik danışman kimdi?
• Mezuniyet yılı nedir?
• Bitirdiğiniz programın adı neydi, kaç kredi alındı?
Bakın, biz sadece belge istemiyoruz. Bu iddianın doğrudan Türkiye Cumhuriyeti’nin en önemli koltuklarından birine nasıl oturduğunuzu belirlediğini söylüyoruz. Bu ülkenin çocukları KYK borcunu ödeyemediği için yurtdışına çıkamıyor, siz belirsiz bir programdan mezun olduğunuzu söylüyorsunuz.
Hadi diplomayı koy bir masaya.
Varsa alkışlayalım, yoksa…
“Maryland” Deyip Marsilya’da Çay mı İçtiniz?
Belki de mesele diplomadan öte, diplomanın anlamı. Siz bu ülkenin gençlerine yıllarca “yerli ve milli olun” dediniz. Ama akademik kimliğinizi “dış menşeli” ve belirsiz bir referansla süslediniz. Maryland bir bilim yuvası mı, yoksa mitolojik bir kaçış noktası mıydı sizin için?
Belki de siz o diplomayı hiç almadınız. Ama bu eksikliği çok daha kuvvetli bir anlatıyla örttünüz:
• “Ben devleti bilen adamım.”
• “Ben operasyonel zekâyım.”
• “Ben içerde ne döndüğünü herkesten önce öğrenirim.”
O hâlde biz de soruyoruz:
Maryland’de ne öğrendiniz Sayın Fidan?
Devlet mi yönetilir, senaryo mu yazılır orada?
Diplomasız Dışişleri, Kurgu Mezunu Bürokrasi
Bu ülkede bir dönem meclise “üniversite diploması olmayan cumhurbaşkanı olabilir mi?” tartışmaları damga vurmuştu. Siz de o gelenekten geldiniz. Şimdi aynı gölge, sizin üzerinizde dolaşıyor. Dış politikayı yöneten ismin eğitimi hâlâ “sözde” referanslarla sunuluyorsa, bu halk kime güvenecek?
Diplomanız yoksa söyleyin, sorun değil.
Ama varsayım üzerine koltuk devleti yönetemez.
Varsayım, casusluk dizilerinde olur.
Gerçek hayatta diplomasi biraz daha fazla evrak ister!
Ve devam..
Sayın Fidan, Maryland Kursu Mu, Aliexpress Sertifikası Mı?
Fidan’ın eğitim geçmişine dair şüpheler yıllardır dolaşımda. “Maryland Kursu” adlı bir yapının üniversite mi yoksa diplomatik kılıfa sokulmuş bir kısa dönem eğitim mi olduğu meçhul. Ancak sormamız gereken soru şu: Eğer bu bir üniversite ise hangi akademik kadro tarafından akredite edilmiştir? Eğer değilse, neden bu “kurs”, istihbarat teşkilatının başına geçmiş bir adamın CV’sinde “üniversite” olarak sunulmaktadır?
Sayın Fidan, bu ülkenin çocukları sabahlara kadar sınav çalışıp KPSS’de açıkta kalıyor, siz ise referanssız bir kursla koskoca teşkilatın başına geçiyorsunuz. Bu halkın aklıyla bu kadar oynamaya nasıl cesaret edebiliyorsunuz?
Söyleyin Hakan Fidan: Maryland Mezunu Musunuz, Yoksa Bir Sertifika Kursunun Makam Sahibi mi?
Sayın Hakan Fidan’ın özgeçmişinde sıkça anılan Maryland Üniversitesi bağlantısı uzun yıllardır tartışma konusu. Bu gerçekten bir yüksek lisans mıydı, yoksa diplomasi ambalajında sunulmuş bir kısa dönem “gözetimli eğitim” mi? Maryland gibi saygın bir kurumun hangi fakültesinden, hangi danışman eşliğinde tez verdiniz? Teziniz yayınlandı mı? Akademik denetimden geçti mi?
Bu ülkenin gençleri yüksek lisans yapmak için sabahlara kadar TOEFL, GRE, ALES çalışıyor; siz hangi süreçten geçerek bu eğitimi aldınız ve bu diplomayı devlet kademelerinde kullanılır hale getirdiniz?
Diploması Olanın Değil, Anlatısı Güçlünün Çağı
Sayın Fidan, belki de mesele Maryland mezunu olup olmamanız değil. Asıl mesele şu:
Neden buna ihtiyaç duydunuz?
Çünkü bu topraklarda liyakat değil, efsane anlatılar geçer akçe. Gerçek bir diplomadan çok, “diplomalı gibi görünme” kabiliyeti kariyer belirliyor. Siz de bu sistemin ustası oldunuz.
Tıpkı…
• “Mütevazı bir devlet adamı” rolüyle milyarlarca dolarlık enerji diplomasisine yön vermeniz gibi,
• “Görünmeyen istihbaratçı” mitolojisiyle medya önünde tek kare fotoğraf bile vermemeniz gibi,
• Ve şimdi de “arsenik yedim ama devleti bırakmam” diyerek başka bir senaryoya imza atmanız gibi…
Siz belki Maryland’de okumadınız ama Türkiye’de “okutulmuş” bir figürsünüz. Okutuldunuz… Kitap gibi. Herkes “ne kadar zeki, ne kadar derin” dedi. Oysa sayfaları çeviren olmadı.
Eğitimin Yerine Kurgunun Geçtiği Bürokraside, Maryland Sadece Bir Fon Perdesi
Eğer gerçekten Maryland mezunuysanız, neden o eğitiminizi kamuya açık biçimde savunmuyorsunuz?
Neden üniversitenin kendi kaynaklarında, akademik arşivlerde sizin adınıza ait bir tek kayıt bulunamıyor?
Çünkü:
• Ya hiç okumadınız,
• Ya okudunuz ama tamamlayamadınız,
• Ya da okudunuz ama öyle bir program yoktu.
İşte burada “politik özgeçmiş inşası” dediğimiz şey devreye giriyor. Çünkü diplomadan daha kıymetli olan şey halkın zihnine ekilmiş başarı algısıdır. Ve siz bu algıyı inşa etmede ustasınız, biz onu teslim edelim.
Ama biz başka sorular da soralım:
• Maryland mezunuysan, neden YÖK denklik belgen kamuoyuna açıklanmadı?
• Tez yazdıysan nerede? Konusu nedir? Yayınlandı mı? Kiminle çalıştın?
• Madem devletin en mahrem konularında uzmanlaştın, neden bu eğitim sürecin devlet arşivlerinde bile yok?
Kusura bakmayın, ama bir vatandaş olarak biz sadece “mit” değil, madde istiyoruz. Diploma varsa koyarsın, yoksa senaryo yazıp da akademik güvenirliliğin arkasına saklanamazsın.
Maryland’den Çıkan, Milleti Yönetir mi?
Son bir not: Maryland gerçekten varsa bile, bu ülkenin halkı artık Batı referanslarına değil, yerli ve açık şeffaf liyakate bakıyor. Çünkü Maryland’den mezun olup, sonra bu halkın kaynaklarını kapalı devre dost meclislerinde paylaşan bir bürokratın diploması değil, vicdanı sorgulanır.
