Kategoriler
Prof. Dr. Rıdvan Karluk Türkiye

İncirlik Alman Milletvekillerine Kapalı Çünkü…

Almanya, terör örgütü İŞİD ile mücadele çerçevesinde ilk olarak Ocak ayının başında dört Tornado tipi uçağı ve bir yakıt ikmali uçağını İncirlik’te konuşlandırmıştı. Almanya, İŞİD’e karşı yürütülen operasyonlarda keşif amaçlı yer alıp istihbarat paylaşımı yapıyor. Ancak 2 Haziran’da Alman Federal Parlamentosu’nun 1915 olaylarını Ermeni soykırımı olarak tanımasının ardından Türkiye üssü ziyaret etmek isteyen Alman vekillere izin vermemişti.

Alman Bild gazetesine demeç veren AB Komisyonu’nun dijital ekonomiden sorumlu Hıristiyan Birlik Partili Alman üyesi Günther Oettinger, “AB konusu Türkiye için büyük olasılıkla Erdoğan sonrası bir konu olacak. Bugünkü şartlar altında bir üyeliğin gelecek on yıla kadar gerçekçi olmadığı” söyleyerek Türkiye’nin iç işlerine müdahalede bulunmuştur.

Oettinger, Türkiye’nin vize muafiyeti için gerekli tüm şartları yerine getirmediğini söyleyerek, “Özellikle de terörle mücadele yasasında değişikliğe gidilmesine yönelik, tarafımızca bir indirim (esneme) yapılması mümkün değil. Bizim için hukuk devleti ve doğruluk, hızın önünde gelir” demiştir ama vize muafiyet sürecinde Türkiye’yi komşu kapısı yapan Almanya Başbakanı Merkel’in neden 15 Temmuz sonrası Türkiye’ye neden gelmediği konusunda bir açıklama yapmamıştır.

Der Spiegel dergisine göre Türkiye, Başbakan Merkel ya da Dışişleri Bakanı Steinmeier’in tasarıyla aralarına mesafe koyan bir açıklama yapmasını talep etmektedir. Bu kapsamda
bir dönem Yönetim Kurulu’nda görev yaptığım İKV Başkanı Ayhan Zeytinoğlu’nun AB yetkililerine yaptığı “Bay Juncker, Bay Tusk, Bay Schulz, Bayan Mogherini, Bay Hahn, Bayan Merkel, Bay Renzi, Bay Hollande ve diğer liderlere sesleniyorum. Türkiye’ye gelin” açıklaması, bu açıdan çok anlamlıdır.

Bu çağrı yerine ulaşmış olsa gerek ki, Avrupa Parlamentosu Dış İlişkiler Komitesi Başkanı Elmar Brok ve Avrupa Parlamentosu Türkiye Raportörü Kati Piri’nin yaptıkları ziyaretin ardından, geçen hafta Avrupa Parlamentosu Başkanı Martin Schulz ve Avrupa Komisyonu’nun Göç, İçişleri ve Vatandaşlıktan Sorumlu Komiseri Dimitris Avramopoulos Türkiye’yi ziyaret etmiştir.

Schulz, Türkiye ziyaretinin ardından yaptığı yazılı açıklamada
Türkiye’nin AB’nin bir ortağı ve aday ülkesi olduğuna işaret ederek. “Sürecin önemini vurgulamak için açık bir şekilde konuşabilmemiz gerekiyor. Aynı zamanda karşı karşıya kalınan sorunlar konusunda yapıcı bir şekilde ilişki içinde olmamız gerekiyor” demiştir.
Bu hafta AB Dışişleri ve Güvenlik Politikası Yüksek Temsilcisi Federica Mogherini ve Komşuluk Politikası ve Genişleme Müzakerelerinden sorumlu Avrupa Komisyonu üyesi Johannes Hahn Türkiye’de olacaktır.

Spiegel’in haberine göre bir Türk diplomatın “Biz Parlamentonun aldığı tasarıyla yaşayabiliriz. Ama (Alman hükümeti) hükümet, soykırım kararının hukuksal bir yaptırımı olmadığını açıklamalı” ifadesi anlamlıdır. Almanya önce kendi yakın geçmişine bakmalıdır.

