İNSAN HAKLARI GÜNÜ MASALI

10 Aralık İnsan Hakları Günü’ymüş…Dili,dini,ırkı,rengi ne olursa olsun dünyanın her yerinde insan var da İnsanlık nerede?

Bildirgeler…Kararlar…Kurallar…Hepsi birbirinden güzel ve değerli de acaba gerçek hayattaki uygulanılırlığı ne kadar!

Dünyadaki uygulaması da üç aşağı beş yukarı aynı ama ben ülkemdeki insan haklarına bir göz atmak istiyorum.

Hangi siyasi ve medeni haklardan bahsediyoruz.Toplumlar çoğunluğun onaylamadığı yönetimlerce yönetiliyor,kendi seçmediği parti hakkında ağzını açtığında ya işinden oluyor ya da tutuklanıyor.Fikrini söyleme özgürlüğüne sahip değilsin.Kişi güvenliği sağlanamıyor,bağımsız ve tarafsız mahkemelerce adil ve kamuoyuna açık yargılama var mı sizce?

Dünya ülkeleri zaman zaman çeşitli gruplar oluşturarak bir takım kararlar alırlar,kurallar koyarlar,bir süre sonra bakarsınızki en başta bu kuralı koyanlar çiğner…

Universal Declaration of Human Rights ya da kısaca UDHR(İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi)

2.Dünya Savaşı’ndan sonra devletlerin bireylere tanınan özgürlük ve haklarının güvence altına alınması amaçlanarak  10 Aralık 1948 de Birleşmiş Milletler Genel kurulu’nca kabul edilen 30 maddelik bir bildiridir.

Bu konuda yapılan ilk çalışma 1215 yılında İngiltere Kralı’na kabul ettirilen “Magna Carta”bildirisidir ve insan haklarının ilk belgesi olarak kabul edilir.

Daha sonra Amerika’da Bağımsızlık Bildirgesi.

1789 Fransız Devrimi’nden sonra “İnsan Hakları Bildirisi”.Özgürlük,eşitlik ve kardeşlik” gibi kavramlar ilk kez bu bildiride yer almıştır.

10 Aralık 1948 de Paris de Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komisyonu’nca kabul edilen bu bildiriye göre insanlara sadece anayasalarda tanınan siyasi ve medeni haklar değil,kültürel,toplumsal ve ekonomik haklar da belirtilmiştir.

Kişinin güvenliği,yaşama,özgürlük,keyfi tutuklama,bağımsız ve tarafsız mahkemelerde,adil ve kamuya açık yargılanma,hapis ve sürgünden korunma,toplanma ve örgütlenme özgürlüğü,vicdan,din eğitim,çalışma, sosyal güvenlik,toplumun kültürel yaşamına katılma hakkı,bilimsel ilerlemenin ürünlerinden yararlanma hakları bulunur.

Madde 1:Bütün insanlar özgür,onur ve hakları yönünden eşit doğarlar,akıl ve vicdana sahiptirler.

Madde 2:Herkes dil,din,ırk,renk,cins,siyasal ya da başka inanç,ulusal ya da toplumsal köken,varlıklı olup olmaması,doğuş ya da bir başka ayrım gözetmeksizin bildirideki haklardan ve özgürlüklerden yararlanabilir.İster bağımsız ülke uyruğu,isterse bağımlı,özerk olmayan,başka bir egemenlik kısıtlamasına bağlı ülke uyruğu olsun,bir kişi hakkında ,uyruğu bulunduğu devlet ya da ülkenin siyasal,adli ya da uluslararası durumu bakımından hiç bir ayrım gözetilmeyecektir.

Bu haklar hiçbir şekilde başkalarına ya da kurumlara aktarılamaz.

Madde 30:Bu bildirinin hiçbir unsuru,içinde açıklanan hak ve özgürlüklerin bir devlet ,topluluk ya da bireyce ortadan kaldırılmasını amaçlayan bir etkinlik ya da girişime hak verir biçimde yorumlanamaz.

Toplanma ve örgütlenme özgürlüğü var da benim ülkemde benim mi haberim yok!

Bir sabah kalkıyorsunuz,apar topar tutuklanmış gazeteci ve normal vatandaşları dinliyorsunuz haberlerde…Hem de hiç bir açıklama yapılmadan

Gerçekten insanların dil,din,ırk,renk,cins,siyasal görüş gözetilmeksizin eşit bir şekilde yönetildiğine inanıyor olamazsınız…Daha bir kaç gün önce gazatelerde insanların kapısına kırmızı işaretler koyulmadı mı!