Ve yine devam . ..
Şimdi gelelim işin bam teline:
Hakan Fidan’ın Maryland Üniversitesi diplomasının Türkiye’de YÖK denkliği var mı?
Cevap:
Hayır, bugüne kadar kamuoyuna sunulmuş resmi bir YÖK denklik belgesi bulunmamaktadır.
Yani:
• Hakan Fidan, yıllardır “Maryland Üniversitesi’nde yüksek lisans yaptı” diye anılıyor.
• Ancak hangi bölümde okuduğu, mezun olup olmadığı, tezinin adı, hatta mezuniyet yılı bile net değildir.
• Bu eğitimle ilgili YÖK’ün denkliğini onayladığına dair hiçbir resmi belge, kamuoyunda paylaşılmamıştır.
• Bu konuda TBMM’de soru önergeleri verilmiş, gazeteciler araştırmış, ama her seferinde sis perdesi korunmuştur.
Kısacası Sayın Fidan’ın diplomatik ve bürokratik yükselişinde, Maryland diploması bir tür sembolik güç unsuru olarak kullanılmış ama doğrulanabilir akademik bir belgeye hiç çevrilmemiştir.
Yani evet, halkın deyimiyle sorarsak:
“Oğlum Fidan, Maryland’den mezun musun sen? Yoksa biz mi kandırıldık?”
Oğlum Fidan, Denkliğin Nerede?
YÖK’ün Denk Görmediği, Halkın Merak Ettiği Bir Diploma Hikayesi
Sayın Hakan Fidan,
Devleti yönetenler arasında gizeminizi bu kadar kıskançlıkla koruyan başka biri yok.
Bir özgeçmişiniz var — ama içeriği sadece “okunmamış klasör” kıvamında.
Bir diplomanız var — ama sadece PowerPoint sunumlarında geçerli.
Ve bir üniversiteniz var: Maryland.
Ama öyle bildiğimiz Amerika’daki değil… Almanya şubesi.
Evet, diplomada “Maryland” yazıyor.
Ama mezun olduğunuz kampüs Rheinland’da mı, Disneyland’da mı, henüz karar veremedik.
YÖK Ne Dedi? “Bizde Bu Üniversite Kayıtlı Değil”
Konu Meclis’e taşındı.
CHP’li Murat Emir çıktı, “Arkadaş bu Maryland neresi, YÖK tanıyor mu?” diye sordu.
Ve YÖK ne dedi biliyor musunuz?
“Kurulumuzda mevcut uluslararası listelerde yer almamaktadır.”
Yani diplomatik çevirisiyle:
“Bu ne kardeşim, bizde bu okul yok!”
Peki biz de soruyoruz:
• Bu okul yoksa sen nereden mezunsun?
• Mezunsan neden denkliğin yok?
• Denklik yoksa neden MIT Başkanlığı ve Dışişleri Bakanlığı gibi ülkenin en mahrem yerlerine atanıyorsun?
• Biz mi çok saftık, siz mi çok kurnazsınız?
Maryland: Devletin Mistik Kampüsü mü?
Belki de Maryland bir üniversite değil, simgesel bir yerdi sizin için.
Bir tür “akıl tapınağı”…
Belki giriş kapısı şöyleydi:
“Buradan giren devlet sırlarıyla çıkar, ama denkliğiyle çıkamaz.”
Yani siz mezun olmadınız.
Siz doğuştan atanmıştınız.
Diploma? O halk için.
Sizinkisi sadece “yetkili kişilerle görüşüldü” ibaresiyle onaylanan bir CV.
e-Devlet’teki Mezuniyet Kayıtları: Hakan Fidan İçin Sadece Bir Efsane
e-Devlet’e giren bir vatandaş “Lise mezuniyetini” görebiliyor.
Ama sizinki yok.
“Gizlidir” diyorsunuz.
Kusura bakmayın, bu halk vergiyle diplomayı finanse ediyor, sizden özgeçmişte sadaka değil şeffaflık istiyor.
Yani sayın Fidan:
“Maryland mezunuyum” demek kolay, YÖK denkliği göstermek zor.
Siz ‘stratejik istihbarat’ mezunusunuz, biz size “stratejik denklik” soruyoruz.
Diplomayı çıkarın da görelim: Harvard mı, halı saha mı?
Diploman Sırlar Dairesinde mi Saklanıyor Sayın Fidan?
Maryland mi, Mardin mi, Mars mı: Mezuniyet Nereden Aslında?
Sayın Fidan,
Bu millet sabırlı millettir.
Yıllardır sormuyor, sorgulamıyor, “bilen bilir” diye susuyor.
Ama şimdi işler değişti.
Artık sokaktaki simitçi bile soruyor:
“Abi bu Maryland dedikleri okul, harbiden var mı?”
Sizi yıllarca tanıtan her metinde geçen o cümleyi hatırlayalım:
“Maryland Üniversitesi’nde uluslararası ilişkiler ve istihbarat alanında yüksek lisans yaptı.”
Ama sizden mezuniyet belgesi isteyen olunca…
Birdenbire gözler yerde, cümleler yuvarlak, cevaplar “gizlilik gereği açıklanamaz” formatında.
E biz de diyoruz ki:
O zaman sen MIT’e değil, MITOLOJİK bir kariyere sahipmişsin aslanım.
Sırf İyi Yazılmış Bir Cümleyle Devlet Yöneten Adam
Şimdi buraya dikkat:
Hiçbir denkliği olmayan, eğitim geçmişi netleşmemiş, diplomasi dünyasında ne öğrendiği meçhul bir kişi:
• Önce TİKA Başkanı,
• Sonra MIT Başkanı,
• Ardından Dışişleri Bakanı yapılıyor.
Tabiki bu listede çok eksik var …
Yani ne diyelim?
“Denkliği olmayan diplomalarla donatılmış kutsal adamlar çağına” hoş geldiniz.
Bu ülkede çocuklar YÖK denkliği almak için yıllarca uğraşırken,
Sayın Fidan “YÖK bizden habersiz takdir etmiş” gibi davranıyor.
Ve biz de sormak zorunda kalıyoruz:
• YÖK sizin diplomanız için neden susuyor?
• Gerçekten bir diploma varsa neden kamuoyuna açıklanmıyor?
• Bu belge neden sadece “gizli servislerin okuduğu” bir kutsal yazıt gibi davranılıyor?
Gizemle Meşruiyet Arasında: Fidan Modeli Bürokrasi
Siz devlet içinde “sırları bilen adam” olarak tanıtıldınız.
Ama artık sır olmaktan çıktınız, çünkü halkın sabrı kalmadı.
Diplomasız bir bürokratlık modeliyle yönetilen ülkede liyakat değil, latif metinler hüküm sürer.
Siz okumuş olabilirsiniz.
Ama biz göremediğimiz belgeye “devlet adamlığı” değil, “devlet fantezisi” diyoruz.
Eğer Varsa Açıkla, Yoksa Masal Bitmiştir
Son sözümüz net:
“Eğer gerçekten Maryland mezunuyum diyorsanız,
Buyurun belgeyle, mezuniyet tarihiyle, YÖK denkliğiyle açıklayın.
