Kategoriler
Prof. Dr. Rıdvan Karluk

Avrupa’ya Göç’ün Sebebi Mutlu Bir Dünyada Yaşama Arzusudur

Türkiye’nin ve dünyanın gündemi son haftada virüs salgını sebebiyle değişmiştir ama bu dönemde yayınlanan bir rapor insanların ölümü göze alarak Avrupa’ya gitme  isteğinin sebebini açıklamaktadır. Bu göçmenlerin bir kısmı Avrupa ülkelerine gitmeyi başarsa bile bir kısmı da bu yolculukta hayatlarını kaybetmektedir.

Başta İstanbul olmak üzere Anadolu’nun pek çok kentinden Edirne’ye gelen düzensiz göçmenler Yunanistan’la kara sınırının olduğu Karaağaç Mahallesi’ndeki Pazarkule Sınır Kapısı önünde toplanarak Yunanistan’a geçme yollarını aramakta, Yunan kolluk güçlerinin orantısız güç kullanması sonucunda hayatlarını kaybetmektedirler.

Acaba  göçmenler bu serüvene neden çıkmaktadırlar? Onları çeken nedir? Gitmek istedikleri ülkelerden çok daha zengin Arap ülkeleri vardır ama onların tercihi batılı ülkelerdir. Uluslararası Para Fonu’nun (IMF) 2019 yılı rakamlarına göre kişi başına düşen gelir açısından  ilk 14 ülke aşağıdadır. Bu ülkelerden beşi, Katar, Brunei, Birleşik Arap Emirlikleri, Kuveyt ve Suudi Arabistan  hem Müslüman ve hem de biri hariç Arap  ülkeleridir. Üstelik ilk sırada büyük dostumuz  Katar vardır.

Avrupa’ya gitmek isteyenlerin nerdeyse tamamı Müslüman ülke vatandaşları olup, önemli bir kısmı da Suriyelidir.  İltica etmek istedikleri ülkelerin arasında yer alan ve 2020 yılında dünyanın en mutlu ülkesi olan Finlandiya  bu sıralamada ilk 14 arasına bile girememiş, ancak 23’ncü olabilmiştir. Türkiye ise 187 ülke arasında 53’üdür. Göçmenler neden Katar’a , Birleşik Arap Emirlikleri’ne , Kuveyt’te  ve Suudi Arabistan’a gitmeyi tercih etmemektedirler? Üstelik bu ülkeler hem zengin hem de Müslüman’dır. Hac mevsiminde Suudi Arabistan’a  gidilmektedir ama bu gidiş dini  amaçlıdır.

Uluslararası Para Fonu’na Göre 2019 Yılında Ülkelerin Satın Alma Gücü Paritesine Göre (PPP) Kişi Başına Düşen Gelirleri

Kaynak: https://en.wikipedia.org/wiki/List_of_countries_by_GDP_(PPP)_per_capita

20 Mart 2020 tarihinde 8’ncisi   yayınlanan  Dünya Mutluluk Raporu 2020 bu soruya cevap vermektedir.  (World Happiness Report 2020) Rapor, çeşitli yaşam faktörleriyle de ilişkili olan kendi yaşamlarının katılımcı puanlarına dayanan makaleler ve ulusal mutluluk sıralamaları içermektedir. 153 ülke vatandaşlarının kendilerini ne kadar mutlu algıladıklarına göre sıralayan küresel mutluluk durumu  araştırmasıdır.

Rapor; Gallup Dünya Anketi’nden alınan verilerle  ve Ernesto Illy Vakfı, illycaffè, Davines Grubu, Blue Chip Vakfı, William, Jeff ve Jennifer Gross Aile Vakfı ve Unilever’in  dondurma markası Wall’s tarafından desteklenen Sürdürülebilir Kalkınma Çözümleri Ağı‘nın  yayınıdır. Dünya ülkelerinin sıralaması aşağıdadır.

