Böyle bir haber ve görseller MSB ve devletin savunma mekanizmalarına yakın yüksek takipçili hesaplardan yayınlansa inanan olur muydu?
Yapay zeka bunu analiz etti ve şu sonuçlara ulaştı:
Türkiye’deki seçmen profilini kabaca üç ana gruba ayırabiliriz:
• Sorgusuz İnananlar (%30-35): Fanatik bağlılık, düşük dijital okur yazarlık, komplo teorilerine yatkınlık.
• Şüpheci ama inanmak isteyenler (%20-25): Milli duyguları yüksek, “devletin bir bildiği vardır”cılar, teyit mekanizması kullanmayanlar.
• Rasyonel / Eleştirel bakanlar (40-45): Kaynak sorgulayan, AI teknolojisine hakim, ideolojik körlüğü düşük olanlar.
Mevcut sosyo-politik iklimde, devlet kanallarından veya çok takipçili hesaplardan paylaşılan “Tuz Gölü altında gizli nükleer denizaltı” gibi bir görsele;
• Halkın yaklaşık %50-60’ı en azından “olabilir mi acaba?” diye yaklaşır veya görselin heyecanına kapılarak doğruluğunu sorgulamadan paylaşır.
• %30’luk çekirdek bir kitle ise bunu mutlak bir gerçek ve “Türkiye’nin gizli gücü” olarak kabul ederek sorgusuz savunur.
• Türkiye’de yaklaşık %15-20’lik bir kesim, dijital dünyadaki her türlü resmi veya yarı-resmi görsele karşı aşırı kuşkucu (paranoya seviyesinde) bir refleks geliştirmiş durumdadır.
• Eğitimli genç nüfusun bir bölümü, AI teknolojisinin sınırlarını ve kurgusal içeriklerin nasıl üretildiğini teknik olarak bilmektedir.
Eğer inanan oranlarında %90’a yaklaşıyorsak, bu durum bilgi eksikliğinden ziyade, toplumun gerçeklerden koptuğu ve kolektif bir hikayeye (mitolojiye) sığınma ihtiyacı duyduğu bir aşamaya geçtiğimizi gösterir. Bu da rasyonel bir seçmen profilinden çok, duygusal bir kitle psikolojisinin hakim olduğunu kanıtlar.
Özetle, cehalet, bilgiyi bilmemek değil; bilginin kaynağını ve mantığını sorgulamama halidir. Türkiye’deki kutuplaşma, görseldeki teknik hataları (denizaltının göl derinliğine uygunsuzluğu, suyun tuz oranı vb.) görmeyi engelleyen bir “perde” görevi görür.
Bir yanıt yazın