Açıklayamıyorsanız, biz de bu halk adına size bir ünvan verelim:
‘Devletin Mezuniyet Belgesiz Yüksek Tahsilâtçısı.’”
Bu soruları sormak halkın hakkıdır. Çünkü istihbarat teşkilatının başında oturmak ve Dışişleri Bakanı olmak yalnızca güvenlik değil, etik, liyakat ve şeffaflık da ister.
Şimdi Okuyucuyu Sıkmayalım Marylandla ve Geçelim Hakan Fidanlı Avusturalya Büyükelçiliğindeki Siyasi Danışmanlık Yapması Gibi bir başka konuya ..
Referanslı Derinlik: “İşsizdim, Avustralya Büyükelçiliğinde Buldum Kendimi” Hikayesi
Bir zamanlar Ankara’da hafif rüzgarlı, ekonomik sıkıntılı bir gündü. CV’siyle düşünenler çoktu ama torpille konuşanlar daha yüksekteydi. Derken bir adam çıktı: Ne bankacıydı, ne öğretmen… ama bir sabah kalktı ve kendini Avustralya Büyükelçiliği’nde “siyasi danışman” olarak buldu. İddiaya göre İsmi Hakan. Soyadı Fidan. Hikâyesi ise, tam anlamıyla “sistemin gülü”.
Efsane bu ya… iddaya göre .. Yıllar önce işsiz güçsüz dolaşırken, kapılar kapanmışken, bir telefon gelir. Arayan, iddaya göre sonradan bir dönem AKP milletvekilide olan: Suat Kınıklıoğlu.
“Oğlum senin kafa çalışıyor, gel seni elçiliğe yerleştirelim.”
Ve bir anda… kanguruların gölgesi düşer Ankara’ya. Büyükelçilik kapısı aralanır. Girişteki görevli sorar:
“Siz kimsiniz?”
Fidan: “Referansım torpilli, ama düşüncelerim sessiz.”
İşte böyle başladı “Avustralya Büyükelçiliği’nde Siyasi Danışmanlık Masalı”. Görev tanımı belirsiz, ama pozisyon net: Ne yapıldığını kimse bilmez, ama yapıldığı söylenir.
Büyükelçiliğin çaycısı yıllar sonra anlatmış:
“O kadar sessizdi ki, ayak sesinden bile bilgi sızmazdı.”
Peki görev neydi? Kimi diyor Çin’i izliyordu, kimi diyor Güneydoğu Asya haritasına bakıyordu. Ama asıl görevi farklıydı: “Devlete yakın dur, çok konuşma, zamanı gelince yüksel.”
Siyasi danışmanlık yaptığı o iki yılda dünya değişmedi, ama Fidan’ın kaderi değişti. O günlerde “siyasi danışman” olan adam, bugün Dışişleri Bakanı. Nereden nereye… Avustralya’dan Ankara’ya, sessizlikten saraya.
Ve sorular bitmez:
Hiç diplomatik eğitimi var mıydı? Hayır.
Dil biliyor muydu? Biliniyor ama hangi dillerde sessiz kaldığı meçhul.
Referans? Kınık. Sonrası? Artık devletin içinde bizzat kendisi referans.
Bugün gençler iş ararken “referansınız var mı?” sorusuna “devlet sırlarım var” cevabını veremiyor ne yazık ki. Çünkü herkesin Suat Kınık’ı yok, herkesin Fidan gibi bir CV’si de…
Ama unutmayın: Bu topraklarda iş bulmak için bazen okul yetmez, referanslar fısıldar.
Ve bazı adamlar vardır ki; işsiz başlayıp devleti sessizce formatlar.
Şimdi Yine Avusturalya Büyükelçiliği Siyasi Danışmanlığı ile Canınızı Sıkmayalım ve Yeni Bir Hakan Fidanlı Hikayeye Geçelim
Hakan Fidan :Oslo’nun Erdoğan Cismi ve Yine Onun Mistik Bir Hikayesi
Hikaye1. Oslo’dan Saraya: Kasayı Taşıyan Adam – Hakan Fidan
Devletin derinliği ölçülmez, ama bir kasası vardır: Hakan Fidan. Kimi banknot saklar, o bilgi saklar. Kimi şifreli kasaya güvenir, “reis” ona güvenir. Oslo’dan beri susar. Ne zaman konuşsa da zaten konuşmamış sayılır.
Yıl 2009. Oslo’da masa başında bir sessizlik hüküm sürüyor. Karşılıklı çaylar yudumlanıyor ama kimse çayın demiyle değil, devletin derdiyle ilgileniyor. Masanın bir ucunda PKK temsilcileri, diğer ucunda Türkiye Cumhuriyeti… Ve tam ortasında, devletin sırlı sandığı: Hakan Fidan. O konuşmuyor. Zaten konuşsa da “sadece devlet görevi” der geçer. O yıllar sonra bile “ben orada değildim ama bulundum” dercesine devlet geleneğini yaşatıyor.
Zaman geçiyor. Görüşmeler sızıyor. Millet ne oluyor diyor. Saray sessiz. Fidan daha da sessiz. Sızan kasetlerin altına tarih düşüyor ama sorumluluk düşmüyor. Oslo bir anı, Fidan bir sır oluyor.
Sonra ne mi oluyor? Kasayı taşıyan adam bu kez dış politikanın kasasına oturuyor. Yıllar boyunca kimlerle ne konuştuğu meçhul olan adam, şimdi kimlerle ne konuştuğunu anlatıyor — ama yine hiçbir şey söylemiyor. Diplomasi mi? O zaten “gizli” başlar, “sırlı” biter. Tam da Fidan’lık iş.
Kimi diyor “derin devlet”, kimi diyor “sarayın güvendiği adam”. Ama asıl mesele şu: Bu kadar sırrı içinde taşıyan bir adamın ne düşündüğünü değil, ne zaman patlayacağını düşünmek gerek.
Sonuç mu? Oslo’daki masa duruyor mu bilinmez. Ama o masa bir gün yine kurulur, Fidan yine orada olur. Konuşmaz. Ama her şey onun gözlerinin içinde yazılıdır: Arial 12 punto, çift satır aralığıyla.
Hikaye 2. Kasayı Açan Adam: Hakan Fidan ve Oslo’nun Sessiz Masası Masalı
Şimdi düşünün: Bir masa var. Üzerinde ne çay var nede rakı . Sadece sessizlik. Masanın bir ucunda PKK temsilcileri, diğer ucunda devleti temsilen bir adam. Adı Hakan. Soyadı Fidan. Ama bu fidan öyle her baharda çiçek açmaz, sadece devletin kara kışlarında kök salar.
Yıl 2009. Oslo’da diplomatik “sessiz sinema” oynanıyor. Hakan Fidan konuşmuyor. Zaten onun uzmanlık alanı bu: Konuşmadan çok şey anlatmak. Sırlarla beslenmiş, gizlilikle yoğrulmuş. “Erdoğan’dan geldim, çay getirmedim” bakışıyla, karşısındakini sorgusuz sualsiz terletiyor.
