SEÇİMLERE BİR YIL KALA SİYASİ TABLOMUZ

2014 seçimlerine bir yıl kaldı. AKP’nin geçen 10 yıllık iktidarından memnun olan veya olmayanların siyasetle ilgileri ve siyasi partilerin ve o partilere gönül verenlerin görüş ve düşüncelerinin ele alınması zamanının geldiğine inanıyor ve bu yazımızda bazı hatırlatmalar ve bazı uyarılarda bulunmanın değişiklik isteyenler için yararlı olacağını düşünüyoruz.
Başbakan Erdoğan bir araştırma ajansının yaptığı değerlendirmeye göre partisinin oylarının %50’yi 5-7 puan aşacak kadar yükseldiğini belirtirken, CHP’nin oylarının %20lere ve MHP’nin oylarının da %10’lara düştüğünü söyledi. Bir başka anket son olaylar nedeni ile AKP oylarının aynı oranda düştüğünü belirtirken bir başka iddia da elektronik oyunlarla iktidarın %10 oyunun başlangıçtan itibaren ölmüş kişilerin isimlerinden de yararlanarak sisteme yerleştirileceği şeklinde. Bu ifadelerdeki yüzdelerin, kişilerin veya kurumların olmasını arzu ettiği yüzdeler olduğu kabul edebilir ve sempati duyduğunuz partinin oylarının yüzdelerinin daha yüksek olduğunu belirtebilirsiniz. Ama değişmeyen bir gerçek var, o da bütün iyi niyetli beyanlara rağmen bu tablonun İktidar Partisini değiştirmek ve Türkiye üzerindeki etkinliğini azaltmak için asla yeterli olmayacağıdır. Devreye yeni bir anlayış ve yeni faktörler sokulmadığı sürece sonuç ve dolayısıyla iktidar asla değişmeyecektir.
Tabii böyle bir inanç ve moral bozukluğuyla seçim dönemine girmenin büyük hata olacağı kabul edilebilir. O zaman; yeni bir anlayış ve yeni fikirlerle seçime hazırlanmak ve seçimlere girmek muhalefet partileri için ilke olarak ele alınmalı ve siyasi kadroların daha şimdiden büyük çaba göstermeleri beklenmelidir.