Kaynak: https://worldhappiness.report/ed/2020/

Rapor, kişisel kapasitelerinde hareket eden bir grup bağımsız uzman tarafından yazılmıştır. Rapor’da  açıklanan görüşler, Birleşmiş Milletler’in herhangi bir kuruluşunun, ajansının veya programının görüşlerini yansıtmamaktadır. Rapor’da Türkiye 5,132  puanla 93’ncü sırada yer almıştır.

Dünyada her yıl 20 Mart “Dünya Mutluluk Günü” olarak kutlanmaktadır.  Fikir ilk  defa 2011 yılında Amerikalı hayırsever, aktivist, diplomat ve BM özel danışmanı Jayme Illien tarafından ortaya atılmıştır. Hindistan’da (Kalküta) dünyaya gelen Illien, ailesi tarafından terk edilmiş bir yetimdi. Rahibe Teresa’nın yetimhanesinde hayatını sürdürürken Amerikalı hayırsever bir kadın tarafından evlat edinilen Illien, BM’de çocuk hakları konusunda yaptığı çalışmalarla tanınmaktadır.

Illien; mutluluk, refah ve özgürlüğün önceliğini  tüm yaşamının  merkezine yerleştiren, happytalizmin, yeni bir ekonomik sistemin, sosyo-politik felsefenin ve küresel kalkınma paradigmasının kurucusudur. Rahibe Teresa’nın yetimhanesinde hayatını sürdürürken Amerikalı hayırsever bir konusunda yaptığı çalışmalarla tanınmaktadır. Illien; mutluluk, refah ve özgürlüğün önceliğini  tüm yaşamının  merkezine yerleştiren,  happytalizmin, yeni bir ekonomik sistemin, sosyo-politik felsefenin ve küresel kalkınma paradigmasının kurucusudur.

Dünya Mutluluk Raporu 2020’e göre bu yılın en mutlu ülkesi Finlandiya’dır. Ülkelerin; gelir dağılımları, çevre ve güvenlik koşulları, yaşam süresi, sosyal özgürlükler, yolsuzluk oranları, sosyal hayat standartları,  kişi başına düşen gayrisafi yurtiçi hasılası, sosyal destekler, sağlıklı yaşam süresi gibi birçok kriterin değerlendirildiği araştırmada, son üç yılda da olduğu gibi bu yıl da Finlandiya 7 bin 809 puan dünyanın en mutlu ülkesi  olmuştur. Finlandiya’yı 7 bin 760 puanla Danimarka ve 7 bin 560 puanla İsviçre izlemiştir.

Rapor, dünyadaki en mutlu ülkelerin, en zengin ekonomiler değil, aksine  güçlü sosyal devlet ve kurumsal desteği bulunan ülkeler olduğunu ortaya koymuştur. Ülkelerin gelir dağılımları, çevre ve güvenlik koşulları, yaşam süresi ve sosyal hayat standartları gibi birçok kriteri değerlendirmektedir.  

Rapor’a göre, birçoğu İskandinav ülkesi olmakla beraber dünyanın en mutlu 10 ülkesinin 9’u  Avrupa’da olup, bu ülkelerin 7’si Avrupa Birliği üyesi ülkelerdir. Rapor’da yer alan Avrupa ülkeleri sırasıyla Finlandiya, Danimarka, İsviçre, İzlanda, Norveç, Hollanda, İsveç, Yeni Zelanda, Avusturya ve Lüksemburg’tur.

Geçen yıl yayınlanan  2019 Yılı Dünya Mutluluk Raporu’na göre de dünyanın en mutlu ülkesi Finlandiya iken en mutsuz ülkesi Güney Sudan olmuştur. 156 ülkenin yer aldığı sıralamada  2018’de  74’üncü sırada olan Türkiye beş basamak gerileyerek 79’ncu sıraya düşmüştü.

Türkiye’nin 5 bin 132 puanla 94’ncü sırada bulunduğu bu yılki  Mutluluk Endeksi Raporu’nda, Afganistan 2 bin 567 puanla en son sırada yer almıştır. İlk 10’a 5 İskandinav ülkesi girerken, dünyanın en büyük 10 ekonomisi arasındaki ülkelerden 9’u  bu aralıkta yer almamıştır. Dünyanın en az mutlu ülkesi 2,577 puanla Afganistan’dır. Bu sebeple kimse Afganistan’a iltica etmek istememektedir.