Sonra ne mi oluyor? Görüşmeler sızıyor. Millet şaşkın. “PKK ile görüşme mi?” diye soruyor. Saraydan çıt yok. Fidan? O zaten devletin sustuğu yerden susmaya başlıyor. Öyle bir susuyor ki, sesini duysanız bile kendinizden şüphe ediyorsunuz.
Zaman geçiyor, roller değişiyor, Hakan Fidan bu sefer Dışişleri Bakanı oluyor. Ama nafile… Adam hâlâ Oslo’da. Ruhen oradan hiç çıkmamış. Şimdi dünyayla görüşüyor ama o da hep “off the record”. Yani yine konuşmuyor. Varsa yoksa stratejik sessizlik. Diplomasinin ninja kaplumbağası gibi: Görünmez, konuşmaz ama hep oradadır.
Sarayda ona “kasa” derler. Çünkü hem sır saklar hem de açılmaz. Şifreyi bilen bir kişi var, onun da adı malum: “Reis”. Kasayı taşır, açmaz. Taşırken de gürültü çıkarmaz. Zaten Türkiye siyasetinde en makbul adam tipi budur: Az konuşan, çok bilen, hiç gülmeyen.
Velhasıl Oslo’dan bu yana geçen zamanda çok şey değişti. Ama değişmeyen tek şey: Hakan Fidan’ın her yerde olup hiçbir şey dememesi.
Eğer bir gün Türkiye’nin sırlarını açacak biri olacaksa… büyük ihtimalle yine o açmaz.
“Devletin Kasası”
Kare 1:
Oslo’da bir masa sahnesi.
Masada PKK temsilcileri, diğer uçta Hakan Fidan. Herkes terlemiş, Fidan buz gibi.
Balon (PKK Temsilcisi): “Peki şimdi ne yapacağız?”
Fidan (hiçbir şey demeden boş boş bakıyor)
Alt yazı: “Sessizlik diplomasiye dahil…”
Kare 2:
Aynı masa ama bu sefer Saray’a taşınmış. Üstünde devlet armalı çelik kasa.
Fidan kasayı taşıyor. Üzerinde etiket: “Devlet Sırları – Açmayınız!”
Erdoğan (yanında duruyor, Fidan’a bakarak): “Sen konuşma, sen zaten biliyorsun.”
Fidan: “Zaten bildiğim için konuşmuyorum efendim.”
Kare 3:
Dışişleri Bakanlığı binası, Fidan yine masa başında. Masanın üstü boş, konuştuğu yabancı diplomat dert anlatıyor.
Diplomat: “Sayın Bakan, bu konuda Türkiye’nin pozisyonu nedir?”
Fidan: “Pozisyonumuz sessiz, ama derin.”
Alt yazı: “Cevap geldi, ama Google Translate çeviremedi.”
Ve Gelelim Yeni Bir Hakan Fidan Hikayesine . Bu Sefer Katar’daki Villalar ve Suriye’deki Ayaklanmada Buharlaşan Paralar…
Hikaye 1. Kumda Savaş, Buharda Villa: Ortadoğu’nun Büyük Sessiz Planı İddaları
Ortadoğu’da işler hep karışıktır ama bazı adamlar o karmaşada bile sakince oturur, çayını yudumlar. Kiminin elinde dosya olur, kiminin kasasında para. Bir söylenti yayılır yıllar sonra:
“Esad’ı yıkmak için Arap, Kürt, Türkmen aşiretleri ayaklandırılacaktı… Paralar Suudi’den ve bazı arap ülkelerinden ülkelerinden , operasyonlar bizden.”
Peki kim yürütüyordu bu destansı diplomatik sessizlik harekâtını?
İddiaya göre biri “Reis”, diğeri “Devletin Kasa Fişi”: Hakan Fidan.
Paralar geliyor, çuvalla… ama iddiaya göre bir bakıyoruz: Buhar olmuş!
Soru şu: “Paralar nereye gitti?”
Yanıt: “Paralar yok ama villalar yerli yerinde.”
Üstelik adres de belli: Katar sahilleri.
Katar’daki villalar söylentiye göre öyle böyle değil: Önden deniz, arkadan güvenlikli çıkış. Kimseye yok ama bazılarına “siyasi sığınak artı sonsuz balkon”.
Hakan Fidan mı? İddiaya göre öyle bir strateji çizmiş ki, harita bile susmuş.
Kürtleri, Arapları, Türkmenleri hepsi tek bir amaç için yan yana getirilmiş: “Esad düşsün, biz yükseliriz.”
Evet düşen Esad oldu ama , uçan paralarda oldu.
Sonra gün geldi, herkes bir yöne kaçtı. İddiaya göre bazıları villaya, bazıları geçmişe.
Reis? Villayı Katar’dan seçmiş.
Fidan? Zaten sessizdi, şimdi iyice görünmez olmuş.
Belki de villanın adı bile belli: “Plan A Tutturulamadı Konutu”
Ve şimdi söylentiler diyor ki:
Yarın bir kriz çıkarsa, kaçış rotası hazır.
Pasaport cepte, uçak Katar’a.
Yani “planlar çöktü ama manzara güzel.”
Soracak çok şey var ama bu adamlara soru sormak deveye roket takmak gibi: Hem ulaşılmaz, hem anlamsız.
Son söz?
Ortadoğu’da sıcak savaş olur, soğuk para buharlaşır,
Ama sessiz kalan hep kazanır.
Hikaye 2. “Buharlaşan Milyonlar, Katarlaşan Villalar” iddaları
Kare 1:
Sahra ortasında bir masa. Masada haritalar, üstünde “Arap Aşiret Operasyonu Planı” yazıyor.
Hakan Fidan, gözlükleriyle sessizce bakıyor. Erdoğan parmağıyla haritada Esad’ın sarayını gösteriyor.
Balon (Erdoğan): “Bu sefer kesin yıkıyoruz.”
Balon (Fidan): “Gerekli fonlar geldi, buharlaşmaya hazırız.”
Kare 2:
Çuvallar dolusu para bir çölün ortasında kamyonetten indiriliyor. Üzerinde “Riyad – Gizli Yardım” yazısı var.
Bir yanda Türkmen, Kürt ve Arap aşiret liderleri bakıyor; diğer yanda fonların başında Fidan.
Aşiret lideri: “Bize ne kadar düşecek?”
Fidan (fısıldayarak): “Şimdilik size umut… geri kalan buhar programında.”
Kare 3:
Villaların olduğu bir Katar sahili. Güneş gözlüklü Erdoğan ve Fidan lüks şezlonglarda uzanıyor.
Arkada bir tabela: “Yorgun Liderler İçin Sessiz Emeklilik Sitesi – KataraVİLLA™”
Erdoğan (kokteyl içerken): “İyi ki plan B vardı…”
Fidan: “Plan A’yı zaten bilen yoktu.”
Kare 4 (son kare):
Türkiye’de bir vatandaş televizyona bakıyor, haberde şu altyazı geçiyor:
“Arap Aşiret Operasyonları Başarılı Olmadı – Paraların Akıbeti Belirsiz”
Vatandaş kendi kendine konuşuyor:
“Yine her şey oldu, ama hiçbir şey olmadı…”
Ve Yeni Bir Hakan Fidan Hikayesine hazırmısınız …?