Hoşlansak da, hoşlanmasak da kabul etmek gerekir ki, radikal milliyetçilerin dışında kalan bütün Sağ kanat oyları, Başbakan Erdoğan’ın akıllı politikaları ile AKP’de toplanmış gibidir. Bu kanattaki belirli bir oy potansiyeli olan siyasi parti liderlerinin vefatı iyi değerlendirilmiş ve verilen küçük tavizlerle en az birkaç milyon oyun AKP çatısı altına girmesi sağlanmıştır. Keza bu partinin belki kendi anlayışları ve belki de maddi imkânsızlıklar nedeni ile, bu güne kadar yöneticilerce ihmal edilen Engelliler gibi kesimlere gösterdiği yakın ilgi, kendilerine yüz binlerce oy kazandıracak yeni kaynaklar olmuştur.
Hâlbuki, aslında aynı anlayışı muhalefet partilerinin göstermesi ve en azından kişisel bazda bazı değerlendirmeler yapılarak oyların bir kısmını kazanmaları beklenirdi. Mesela Ecevit’in vefatından sonra, ayni sosyal demokrat görüşleri paylaşan CHP yöneticileri, benzer bir yaklaşım yerine, adeta kapılarını kapayarak sanki bu sosyal demokrat partinin erimesinden yarar umar gibi bir tutum izlemişlerdir. İlgisizlik ve desteksizlik bu partiyi ve merkez sağın ünlü partilerini bitirme noktasına getirmiş ve bitirmiştir. Ama bu politika sonunda oyların CHP’ye veya MHP’ne aktığını söylemek oldukça zordur. CHP yöneticileri hala solda tek umut olma arzusunda görünüyorlarsa da bu parti ile birleşmek istemeyen radikal sol ile merkez sol ve sağ kesimlerin yeni arayışlar içinde bulunması gözlerden kaçmıyor.
Atatürk’ün, daha doğru bir deyimle askerlerin kurduğu Cumhuriyetin ilk siyasi partisi mensuplarının, Radikal Dinci kesimin propagandaları ve artık her yönü ile bilinen iç-dış güçlerle siyasi yöneticilerin desteklediği Orduyu tasfiye hareketine karşı beklenen reaksiyonu göstermemeleri de ayrı bir küskünlük nedeni olmuştur. Radikal dincilerin yıllardır yaptığı CHP+Ordu= İktidar sloganından kurtulmak için, askerlerin ve M. Kemal yanlısı aydınların yaratılan bahanelerle tutuklanıp yıllarca dört duvar arasında acı çekmelerine adeta sessiz kalmaları ve siyasi tartışmalarda genellikle AKP iktidarının gerisinden gitmeleri, gündem yaratma konusunda beklenen ölçüde becerikli olmamaları bu partiden kopmalara neden olmuştur.
Şu anda görülebildiği kadarı ile sol kanatta en ciddi mücadele ve atılımlar, CHP’nin başını çektiği merkez sol tarafından ziyade, radikal sol tarafından yapılmaktadır. Ancak bu kesimin oylarını %10 barajını geçecek seviyeye yükseltmesi imkânsız gibidir. Yeni oluşum peşinde olanların da durumu aynidir. Günümüz şartları içinde sosyal demokrat veya merkez sağ çizgide oluşturulacak her yeni oluşum iktidarın değil ama muhalefetin oylarını kaybetmekten başka hiçbir işe yaramayacaktır. Bize göre gün; bölünme değil birleşme günüdür. Eğer mevcut iktidarın değişmesini istiyorsak, hoşlansak da hoşlanmasak da seçimlere katılmak ve siyasi eğilimlerinize göre Muhalif Partilerden birine destek vermek mecburiyetindeyiz. Ancak bu şekilde oy birikimiyle iktidarın anladığı tek lisanla ulusun derdini anlatma imkânı bulmuş olabiliriz.
Yeni bir siyasi oluşum kurma peşinde olanlara her şeyden önce Anadolu ve Trakya’yı dolaşmalarını, halkla görüşme yanında İstanbul, İzmir, Ankara gibi modern şehirlerin atmosferinden çıkıp, bir süre halkın arasında yaşamalarını tavsiye ederiz. O zaman halkın ne kadar saf duygularla din adamlarına ve dolayısıyla bu insanların desteğiyle iktidar olan siyasilere bağımlı olduğunu görebilirsiniz. Tahminimize göre yeni oluşumlar bu kesimden değil ama Laik düşünce sahiplerinin ait olduğu gruptan oy alabilecek ve muhalif partileri zayıflatmak ve iktidarın kazancını arttırmaktan başka bir işe yaramayacaktır. Özetlemek gerekirse yeni siyasi kadro oluşturma hareketleri esas sorun olan; halen ülkeyi yöneten Radikal sağcı iktidarın oy kaybetmesi yerine oy kazanmasına neden olacaktır. Bu nedenle önümüzdeki seçimlerde merkez Sağ ve Merkez sol oy sahiplerinin iktidar hayallerini bir süre erteleyerek birlikte mevcut muhalefet partilerine destek vermelerini tavsiye ederiz.
Önümüzdeki seçimlere renk ve şekil verecek en büyük kaynak da seçimlere katılmayan veya katılmak istemeyen tarafsızlardır. Bu konuya şöyle açıklık getirelim. Her seçim döneminde seçimlere katılım %70–80 civarındadır. Seçimlere katılma konusunda AKP seçmenleri en iddialı konumdadırlar ve parti yurt dışı oylar dâhil bir tek oy bile kaybetmemek için büyük gayret gösterir. Seçimlere katılmak istemeyenlerin çok büyük bir çoğunluğu genellikle büyük şehirlerde yaşayan merkez sol ve sağ kesimin seçmenleridir. Muhalefet partileri önümüzdeki bir yıl içinde sıkı bir çalışma ile bu kesim insanlarının pasif kalma yerine seçime katılmalarını sağlayabilirlerse, yüz binler bir yana milyonlarca oy kazanabileceklerdir.
Kanaatimizce Türk Halkının asıl sorunu AKP’ye kayan, Merkez Sağın oylarının geri alınmasıdır. Bu konuda eski ANAP ve DYP yöneticileriyle Liberallerin, AKP bünyesinden kopma konusunda çok faal olmaları ve sadece bu önümüzdeki seçimlerde, Muhalefet partilerini desteklemeleri beklenmelidir.
Bir başka büyük kaynak: seçme çağına yeni girmiş gençlerdir.İlk defa oy verecek gençlerin sayısı da yine milyonlarla ifade edilebilir.Bu gençlerin çoğu ailelerinden aldıkları yönlendirmelerle, büyük ölçüde ebeveynlerin daha net bir deyimle babalarının partisine oy vereceklerdir. Bunları uyandıracak ve yeni istikametlere yönlendirecek en önemli kaynak eğitim kurumları ve aldıkları eğitimdir. Bu konunun önemini çok iyi anlayan AKP bütün imkânları kullanarak eğitim kurumlarını dinsel eğitim yuvalarına dönüştürmek istemektedir. Bu konuda bayağı ileri gittiğini kabul etmek mecburiyetindeyiz.
Ancak tarih boyunca akıl ve bilimin, duygu ve inancın önünde gittiğini de unutmamak lazım. Bu nedenle eğitimli gençlerimizin gerçekleri görmeleri sağlanabilirse o zaman onların oyları da gerçek dünyaya yönlendirilebilir.