Bizden değilsen işin de olamaz felsefesi hakim değil mi gerçekten ülkemde…Niye insanlar durup dururken işinden atılıyor o zaman…

Adamlar düşünmeyi araştırmayı yasaklayan sadece ezber ve itaat üzerine kurulu,insanı pasifize eden eğitim sisteminde ısrar etmiyorlar mı!Kimse bana eğitim eşitliğinden bahsetmesin,kendi çocukları yurt dıişında özel okullarda okurken,halka sen çocuğunu imam hatip okuluna göndereceksin diye bütün okullar imam hatip okuluna çevrilmedi mi…

Barınma ve toplumsal hizmetlerde,yiyecek ve sağlıkta,yasanın koruyuculuğunda eşit olarak yararlanma kuralı var…Niye benim ülkeme uğramıyor bunlar…Hani nerde en baştaki yaşama ve özgürlük hakkı…

Barışçıl amaçlar için bile olsa dernek kurup toplanamıyorsun…

Çocuk yaşta getirdikleri evliliklerle evlenme,mal,mülk edinme haklarına da kendileri karar veriyorlar…

Çocuklara tecavüz edilirken,kadınlara işkence edilirken vicdanlarınız tatile mi çıkmıştı…

Ülkem de dünya da cayır cayır yanıyor ve oluk oluk kanıyor…

Silah tüccarlarının silah satmak ve orta doğunun petrol kaynaklarını ele geçirmek için insanları birbirine düşürdüğü ve dünyayı kan gölüne çevirdiği ortamda bana kimse insan haklarından bahsetmesin…Hiç inandırıcı gelmiyor…

Ülkemdeki özellikle eğitimli 4 gençten bir tanesinin işsiz gezdiği,asgari ücretin açlık sınırının altında bırakıldığı,bir aşı yapılırken bile insanların ayrıştırılıp,kutuplaştırıldığı

ama yönetenlerin saraylarda oturup,bir eli yağda bir eli balda yaşadığı bir dünyada hiç kimse bana İnsan Hakları var masalını anlatmasın…

Ümran Ünlü tarafından

Gazeteci,yazar,oyuncu,korist,matematikçi,aktivist... Felsefesi;Hayatı ,insanları,hayvanları...Özet olarak herşeyi sevme yeteneği... Mutfak ve bahçem terapi alanım...Hayat bu kadar güzel ve yaşanasıyken,insanların iki yüzlülüğünü ve hayatı kendilerine de ,çevresindekilere de zehir etmelerini anlayamıyorum. Elizabeth Ümran Ünlü She was born on january 10 th, 1951 in Afyon’s village of Üclerkayasi. After she had finished primary school in the village she got on the road of finishing middle school and becoming a teacher in Kütahya with the words of her teacher, “You are going to open the doors of this village to the World, you must learn.” She became a math teacher after finishing the Eskisehir Anatolia University. She also taught classes in Yalova and Istanbul. Then, she began working in Turkish Art Music. Later on, she became a project teacher and a vice-principal in a private school in Suadiye, Istanbul. After the age of 45, she decided to learn theater work that she could not give up on. She got acting training for two years at the Kadıköy Halk Eğitim Deneme Sahnesi. She was in plays like Savaş Oyunu(War Game) and Kına Gecesi(Henna Night) . She also had roles in the theaters of AKM-Haldun Taner-Kadıköy-Mecidiyeköy-Sarıyer. She educated her children in the best schools and taught them to be children that she will be proud of. (Pilot, engineer, researcher)After being a principal in classes in Şişli, in 1999 she came to America where she had sent her son for school. She continued her Turkish Art Music and theater work in has been participating a chorus, and they are going to have a concert on November 2,2019 at Carnegie Hall.They give concert every year. She went to University in America for language courses. For a remainder of the time, she wrote plenty of children’s stories in many websites and magazines. She is writing the book “Bir Yerlerden Başlamalıyım” and writing the play “Ah Amerika.” While spending a pleasurable life with her children and grandchildren, she is planning to begin her theater life in America with the play musical“Keşanlı Ali Destanı”,Çalıkuşu"Nasrettin Hoca"7 kocalı hürmüz"Keloğlan" ,She also continues to live peacefully with herself and everyone and continues to give this love to humankind because of her daughter’s words, “The endless love and care in my mother’s heart would be enough for the Earth.” Hayat bu kadar güzel ve yaşanasıyken,insanların iki yüzlülüğünü ve hayatı kendilerine de ,çevresindekilere de zehir etmelerini anlayamıyorum.

Yorum Gönderin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.