“Zehirlenme “
Zehirlenmenin Politik Semiotiği: Faili Meçhul, Ama Mesajı Net Zehirlenme Hikayesi
“Zehirlenmek”, Orta Doğu’da ve özellikle Türkiye’de, bir tür politik ikonografi halini almıştır. Kimi zaman muhalifler “zehirlenir”, kimi zaman da iktidar mensupları. Ama Fidan’ın durumu farklı: Burada hedef, bir tehdit algısı yaratmak değil, kendi suç ortaklığına dair şüpheleri bastırmak.
Şimdi halk size soruyor:
• Zehirlendiğiniz iddiası, Kıbrıs belgeleriyle aynı haftaya denk gelmesi bir tesadüf müdür?
• Neden bir tıbbi rapor sunulmamıştır?
• Bu “mülakat”, neden devlet televizyonunda değil, görece steril bir medya ortamında yapılmıştır?
• Eğer gerçekten hedefteyseniz, o zaman siz kimin kurbanısınız? Yoksa siz de kurban seçimini kendiniz mi yaptınız?
Sayın Hakan Fidan : Arsenik Mi Dediniz? Yoksa Sahne Tozu mu Yuttunuz?
Sayın Fidan, iddianıza göre size arsenik verilmiş. Arsenik! İnsanlık tarihinin en klasik, en etkili ve en hızlı öldüren zehirlerinden biri. İç savaşların, saray darbelerinin, hanedan tasfiyelerinin başrol oyuncusu. Roma’dan Osmanlı’ya, Vatikan entrikalarından CIA operasyonlarına kadar her yerde izini bırakmış, kralların soluğunu kesmiş zehirlerin piri!
Peki, sormazlar mı adama:
• Hangi arsenik bu? Halk pazarı mı, laboratuvar ürünü mü?
• Bu arsenik o bildiğimiz arsenikse, siz hâlâ nasıl ayaktasınız? Yani kusura bakmayın ama, birkaç dakika içinde ölüme götürecek bir toksinle tanışıp da, “hâlâ görevimin başındayım” diye demeç vermek, ya sizi ölümsüz yapar ya da hikâyenizi gülünç.
Üstelik bu arsenik, bir hayalet gibi mi girdi kanınıza? Soludunuz mu, yediniz mi, tokalaşırken mi emildi? Tarhana çorbasına mı kattılar, yoksa sabah kahvenize mi serptiler? Hangi analizle bu kanaate vardınız? Rapor nerede? Yoğun bakım notları nerede? Basına yansıyan tek şey var: Siz hâlâ ekran karşısındasınız, gayet dinç, gayet anlatacakları önceden ezberlemiş hâlde…
İnsanın aklına kötü kötü sorular geliyor:
• Acaba “arsenik” kelimesi seçilirken, medyatik etki mi hedeflendi?
• Yoksa tüm bu hikâye, dikkatleri sizden başka birine — ya da sizde odaklanması gereken başka bir meseleye — kaydırmak için sahneye konmuş bir illüzyon muydu?
Biraz gerçeklik, biraz saygı. Bu halk zehirli yalanları değil, gerçekleri sindirmekte zorlanıyor. Kusura bakmayın, bu sefer mideniz bulanmadıysa bile, bizimki bulanıyor.
Arsenik Dedikleri: Tarihin Kimyasal Sihirbazı mı, Sizin Sahne Dumanınız mı?
Sayın Hakan Fidan,
Arsenik… Pek etkileyici bir seçim. Herhalde “besin zehirlenmesi” demek fazla sıradan, “yoğun stres” ise fazla insani geldi size. Ama arsenik, o başka. Zehrin aristokratı adeta. Plütonyumun bile kıskanacağı bir karizma.
Fakat gelin, size kısaca hatırlatalım: arsenik trioksit, yani muhtemelen sizin iddia ettiğiniz formu, çok düşük dozlarda bile ölümcül olabilir. Birkaç miligramı dahi kısa sürede hücre ölümüne neden olur. Maruz kalındığında belirtiler saatler içinde başlar: Şiddetli mide bulantısı, kusma, ishal, ardından çoklu organ yetmezliği. Eğer doz yeterliyse, beyin kanaması ve kalp durması dakikalar içinde yaşanır. Solunum yoluyla alınması, çok daha hızlı etki eder.
Siz ne yaptınız peki? Çıktınız karşımıza, sanki birisi size nane limon değil de arsenik ikram etmiş gibi davranıp, ‘Ben çok iyiyim, şükür göreve devam ediyorum’ dediniz. Hayret! Sizi gören biyolojiyi inkâr edecek neredeyse. Yoksa bedeniniz nanoteknolojik bir istihbarat prototipi mi?
Tıp dünyası da şaşkın:
• “Bu arsenik yeni bir tür mü?”
• “Türk tipi arsenik mi icat edildi?”
• “İçinde biraz propaganda, biraz metal karışımı olan, halkı değilse bile gerçeği zehirleyen bir madde mi?”
Zehir mi, Zeka Testi mi?
Bu tür iddialar, kamuoyunu yalnızca meşgul etmez, aynı zamanda zekâsını da test eder. Çünkü siz “zehirlendim” dediğinizde, vatandaş düşünmeye başlar: “Kim, neden, nasıl?” Ama asıl soru hep arka planda kalır: “Zehirlenmiş gibi yapan biri neden bu tiyatroyu oynar?”
Tarih boyunca arsenik, sessiz suikastların gözdesi oldu.
• Papa VI. Alexander’ın “oğlu” Cesare Borgia’nın, zehri sofralarda diplomasi aracı olarak kullandığı bilinir.
• Napolyon’un mezarından alınan saç tellerinde yüksek oranda arsenik bulunmuştur.
• Sovyetler, casuslarının ceplerine küçük arsenik kapsülleri koyarak, sorguya alınmaları durumunda hızlıca “sessizleşmelerini” garanti altına almıştı.
Ama siz ne yaptınız? Tüm bu tarihi örneklerin aksine, Kıbrıs lağamı patlayınca birden bire “ 4 yıl önce dediğiniz zehirlenme hikayesi” uydurup ertesi gün mülakat verdiniz. Bravo! Belki de tarihte ilk kez arsenik karşısında gülümseyen bir aktör izledik biz.
Yarattığınız Sorular, Verdiğiniz Yanıtlardan Daha Zehirli
• Neden bu olay için resmi adli ve tıbbi raporlar paylaşılmadı?
• Arsenik gibi ciddi bir maddeye dair uluslararası medyadan hiçbir yankı çıkmadıysa, bu zehir sadece ülke içi bir senaryo için mi yazıldı?
• Yoksa bu, içerideki kartları karıştırmak için dışarıya atılmış bir duman bombası mı?
Bilin ki bu halk, artık eskisi kadar kolay sindirmiyor hikâyeleri. Özellikle “zehirlendim” deyip de hala dimdik duruyorsanız, size değil, bize bir şey olmuş olmalı. Ya hafızamız zehirlenmiş, ya da sağduyumuz.