Bundan 74 yıl önce 10 Haziran 1942 tarihinde Alman kuvvetleri Prag’ın yakınındaki Lidice köyüne gecenin ilk saatlerinde girdiler. Küçük köyün tüm çıkışları kısa sürede kapatıldı. 173 erkek Horak çiftliğinin bahçesinde öldürüldü. Kadınlar ve çocuklar Kladno okuluna götürüldü. 3 gün sonra çocuklar annelerinden alındı, uygun görülen birkaç çocuk ve 1 yaşından küçük bebekler yeniden bir eğitim görerek Almanlaştırılmak üzere ayrıldı, diğerleri gaz kamplarına götürüldü. Köyün tamamı, kilise, evler, mezarlık bile yok edildi.

Yıllar geçti. 1969’da Marie Uchytilová Savaşın Çocuk Kurbanları İçin Anıt isimli eserine başladı. 1989’da öldüğünde alçı heykellerini bitirmiş ancak bronzları için yeterli parayı toplayamamış, sadece üç tanesine kendi imkanlarıyla son halini verebilmişti. Eşi bu işi devam ettirdi, 82 bronz çocuk heykeli, 1995-2000 yılları arasında Lidice köyüne yerleştirildi. Şimdi heykelleri görenler çocukların yüzlerindeki korku, dehşet, çaresizlik ve tarif etmesi zor duygularla yüzleşiyorlar. Bugünün şehirleri yıkılmış, evlerine girilmiş, ailelerini kaybetmiş çocuklarının yüzlerindeki ifade ilerde kim bilir hangi eserlerde nasıl bir utançla anılacak.

Türk kökenli Almanya Yeşiller Partisi Eşbaşkanı Cem Özdemir 24 Nisan 2015 tarihinde Almanya Federal Parlamentosu’ndaki görüşmelerde “Soykırımı işlemiş olan Jön Türkler, Sarıkamış’ta Türk askerini de kurban ettiler. Jön Türkler, Osmanlı İmparatorluğu’nu yıktılar. Dolayısıyla bunları savunmanın bir anlamı yok. Herkes kendine kimi örnek almak istiyorum diye sormalı” diyerek Fransızlar gibi Jön Türkler üzerinden Türkiye’yi soykırım yapmakla suçlamıştır.
Cem Özdemir CHP Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun yakın dostudur. Kılıçdaroğlu, Genel Başkan Yardımcıları Selin Sayek Böke ile Zeynep Altıok’la beraber Cem Özdemir’le Essen’de konakladığı otelde çalışma kahvaltısında bir araya gelerek görüş alışverişinde bulunmuştur.
Polonya’da Auschwitz ve Auschwitz-Birkenau toplama kamplarını ziyaret ettim. Kamplarda, Alman Nazilerinin geride bıraktığı bir milyondan fazla giysi, yaklaşık 45 bin çift ayakkabı ve 7 ton insan saçını gördüm. Yahudilerin yakıldığı fırınlarda hala yanmış insan kokusu duvarlara sinmişti. Schindler’in Listesi (1993), Piyanist (2002), Okuyucu (2008), Çizgili Pijamalı Çocuk (2008), Hayat Güzeldir (1997) ve Hatırla (2015) filmlerini de seyrettim.

Fiilen ve de hukuken soykırım yapmış bir ulus olan Almanların Türkleri soykırım yapmakla suçlaması kadar gülünç bir şey olamaz. Birleşmiş Milletler 1915 olaylarını soykırım olarak kabul etmemiştir. Almanya nasıl Türkiye’yi soykırımla suçlayabilir? Türkler 1.5 milyon Ermeni’yi kesip kıyacak kadar gaddarsa, Türkiye’nin NATO’da ne işi var?
Bundestag sözde Ermeni soykırım kararında Ermeni kayıpları esefle anılırken, o dönemde Ermeni çetelerince mezalime uğrayan yarım milyondan fazla Müslüman halkına tek bir atıf yapılmamıştır. Böyle bir ayrımcılık duyarsızlığın ötesinde ırkçılıktır. Ayrıca 2015 Nisan’ından bu yana iki önemli gelişme olmuştur. AİHM Büyük Daire kararı (15 Ekim 2015) ile Fransız Anayasa Konseyi Kararı (8 Ocak 2016) görmezden gelinmiştir.
Almanya Dışişleri Bakanı Frank Walter Steinmeier Eylül ayında Türkiye’yi ziyaret etmeyi planlamaktadır. Türkiye, Dışişleri Bakanı Steinmeier’den daha çok Başbakan Merkel’in gelmesini istiyor. Başbakan Yıldırım bu arzusunu Türkiye’ye gelen Merkel’e yakın isimlerden Avrupa Parlamentosu milletvekili Elmar Brok’a açıklamıştır. Elmar Brok da, Merkel’in askerlere ziyaret izni çıktıktan sonra Türkiye’ye gelebileceğini söylemiştir. Eğer Merkel Türkiye’ye gelmezse, Türkiye Almanya ilişkilerinde zor bir döneme girilecektir.