Dr. M. Galip Baysan

Yurtdışı gezilerinin çoğunu milli bir bayramımıza özellikle denk getirme ustası Başbakan Erdoğan 5 günlük ABD gezisini tamamlayıp yurda döndü. Amerika Birleşik Devletlerine gidip gelmede Guinness rekorlarını kıran Başbakan, yurda gelir gelmez ayaklarının tozuyla yine bir melanet projesini daha açıkladı..

Sandıkta 3+8+11 formülü. Yani 2014’ün Mart’ında yerel, Ağustos’unda Cumhurbaşkanlığı, Kasım ayında da Anayasa referandumu yapmayı hedefliyor..

Seçimlerin veya referandumun yapılmasının neresi melanet projesi diye bilirsiniz?
Elbette sandığa veya seçimlere, demokrasiyle inanmış biri olarak bizim seçimlere karşı çıkmamız asla mümkün değil. Fakat eğer bir ülkenin başında AKP gibi bir hükümet varsa ve demokratik kuralların çoğu, anlamından farklı uygulanıyorsa biliniz ki, bunda da mutlak karşı çıkılması gerekli olan bir hinlik vardır.

Hatta hinoğlu hinlik vardır.

Aslında bu proje de tıpkı diğerleri gibi yine bir sisteme dayalı olarak yürürlüğe konma ya başlandı.

Fakat bundan evvel, daha 6 ay öncesine kadar dünyanın en kanlı bölücü terör örgütü olduğu için büyük mücadelelerin yapıldığı, şehit ve gazilerin verildiği bir anda unutularak. Adeta ülkeyi alabora edecek tarzda, PKK ile yakınlaşmaların yanı sıra onlarla karşılıklı cilveleşmeler sergilendi..

Öyle ki, 10 yıllık iktidar dönemlerinde yatıp, yatıp ardından terör örgütüne en ağır darbeleri vurdukları son bir buçuk yılın İçişleri Bakanı İdris Naim Şahin’in başını yiyerek işe başladılar..

Açıkçası teröriste göz açtırmayan İdris Naim’in gitmesi gerekiyordu. Çünkü iktidara gelmelerine, iktidarda bu denli uzun süre kalmalarına vesile olan velinimetleri ABD yine bir, Proje değişikliğine gitmişti.

Bunlar yapılmadan evvel ABD için ikinci bir İsrail olan Kuzey Irak’taki oluşum iyice güçlendirilmiş, ileriki aşamada devlet olarak ilanı beklenir hale getirilmiştir.

Beri taraftan Rusya’nın sıcak denizlerdeki son kalesi olan Suriye’de Baas rejimi ile ABD’nin ve Türkiye’nin örgütlediği ÖSO karşılıklı katliamlar yapmakta. Arada kalan binlerce Suriyeli ise maalesef hunharca katledilmektedir.