Rapor’da; son 10 yılda mutluluğun nasıl değiştiğine, bu değişimlere neden olan teknoloji, sosyal norm, çatışma ve hükümet politikalarına yer verilmiş, özel bölümlerinde, cömertlik ve toplum yanlısı davranışlar, mutluluğun oy verme davranışına etkisi, internet kullanımının ve bağımlılığının mutluluğa etkisi  araştırılmıştır.

Son dönemde ABD’deki genç neslin dijital medyada harcadığı zamanın arttığına  dikkat çekilmiştir.  Günde 6 saatten fazla   internette, sosyal medya ve mesajlaşma gibi dijital medyada  geçtiğinin altı çizilmiştir. Zamanın çoğunu dijital medyada harcayanların  bu ortamlarda daha az  zaman ayıranlara  göre  daha mutsuz olduğu  açıklanmıştır. Benzer bir durum Türk gençleri  için de geçerlidir.

 

 

 

 

 

Yazar Prof. Dr. Sadık Rıdvan Karluk

1948 yılında Eskişehir’de doğdum .1970’de Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdim. Kısa bir süre Maliye Bakanlığı ve Sayıştay’da çalıştıktan sonra 1972 yılında Eskişehir İTİA İktisat Bölümü’nde akademik kariyere başladım. 1975’te doktor, 1979’da doçent oldum. 1975 – 1976’da İngiltere Sussex Üniversitesi’nde doktora üstü çalışmalar yaptım.

1982 yılında Devlet Planlama Teşkilatı Başbakan Turgut Özal’ın direktifleri doğrultusunda kurulan AET Genel Müdürlüğü’nün (şimdiki AB Bakanlığı) başkanlığını yaptım. 1984 – 1985 döneminde İktisadi Kalkınma Vakfı Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundum, 1982 – 1985 yılları arasında İstanbul Ticaret Odası Yönetim Kurulu Başkanı’na (Nuh Kuşçulu) danışmanlık yaptım. Bu dönemde Türkiye’de Yabancı Sermaye Yatırımları konusunda iki kitabım (biri İngilizce) ile İhracatta Vergi İadesi kitabım İTO tarafından yayınlandı.

1985 yılında Paris’te OECD nezdinde Türkiye Büyükelçiliği’ne Planlama Müşaviri sıfatıyla tayin edildim. Görev yaptığım dönemde Türkiye’yi 4 Komite’de temsil ederek, Türkiye’de kalkınmakta olan bölgeler konusunda OECD’nin önemli bir araştırmasının (Regional Problems and Policies in Turkey) basılmasına katkıda bulundum. 1990 yılında yurda dönüşümde DPT Müsteşar Müşavirliği’ne getirildim. Daha sonra Başbakanlık Başmüşavirliğinde Türkiye ile Türk Cumhuriyetlerinin ekonomik ilişkilerinin gelişmesinde bir model olan “Türk Ödemeler Birliği” kurulması için bir proje geliştirdim.

1991 yılında profesörlüğe atanarak Anadolu Üniversitesi’ne geçtim. Anadolu Üniversitesi’nde Türkiye Ekonomisi, Uluslararası İktisat, Uluslararası Ekonomik Kuruluşlar, Avrupa Birliği, Avrupa Birliği Türkiye İlişkileri , Dış Ticaret Teorisi ve Politikası, Uluslararası Entegrasyonlar derslerini kendi eserlerimi esas alarak yürüttüm. Akademik kariyerimde 23 yüksek lisans, 16 doktora tezi yönettim. Bu öğrencilerim arasında çeşitli üniversitelerde görev yapan çok sayıda profesör, doçent ve yardımcı doçent bulunmaktadır. Üniversite Senato ve Yönetim Kurulu üyeliği yaptım, İktisat Fakültesi Dekanlığım döneminde AÖF kapsamında bulunan tüm iktisat kitaplarının yeni formata göre yazılmasına yazar ve editör olarak katkıda bulundum.