Avusturya: Türkiye’nin AB Üyeliğine Hayır

Türkiye ile AB üyelik görüşmelerinin durdurulması gerektiğini savunan Avusturya Halk Partisi (ÖVP), Türkiye’ye AB üyeliği yerine çıkar ortaklığı önererek Türkiye ile Avrupa Birliği arasında imzalanan ve halen yürürlükte olan anlaşmaları (Ankara Anlaşması ve Katma Protokol) yok saymıştır.

Avusturya’nın Kurier gazetesine konuşan Başbakan Yardımcısı ve Ekonomi Bakanı Reinhold Mitterlehner, Türkiye’nin yakın gelecekte AB üyeliğine hazır olmadığını açıklamıştır. ÖVP lideri Mitterlehner, “Ama önemli bir bölgesel ve ekonomik ortak olmaya devam etmelidir. Bu nedenle biz Türkiye’ye has bir ortaklıktan yanayız. Bu ütopik bir üyelik umudunu korumaktan daha mantıklı ve gerçekçi” demiştir. AB-Türkiye Çıkar Ortaklığı istediğini belirten Mitterlehner, hazırladıkları önerinin Başbakan Christian Kern’in partisi Avusturya Sosyal Demokrat Partisi (SPÖ) ve AB yetkililerine de ulaştırılacağını söylemiştir.

Avusturya Başbakanı Christian Kern ve Dışişleri Bakanı Sebastian Kurz son dönemde Türkiye ile üyelik görüşmelerinin durdurulması gerektiğini dile getirmiş, Başbakan Kern konuyu 16 Eylül’de yapılacak AB zirvesinde de gündeme getireceğini duyurmuştur.
Bu teklif bir zamanlar eski Fransa Cumhurbaşkanı Sarkozy ile Almanya Başbakanı Merkel’în imtiyazlı ortaklık teklifinden başka bir şey değildir ve taraflar arasındaki mevcut anlaşmalara da aykırıdır.

Yazar Prof. Dr. Sadık Rıdvan Karluk

1948 yılında Eskişehir’de doğdum .1970’de Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdim. Kısa bir süre Maliye Bakanlığı ve Sayıştay’da çalıştıktan sonra 1972 yılında Eskişehir İTİA İktisat Bölümü’nde akademik kariyere başladım. 1975’te doktor, 1979’da doçent oldum. 1975 – 1976’da İngiltere Sussex Üniversitesi’nde doktora üstü çalışmalar yaptım.

1982 yılında Devlet Planlama Teşkilatı Başbakan Turgut Özal’ın direktifleri doğrultusunda kurulan AET Genel Müdürlüğü’nün (şimdiki AB Bakanlığı) başkanlığını yaptım. 1984 – 1985 döneminde İktisadi Kalkınma Vakfı Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundum, 1982 – 1985 yılları arasında İstanbul Ticaret Odası Yönetim Kurulu Başkanı’na (Nuh Kuşçulu) danışmanlık yaptım. Bu dönemde Türkiye’de Yabancı Sermaye Yatırımları konusunda iki kitabım (biri İngilizce) ile İhracatta Vergi İadesi kitabım İTO tarafından yayınlandı.

1985 yılında Paris’te OECD nezdinde Türkiye Büyükelçiliği’ne Planlama Müşaviri sıfatıyla tayin edildim. Görev yaptığım dönemde Türkiye’yi 4 Komite’de temsil ederek, Türkiye’de kalkınmakta olan bölgeler konusunda OECD’nin önemli bir araştırmasının (Regional Problems and Policies in Turkey) basılmasına katkıda bulundum. 1990 yılında yurda dönüşümde DPT Müsteşar Müşavirliği’ne getirildim. Daha sonra Başbakanlık Başmüşavirliğinde Türkiye ile Türk Cumhuriyetlerinin ekonomik ilişkilerinin gelişmesinde bir model olan “Türk Ödemeler Birliği” kurulması için bir proje geliştirdim.