Sayın Hakan Fidan ve Politik Toksikoloji: Zehir Olarak Arsenik, Araç Olarak Algı
Zehir, her zaman laboratuvar ürünü değildir. Bazen bir kelime, bazen bir suskunluk, bazen de kasıtlı bir “mülakat” halkın damarına salınan en etkili kimyasaldır. Modern siyaset, sadece yasa yapma ya da istihbarat yürütme meselesi değil, algı yönetimiyle zihin kolonizasyonudur. İşte tam burada, politik toksikoloji devreye girer.
Sayın Fidan, arsenik zehirlenmesi iddianız, yalnızca biyolojik değil, sembolik olarak da bir zehirdir. Siz, “bakın bana bunu yapıyorlar” dediğinizde hedefiniz halkın vicdanı değil, dikkatidir. Konunun aslı ne olursa olsun, başardığınız şey gerçeğin odağını kaydırmaktır. Medyanın tek merkezli yayın sisteminde bu iddia, aynı anda birkaç işlev görür:
1. Sizi kurban gibi gösterir.
2. Potansiyel ifşaatlara karşı kamuoyu duvarı oluşturur.
3. Devlet içindeki olası iç çatışmaları “dış tehdit” maskesiyle örter.
Ancak unuttuğunuz bir şey var: Bu halk artık hafızasız değil. Sosyal medya, muhalif gazetecilik ve kuşaklar arası hafıza devrimi sayesinde artık kimse “zehirlendim” diyen bir aktörün sözüyle değil, onun gerçekten acı çekip çekmediğiyle ilgileniyor.
Devletin Zehir Testi: Medyayı Yöneten, Algıyı Zehirler
Sizin gibi bir aktörün, devletin en hassas pozisyonlarından birindeyken sahneye çıkıp böyle bir iddiada bulunması, sadece kişisel değil, yapısal bir skandaldır. Çünkü siz zehirlenmekle değil, bu hikâyeyi yazmakla suçlanıyorsunuz. Ve bu suçu işlerken kurduğunuz en zehirli cümle şu:
“Ben görevimin başındayım.”
Çünkü o görev, halkın başının üstü değil; halkın gözünün içine bakarak kurduğunuz yalanlara dayanıyor olabilir.
Algı Yaratmakla Gerçek Yönetmek Arasındaki Fark
Siz her tehditte mağdura, her soruda hain avcısına, her krizde kahramana dönüşmeye çalıştıkça, bu halk daha fazla şüpheleniyor. Artık sokaktaki çocuk bile soruyor:
• Bu ne biçim zehir ki adamı susturmak yerine konuşturuyor?
• Bu nasıl istihbarat başkanı ki, medyaya düşmeden güvenlik önlemi alınmamış?
• Bu nasıl bir devlet yapısı ki, kriz iletişimini kamu doktorları değil, partizan muhabirler yapıyor?
Ve biz de buradan soruyoruz:
Sayın Fidan, sizin arsenikle değil; gerçekle ne zaman yüzleşeceksiniz?
Eylemsizlik İçin Zehirli Bahaneler: Bürokratik Kurban Mitolojisi
Siyasetin en sevdiği hikâye tipi bellidir: kurban lider mitolojisi. Omuzlarında devlet taşıyan, ama birileri tarafından sürekli hedef alınan; her başarısızlıkta yalnız bırakılan, her açığa çıkan skandalda “aslında iyi niyetli” olarak sunulan bir figür… Ve şimdi bu mitolojik karakter, laboratuvarlardan değil, kurgu odalarından çıkan “arsenik” ile süslenmiş bir senaryoyla karşımıza dikiliyor.
Ama bu defa işler pek de beklendiği gibi gitmiyor.
Halk, acındırma senaryolarını artık içselleştirmiyor. Çünkü bu ülkenin gençleri KYK borçlarıyla, kadınları sokak ortasında, işçileri taşeron zincirinde ölüme terk edilmişken; bir devlet görevlisinin hiçbir tıbbi belge sunmadan “zehirlendim” demesi, trajediden çok mizahın alanına giriyor. Tıpkı geçmişte:
• “Dış güçler ekonomiyle oynuyor” denildiğinde pazarda soğana zam geldiği gibi,
• “Terörle mücadelede büyük zafer kazandık” denildiğinde şehir merkezlerinde bombalar patladığı gibi…
Şimdi de “zehirlendim” denildiğinde kokan şey halkın burnuna arsenik değil, politik lağımın kokusu geliyor.
Zehirlenenler Siz Değil, Gerçeğin Kendisi
Aslında zehirlenen siz değilsiniz, sayın Fidan.
Zehirlenen:
• Liyakattir.
• Devlet etiğidir.
• Hesap verebilirliktir.
• Halkın güven duygusudur.
Siz her yalanı “milli güvenlik” ambalajıyla sunduğunuzda, bu ülkenin gerçek güvenliğini zedeliyorsunuz. Her kurguya “derin operasyon” dedikçe, gerçekten yürütülmesi gereken adalet mekanizmasına kilit vuruyorsunuz.
Zehirli olan arsenik değil; sizin, halkı kendi çıkarlarınız için duygusal bir esarete mahkûm etmeye çalışmanızdır.
Bir Soru Daha: Zehirlenmediniz de Acıdan Kaçmak mı İstediniz?
Belki de gerçekten fiziksel bir zehirlenme olmadı. Belki bu bir kaçış senaryosuydu. Çünkü Kıbrıs dosyasından Maryland meselesine, örtbas edilen projelerden paravan yatırımlara kadar pek çok mevzunun düğüm noktası olduğunuz artık sır değil. Ve bu düğümler çözülmeye başlarsa, sadece siz değil; çok daha büyük figürler — örneğin Binali Yıldırım ya da Cumhurbaşkanı Erdoğan — da oyun tahtasının içine çekilecekti.
Bu durumda, sorulması gereken son soruyu halk sormaktan çekinmez:
Kıbrıs Dosyası: Akdeniz’in Mavisi Değil, Çamurunun Rengi Konuşuyor
Üç gün önceki sözde mülakatta çizilen acındırıcı portre, Kıbrıs merkezli gelişmelerin üzerini örtme çabasının bir parçası olabilir mi? Soruyu sormadan edemeyiz: Bu “zehirlenme” hikayesi, yakın dönemde sızan Kıbrıs bağlantılı belgelerin ve siyasi ifşaatların dikkatini dağıtma amacı mı güdüyor?
Bu dosyanın ucunun Binali Yıldırım’a, oradan Erdoğan’a kadar uzandığı iddiası, ülkedeki iktidar mimarisini çatırdatabilecek güçte. Eğer Fidan, bu dosyada aktif bir figürse – ki geçmişi, pozisyonu ve görev tanımı bunu açıkça ima ediyor – neden şimdi, neden bu kadar tiyatral bir şekilde “acıyor” ve “zehirleniyor”?
Sayın Hakan Fidan, siz gerçekten bir hedef misiniz?