İkinci (1981), Üçüncü (1992) ve Dördüncü (2004) Türkiye İktisat Kongrelerine bildiri sunarak katılan tek öğretim üyesiyim. Dördüncü Türkiye İktisat Kongresi Bilim Komisyonu üyeliği yaparak Türk Sanayici ve İşadamları Vakfı (TÜSİAV) Bilim Kurulu Başkanlığı görevinde bulundum. 1996 yılında TOBB Milletlerarası Ticaret Odası (International Chamber of Commerce: ICC) Uluslararası Ticaret ve Yatırım Politikaları Komisyonu’nda (Commission on Trade and Invesment Policy) ICC Türkiye Temsilciliğine getirildim. Son 10 yıldır TOBB ICC IFO World Economic Survey kapsamında her üç ayda Türkiye ekonomisindeki gelişmeler ile ilgili olarak gönderilen sualnameleri cevaplandıran 12 uzmandan biriyim.

“Uluslararası Ekonomi: Teori ve Politika”, “Türkiye Ekonomisi: Cumhuriyetin İlanından Günümüze Yapısal Değişim”, “Avrupa Birliği”, “Türkiye Avrupa İlişkileri: Bir Çıkmaz Sokak” ve “Uluslararası Kuruluşlar” başlıklı temel ders kitaplarım dahil yayınlanmış 24 kitabım, 300’den fazla makalem, 12 ortak ve 3 çeviri eserim vardır. Beş ders kitabım (642-908 sayfa aralığında) 42 baskı yapmıştır. Tüm üniversitelerde ders kitabı ve yardımcı kitap olarak okutulmaktadır.

Ortak yazarlı bir ders kitabım TÜBA üniversite ders kitapları 2012 yılı telif ve çeviri eser ödülü olmak üzere 6 “bilimsel araştırma ödülüne” sahibim. Diğer araştırma ödüllerim şunlardır: 1984: Enka Vakfı, “Türk Ekonomisinin Dünya Ekonomisine Entegrasyonu,” Bilimsel Araştırma Yarışması Üçüncülük Ödülü, 1982: Türkiye Milli Kültür Vakfı: Teşvik Armağanı, Dal: İktisat, 1981: İktisadi Kalkınma Vakfı, “AET ile İlişkilerimizin Atatürkçü Ekonomik Politika Açısından Değerlendirilmesi,” Behçet Osmanağaoğlu İnceleme Yarışması Birincilik Ödülü, 1979: Pamukbank, “Dışsatımın Özendirilmesinde Ticari Bankalarımızın Yeri” Bilimsel Araştırma Yarışması İkincilik Ödülü.

ABD ABI Enstitüsü’nün Yılın Eğitimcisi (Man of the Year 2011) ödülü sahibiyim. Özgeçmişim WHO’s WHO Dünya, Asya ve Türkiye baskılarında yer almıştır. (Who's Who in Asia 2012, Asya’da Kim Kimdir 2’nci baskı, 01/11/2011, Who's Who in the World 2011, Dünyada Kim Kimdir, 28’nci baskısı, 03/12/2010, Günümüz Türkiyesi'nde Kim Kimdir, 01/05/2005). Özgeçmişim Turkischer Biographiscer Index/Turkish Biographical Index’te (2004, s.563) yer almıştır. Google Akademik’te 1.070 (05.02.2018) atıfım vardır.

Eskişehir Sanayi Odası, Eskişehir Ticaret Odası, İstanbul Sanayi Odası, Ankara Ticaret Odası, Ankara Sanayi Odası, Kayseri Sanayi Odası, İşveren Dergisi, İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi gibi oda dergilerinde yazılarım yer almıştır. Türkiye’de yayınlanan çok sayıda bilimsel derginin hakem heyetinde yer almaktayım. Ders kitaplarım: 42 baskı yapmış olup 3.884 sayfadır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.