1991 yılında profesörlüğe atanarak Anadolu Üniversitesi’ne geçtim. Anadolu Üniversitesi’nde Türkiye Ekonomisi, Uluslararası İktisat, Uluslararası Ekonomik Kuruluşlar, Avrupa Birliği, Avrupa Birliği Türkiye İlişkileri , Dış Ticaret Teorisi ve Politikası, Uluslararası Entegrasyonlar derslerini kendi eserlerimi esas alarak yürüttüm. Akademik kariyerimde 23 yüksek lisans, 16 doktora tezi yönettim. Bu öğrencilerim arasında çeşitli üniversitelerde görev yapan çok sayıda profesör, doçent ve yardımcı doçent bulunmaktadır. Üniversite Senato ve Yönetim Kurulu üyeliği yaptım, İktisat Fakültesi Dekanlığım döneminde AÖF kapsamında bulunan tüm iktisat kitaplarının yeni formata göre yazılmasına yazar ve editör olarak katkıda bulundum.

İkinci (1981), Üçüncü (1992) ve Dördüncü (2004) Türkiye İktisat Kongrelerine bildiri sunarak katılan tek öğretim üyesiyim. Dördüncü Türkiye İktisat Kongresi Bilim Komisyonu üyeliği yaparak Türk Sanayici ve İşadamları Vakfı (TÜSİAV) Bilim Kurulu Başkanlığı görevinde bulundum. 1996 yılında TOBB Milletlerarası Ticaret Odası (International Chamber of Commerce: ICC) Uluslararası Ticaret ve Yatırım Politikaları Komisyonu’nda (Commission on Trade and Invesment Policy) ICC Türkiye Temsilciliğine getirildim. Son 10 yıldır TOBB ICC IFO World Economic Survey kapsamında her üç ayda Türkiye ekonomisindeki gelişmeler ile ilgili olarak gönderilen sualnameleri cevaplandıran 12 uzmandan biriyim.

“Uluslararası Ekonomi: Teori ve Politika”, “Türkiye Ekonomisi: Cumhuriyetin İlanından Günümüze Yapısal Değişim”, “Avrupa Birliği”, “Türkiye Avrupa İlişkileri: Bir Çıkmaz Sokak” ve “Uluslararası Kuruluşlar” başlıklı temel ders kitaplarım dahil yayınlanmış 24 kitabım, 300’den fazla makalem, 12 ortak ve 3 çeviri eserim vardır. Beş ders kitabım (642-908 sayfa aralığında) 42 baskı yapmıştır. Tüm üniversitelerde ders kitabı ve yardımcı kitap olarak okutulmaktadır.

Ortak yazarlı bir ders kitabım TÜBA üniversite ders kitapları 2012 yılı telif ve çeviri eser ödülü olmak üzere 6 “bilimsel araştırma ödülüne” sahibim. Diğer araştırma ödüllerim şunlardır: 1984: Enka Vakfı, “Türk Ekonomisinin Dünya Ekonomisine Entegrasyonu,” Bilimsel Araştırma Yarışması Üçüncülük Ödülü, 1982: Türkiye Milli Kültür Vakfı: Teşvik Armağanı, Dal: İktisat, 1981: İktisadi Kalkınma Vakfı, “AET ile İlişkilerimizin Atatürkçü Ekonomik Politika Açısından Değerlendirilmesi,” Behçet Osmanağaoğlu İnceleme Yarışması Birincilik Ödülü, 1979: Pamukbank, “Dışsatımın Özendirilmesinde Ticari Bankalarımızın Yeri” Bilimsel Araştırma Yarışması İkincilik Ödülü.

ABD ABI Enstitüsü’nün Yılın Eğitimcisi (Man of the Year 2011) ödülü sahibiyim. Özgeçmişim WHO’s WHO Dünya, Asya ve Türkiye baskılarında yer almıştır. (Who's Who in Asia 2012, Asya’da Kim Kimdir 2’nci baskı, 01/11/2011, Who's Who in the World 2011, Dünyada Kim Kimdir, 28’nci baskısı, 03/12/2010, Günümüz Türkiyesi'nde Kim Kimdir, 01/05/2005). Özgeçmişim Turkischer Biographiscer Index/Turkish Biographical Index’te (2004, s.563) yer almıştır. Google Akademik’te 1.070 (05.02.2018) atıfım vardır.

Eskişehir Sanayi Odası, Eskişehir Ticaret Odası, İstanbul Sanayi Odası, Ankara Ticaret Odası, Ankara Sanayi Odası, Kayseri Sanayi Odası, İşveren Dergisi, İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi gibi oda dergilerinde yazılarım yer almıştır. Türkiye’de yayınlanan çok sayıda bilimsel derginin hakem heyetinde yer almaktayım. Ders kitaplarım: 42 baskı yapmış olup 3.884 sayfadır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.