Tunus, Libya ve Mısır’ı kolayca özgürlüğüne(!) kavuşturan ABD’nin taşeronu Erdoğan iktidarının her türlü destek ve çabasına rağmen Esat’ın direnmesinin sebebi; herkesin bildiği üzere Rusya-Çin ve İran üçlüsünün karşı koymasıdır. Her birinin ayrı hesabı olduğunu bildiğimiz bu üç ülkeden en fazla karşı çıkanı ise Rusya’dır. Çünkü yukarıda da belirttiğimiz gibi kendisi için hayati önemdeki askeri kara ve deniz üsleri Suriye’dedir. Lâskîye yakınlarındaki Tartus limanına “ziyaret maksatlı” gelip gidiyorlar denilse de, aleni konuşlanmış hatırı sayılır güçte bir donanması sürekli bulunmaktadır. Özetle Rusya bölgede varlığını hissettireceği sıcak denizlerdeki tek üssünden vazgeçip, bölgeyi tamamen ABD’nin kontrolüne bırakmak istememektedir..

İkincisi de malum olduğu üzere İran faktörü. Onlarda Suriye’den sonra özgürleştirilme sırasının kendilerine geleceğinin bilincinde olarak Baas rejimine büyük bir destek veriyorlar…

Fakat dediğim gibi bu meselenin bu denli uzamasının asıl nedeni Rusya’dır. Eğer Türkiye’yi devre dışı bıraktıkları Cenevre görüşmelerinde Rusya’yı da ikna(!) ederlerse; bu iş Esat’a veya onun güçlerini ve esamisi bile okunmayan Suriye halkını falan dinlemezler birkaç gün içinde bu sorun halledilir!

İşte böylesi karmaşık ve matruşka gibi iç içe geçmiş meselelerde ABD’nin peşine takılmış olan AKP iktidarı, kendisinin kurtuluş reçetesi olarak gördüğü ve bizzat Başbakan’a has olarak bir diktatöre ancak verilebilecek imtiyazları içinde barındıran başkanlık sistemiyle donatılmış yeni anayasayı bir an önce yürürlüğe koymak için her türlü oyunu sergilemektedirler…

Bu bağlamda, tek adam veya başkanlık histerisine tutulmuş olan Başbakan ile onun peşinden giden ekibinin Türk milletine ve Türkiye Cumhuriyeti Devletine yapmayacağı kötülük yoktur.

Bunun için bir bakarsınız kah düşman olduklarıyla dost olur, kah bebek katilini “önemli adam” statüsüne yükseltir.. Bu da yetmez ağzının içine bakılan konumdaki bebek katili Apo sanki binlerce vatandaşımızın ve şehitlerimizin kanlarının sorumlusu değilmiş gibi, toplum nezdinde unutturulma stratejisi yürütülür. En kötüsü katiller sürüsü güya sınırı terk edip gittiler diye bir masal uydurulur..

Ardından başta milletvekilleri olmak üzere seçmenlere çeşitli kalemden oluşan mali rüşvetlere boğmaya başlar.. Veyahut dün kara dediğine bu gün ak der!

Kısaca amaca ulaşmak için papaz elbisesi giymek dâhil her şeyi yaparlar…

O nedenle yazı girişinde bahsettiğimiz genel ve yerel seçimi sembol eden 3+8+11 formülünden ilk ikisini kazasız atlatmak için, yeni siyasi koalisyon ortağıyla yani PKK/BDP ile bölücülere federasyon kapısını dahi aralayacak tavizler verip, formülün 3’üncü ayağı olan AKP anayasasını meclisten sorunsuz geçirmeyi.. Eğer onu başaramazlarsa bile en azından referanduma götürmeyi amaçlamaktadırlar..

Bu amaçlarını gerçekleştirmek uğruna riyakârlıklarını, adeta 5’inci kol faaliyeti yürüten akillerini, cep ve mide düşkünü dönme dolap liboşlarını, “ileri demokrasi” adına devlet gücünü alabildiğine kullanmaktan çekinmeyeceklerdir.

Hâsılı dindar gözüktükleri halde dindarlıkları şüpheli fakat kendisi gibi düşünmeyenlere kesinlikle kindar olanların önlenemez hırslarının önüne; ferasetine çok güvendiğimiz ve/veya geçmişte AKP’ye oy vermişlerde dâhil bütün Türk milleti geçecektir!

Bunun ışıkları Bursa’da gözükmeye, İzmir’de gittikçe yükselmeye başladı. Sanırım devamı inşallah Adana’da ve diğer illerimizde de gelecektir!

Yeni bir yazımızda buluşmak üzere esen kalınız…