Yoksa sadece batmakta olan bir sistemin panik içinde su yüzünde tutmaya çalıştığı, ömrünü tamamlamış bir simge misiniz?
Epilog: Kandırma Değil, Hesap Verme Zamanı
“Zehirlediler beni” diyerek halkı duygusal tutsaklığa sürüklemek kolaydır. Ama biz bu sahneyi ezberledik. Şimdi yeni bir sahne istiyoruz. Orada başrolleri değil, hesap verenleri görmek istiyoruz. “Yesinler senin acındırıcı yalanını” artık bir eleştiri değil, halkın sofrasında yükselen en haklı cümle.
Çünkü bu millet tiyatro değil, gerçek hayat yaşamak istiyor.
Kıbrıs’ta Kim Zehirlendi, Kim Zehirledi?
Kıbrıs… Yarım asırdır çözülemeyen, çözülmesi de pek istenmeyen, her seçimde bir dosya gibi raftan indirilen ama asla kapağı tam açılmayan jeopolitik vitrin. 2024’ün sonlarına doğru, kapalı kapılar ardında dönen enerji pazarlıkları, varlık transferleri ve gayrimenkul trafiği, Kıbrıs’ın yalnızca tarihsel değil, finansal bir mezar taşı haline geldiğini kanıtladı.
Bu noktada isimler belirginleşti:
• Kuzey Kıbrıs’ta paravan şirketler kuran “AKP bağlantılı iş insanları”…
• Ankara’dan Kıbrıs’a gidip gelen siyasetçi-işadamı kombinasyonları…
• Ve elbette, bu ağın düğüm noktası olarak anılan Hakan Fidan.
Evet, sizin adınız da geçti, Sayın Fidan.
Kıbrıs dosyasının tam ortasındaydınız. Konu sırf diplomatik değil; paranın, toprakların, garantörlüğün ve enerji arama ihalelerinin hangi ellerde nasıl dağıtıldığıydı. Bu dağıtımda diplomasi perdesinin arkasında kimlerin oturduğu konuşuluyordu.
Ve ne hikmetse…
Bu dosyalar konuşulmaya başlanır başlamaz siz “arsenik”le gündeme geldiniz.
Ne tesadüf değil mi?
Kıbrıs’ta Kara Para, Türkiye’de Beyaz Yalan
Kıbrıs dosyasında yalnızca uluslararası ilişkiler yoktu; aynı zamanda:
• KKTC topraklarının Katar merkezli yatırım fonlarına satışına dair imzalar,
• “e-Devlet” benzeri yapıların KKTC’ye dijital olarak taşınmasıyla özel veri transferi iddiaları,
• KKTC vatandaşlığı alan bazı AKP’ye yakın ailelerin, kara parayı temize çıkarma operasyonları…
Ve siz, Sayın Fidan, tam bu iddiaların merkezinde istihbarat başkanı olarak görev almışken, sonra da Dışişleri Bakanlığı koltuğuna geçtiniz. O dosyaların içeriğini en iyi bilenlerden biri olarak halkın karşısına çıkmak yerine “zehirlendim” demeyi tercih ettiniz.
Bu noktada soralım:
• Kıbrıs’ta zehirlenen uluslararası hukuk muydu, yoksa zehir diye sunduğunuz şey sadece o hukukun çiğnenmesini gizlemek için mi vardı?
• Siz gerçekten susturulmak mı istendiniz, yoksa ifşa olmamak için “zehirlendim” rolüne mi sığındınız?
Kıbrıs Susmayacak, Tarih Unutmayacak
Unutmayın:
• Maraş kapatılmadan önce kimler gidip villa baktı, halk biliyor.
• Gazimağusa kıyılarında kimlerin şirket kurduğu, tapuların üstünden okunabiliyor.
• KKTC’de yalnızca garantörlük değil, artık gölge hükümetçilik oynandığı da fark ediliyor.
Ve bu sis perdesi dağıldığında, ne arsenik ne acındırma hikâyeleri kimseyi kurtaramayacak.
Erdoğan, Binali, Hakan ve Kıbrıs Üzerinden Akıtılan “Gaber”in Hikâyesi
Bir zamanlar Kıbrıs’ta sadece hellim, kum ve diplomatik nezaket konuşulurdu.
Ama son yıllarda Kıbrıs Türk kesiminde başka şeyler de konuşulmaya başlandı:
Karanlık paralar, bavullarla taşınan euro’lar, sahte yatırımlar ve “gaberi alınmış” ihaleler.
Kim var bu işin içinde?
• Bir yanda saray…
• Diğer yanda eski başbakan Binali Yıldırım’ın ailesi…
• Ve tabii ki bu derin ilişkinin suskun mimarı: Hakan “Maryland” Fidan.
Gaber Nedir, Ne Zaman Döküldü?
Kıbrıs’ta artık “gaberi almak” tabiri halk arasında kodlanmış durumda.
Bir iş yapılacaksa önce Ankara’dan gaberi (izin, rıza, pay) alınır.
Bu gaber bazen bir telefonla verilir, bazen diplomatik valizle.
Ama herkes bilir:
“Gaber verilmeden kuş uçamaz, arsaya kazma inmez.”
Ve ne gariptir ki, son yıllarda verilen gaberlerin arkasında sürekli aynı gölgeler dolaşıyor:
• Erdoğan’ın işaret ettiği şirketler,
• Binali Yıldırım’ın Kıbrıs’a sık ziyaretleri,
• Ve her defasında sessiz kalan, ama atamaları yapan: Hakan Fidan.
Büyükelçi Atandı, Gaber Verildi… Sonra Ne Oldu?
Fidan, kendi ekibinden birini Kıbrıs’a büyükelçi atadı.
Neden? Çünkü işlerin “kontrollü akışı” için güvenilir biri lazımdı.
O kişi geldi, “gaberi dağıttı”, ilişkileri kurdu, bazı ‘inşaatların’ önü açıldı.
Ama sonra…
Ne olduysa oldu, lağım patladı.
Kıbrıs’taki gazeteciler, muhalif siyasiler belgeleri göstermeye başlayınca
büyükelçi bir gecede geri çekildi.
Ve ardından Fidan’ın sesi geldi:
“Zehirlendim…”
Yani:
“Ortalık koktu, dikkat başka yere çekilsin.”
Hakan Fidan: Derin Devletin “Zehirli” Fısıltısı
Ey Hakan Fidan,
Bu millet artık eski usul dikkat dağıtma tiyatrolarına karnını doyurdu.
Zehirlenme masalı, gizli okul, denkliği olmayan diplomalar…
Ve şimdi de Kıbrıs’ta gaberi senin verdiğin, ama hesabını başkasının ödediği bir operasyon.
Bizim de sana bir önerimiz var:
“Madem her krizden sonra zehirlendiğini söylüyorsun,
bir sonraki ifşaatta ‘ışıktan rahatsız olup cami avlusunda bayıldım’ deme,
çık açık açık de ki:
‘Kıbrıs’ta işler sarpa sardı, elimdeki kağıt yakıldı, şimdi geri dönüp belgeleri bulmaya çalışıyorum.’”
