Bukalemun Medyanın Günlüğü: Renk Değiştiren Rezalet
Eskiden gazetecilik “hakikati söylemek”ti.
Şimdi ise “kimin sesi daha çok çıkarsa onun yankısını büyütmek.”
Medya, bu ülkede artık bir kurum değil, bir kamuflaj üniforması.
Ve bu üniformanın içinde yaşayan o garip canlıya biz
Bukalemun Medya diyoruz.
Her gün bir başka renkte…
Bir gün savaş naralarıyla kırmızı,
Bir gün müjde manşetleriyle sarı,
Bir gün halktan yana gibi yeşil,
Ama hep aynı şeyi yapıyor: İktidarın aynasına bakıyor.
Halk açken o, “enflasyon düştü” diyor.
Gençler işsizken, “rekor istihdam” başlığı atıyor.
Gözaltılar artarken, “ülkede huzur hakim” diye çığırıyor.
Çünkü medya artık gerçeği değil, görevi yerine getiriyor.
O görev de şudur:
Gerçekleri ehlileştirmek.
Saraydan gelen fısıltı emir gibidir.
Sabah bültenlerinde hangi yalanın köpürtüleceğine karar verir.
Ve ekranlar, sarayın sözlerini “halkın sesi” diye paketler.
Muhabir yoktur artık, sadece manşet mühendisleri vardır.
Sorular sorulmaz, sadece sorulması istenen cevaplar servis edilir.
Ve halk bu yalan denizinde boğulurken,
Bukalemun Medya daha da parlar.
Çünkü kameralar hep onun üstündedir.
Ve kamera açıları gerçeği değil, niyeti gösterir.
Peki ne zaman biter bu rezalet?
Medya yeniden ne zaman halkın olur?
Ancak halk kendi aynasına baktığında.
Ve o aynada yalnızca kendini, yani gerçeği gördüğünde…
Çünkü medya, halk neye inanırsa onu yansıtır.
Ve halk sustukça, medya ikiyüzlülüğün megafonu olmaya devam eder.
Bir yanıt yazın