Son sözümüz şu:
“Maryland mezunu büyük stratejist,
senin denkliğin yok,
ama bu halkın artık sende gördüğü bir his var:
Gaberi çoktan tükenmiş bir güven.”
Kokunun Kıbrıs’tan Geldiği Yer
Fidan’ın Büyükelçisini Gönderip Geri Çağırması ve Patlayan Diplomatik Lağım
Kıbrıs.
Yani Türkiye’nin “evladım gibi severim ama miras davası çıkarsa ilk ben üstüne yatarım” dediği yer.
Ve şimdi bu evladın başında, bir dönem Sayın Hakan Fidan’ın bizzat kankası olarak atadığı büyükelçi vardı.
Ama sonra?
Sessiz sedasız görevden alındı.
Neden mi?
E biz sorduk tabii:
“Oğlum Fidan, arkadaşını neden gönderdin, neden geri çağırdın? Neyin kokusu yükseldi Lefkoşa’dan bu kadar hızlı?”
Lağım Patladıysa Boruyu Kim Döşedi?
Kulislerde dolaşan lağım hikâyesi şöyle başlıyor:
• Kıbrıs’ta Türkiye menşeli bazı paravan yapıların, para trafiği ve gayrimenkul rantları üzerinden büyük bir diplomatik pisliğe bulaştığı konuşuluyor.
• Bu ağın bir ucunun eski MIT bağlantılı bazı “emekli” şahıslara, diğer ucunun yeni atanmış büyükelçilere dokunduğu iddia ediliyor.
• Ve bu boru döşenirken, Sayın Fidan’ın da vanayı tuttuğu düşünülüyor.
• Sonra ne oluyor?
Lağım patlıyor.
Kokusu Ankara’ya geliyor.
İlk istifa-yımsı fatura Kıbrıs’a atılıyor: “Büyükelçi görevden alındı.”
Ama halk unutmuyor, soruyor:
“Bu boruyu o büyükelçi mi döşedi Sayın Fidan, yoksa sen mi projelendirdin?”
Sıra Sana Gelince Arsenik Masalına Sarılmak
Ve işte ne hikmetse…
Tam bu olaydan birkaç gün sonra,
Sayın Fidan çıkıyor ve “bana suikast girişimi oldu, arsenikle zehirlendim” diyor.
Yani:
• Kıbrıs’ta olanlar tam araştırılacakken,
• Medya bu işin üzerine gidecekken,
• Gündem “büyükelçinin bir anda görevden alınması” üzerinden ısınıyorken…
Bam!
Fidan, “ben zehirlendim” diyerek psikolojik dikkat dağıtma operasyonu başlatıyor.
Yani kamuoyuna mesaj şu:
“Kıbrıs’ta ne oldu diye sormayın, ben ölüyordum, yazık bana.”
Ama biz de buradayız, soruyoruz:
• O büyükelçiyi oraya neden gönderdin?
• O büyükelçiyi neden bu kadar hızlı geri çektin?
• Kıbrıs’ta ne döndü de, Türkiye Dışişleri’nde böyle bir kokteyl yayıldı?
• Hangi lağım borusu patladı da, sen artık parfümle bile gizleyemez oldun?
Ve Şimdi: Sessizlikle Temizlenen Pisliğin Devleti
Görüyorsunuz değil mi sevgili okur?
Bir gün Kıbrıs’a büyükelçi atıyorlar,
Ertesi gün görevden alıyorlar,
Üçüncü gün arsenik hikâyesiyle gözyaşı toplamaya çalışıyorlar.
Ama halk artık aromaya değil, analize bakıyor.
Lağım patladı Sayın Fidan.
Ve sıra size geldi.
Siz de kolonya yerine “devlet suikastı” kokusu sürerek halkı oyalıyorsunuz.
Ama unutmayın:
Bu millet artık “zehirlenmiş” değil.
Bu millet, “ayıklamaya başlamış” durumda.
Veeee …
Eeee Artık Söyle Hadi Bakem Hakan Fidan , Senin Kimsesizliğinin Sahibi Kimdi?
Devlet Merdivenini Asansör Gibi Çıkmanın Tarihsel Alengiri Üzerine
Ey Hakan Fidan,
Her bürokrat bir dosyayla, sen dosyalarla geldin.
Her diplomat bir özgeçmişle, sen bir efsaneyle terfi ettin.
“Kimsesizlerin kimsesi” diyen bir liderin,
en kimliksiz, en gölgede kalan adamıydın.
Ama şimdi sormadan edemiyoruz:
Senin bu kimsesizliğini kim bu kadar iyi sponsorladı?
Çünkü herkes bilir:
Devlette yükselmenin yolları vardır:
• Okursun, sınava girersin, mülakat geçersin…
Sen ne yaptın?
Maryland yazıp sıçradın, CV’ye mitoloji karıştırıp uçtun.
Asansörle Yükselen Adamın Merdivenle İnmeyeceği Gün
Normal bir memur:
• 20 yılda şube müdürlüğü zor görür,
. Sen Danışman ve. Özel Temsilci oldun ( Oslo’da)
.TİKA Başkanı oldun.
• Sen 5 yılda MİT Başkanı oldun,
• Ardından, hop diye Dışişleri Bakanı.
Hani kimsesizdin?
O zaman bir daha soralım:
Senin referansın kaç gigabaytlık klasörde saklı?
Senin hamiliğin hangi kasetin içinde yazılıydı?
Yoksa devletin karanlık odasında fısıldayan bir “ses” mi vardı sana “şimdi çık” diyen?
Kimsesiz Olup Herkesin Üzerine Çıkmak
Senin hikâyen bize “devlet kimsesizlere kapı açar” hikâyesi değil,
“kapıdan girmeyenler tavan arasından sızar” masalı gibi geliyor.
Birileri düğmeye bastı.
Sana “ait olmayan diplomalarla “ ait olmadığın katlara çıktın.
Ama şimdi elektrik gidiyor, asansör çalışmıyor.
Ve herkes merdivene dönüp seni aşağıdan izliyor:
“Hakan bey, inebilecek misiniz?”
“Yoksa camdan mı kaçacaksınız?”
Sonuç: Tiyatro Bitti, Seyirci Salonu Terk Ediyor
Sayın Hakan Fidan, halk artık tiyatro izlemekten yoruldu. Sizin “acındırıcı yalanınız” bir dönem işe yaramış olabilir. Fakat bugün, yaşanan her krizi dış güçlere, her eleştiriyi ihanet olarak yaftalamaya çalışmanız inandırıcılığınızı değil, korkularınızı büyütüyor.
Son bir soru daha: Bu halk sizin “zehirlendiğiniz” veya “Maryland” hikâyesinimi yesin, yoksa gerçeğin acı sofrasına mı otursun? Eğer gerçekten şeffaf bir devletin temsilcisiyseniz, buyurun belgelerle konuşalım. Yok eğer bu da yeni bir “derin oyun” ise, bu sefer figüranlar değil, seyirci konuşacak.
Ve unutmayın: Seyirci bir kez oyundan soğudu mu, perde ne kadar ağır olursa olsun sonunda iner.
Ve seyirci en sonunda salonu terk eder.
Bir yanıt yazın