Kategoriler
Prof. Dr. Rıdvan Karluk Türkiye

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan: “İdam Parlamento’dan Çıkarsa Ben Onaylarım”

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan geçen hafta Almanya’nın RTL kanalına verdiği demeçte Yenikapı’daki mitingi örnek göstererek “Oradaki 5 milyon insan ‘idam isteriz’ dedi. Parlamentodan çıkarsa ben onay makamıyım, bana gelir, ben de onaylarım” demiştir. Benzer şekilde Başbakan Yardımcısı Veysi Kaynak CCN Türk’te “şahsi görüşüm” diyerek idam cezasının getirilmesini savunmuştur.
Darbe girişimine karşı Avrupa’nın yanlarında olmasını beklediklerini açıklayan Cumhurbaşkanı, Paris’te teröre karşı bir araya gelen Avrupalılardan aynı şeyi göremediklerini belirtmiştir: “Türk demokrasisine yapılan bu saldırının ardından sadece Avrupa Konseyi Genel Sekreteri, bir Avrupa bakanı ve Katar Dışişleri Bakanı geldi. Bunun böyle olmasından üzülüyoruz.”

Darbe girişimine yönelik Avrupa’nın bu tepkisizliğini, Avrupa Birliği ülkelerinin Türkiye’ye karşı uyguladıkları BOBON Kriterleri ile açıklamak mümkündür. Kriterin açılımı şöyledir: Bo: Bizden Olanlar, Bon: Bizden olmayanlar. Avrupa ve özellikle bazı Avrupa Birliği üyesi ülkeler Türkiye’yi “Bon” kapsamında gördükleri için Türkiye’deki darbe girişimine tepkisiz kalmışlardır.

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın idamın geri getirilmesi konusundaki görüşü kendisi açısından makul karşılanabilir. Fakat AK Parti Genel Başkan Yardımcısı Hayati Yazıcı ile Adalet Bakanlığı yapmış Mehmet Ali Şahin idam cezasının geri getirilmesinin yanlış olacağını, getirilse bile geçmiş suçları kapsamayacağını açıklamışlardır. Başbakan Binali Yıldırım da idam cezası konusunda “Hainlerin en ağır şekilde (ağırlaştırılmış müebbet) cezalandırılacağını” belirtmiştir.
Hükümet sözcüsü Numan Kurtulmuş ise hükümetin AİHS’nin 15’nci maddesini işleterek Sözleşme’nin belirli maddelerini askıya almaya (derogation) karar verdiğini ve Konsey Genel Sekreteri’ne gerekli beyanın yapıldığını açıklamıştır. Fakat AİHS’ye göre yaşam hakkı, işkence ve kötü muamele yasağı, kölelik, suçların ve cezaların kanuniliği ile ilgili maddeler askıya alınamaz. Geri kalan maddelerin askıya alınması ise ulusun yaşamına yönelen bir tehdidin bulunması ile alınan önlemlerin tehdit ile orantılı olması gerekir.
1990’lı yıllarda Türkiye Sözleşme’nin 5’nci maddesi dahil (Aksoy/Türkiye davası 1996) bazı maddelerini askıya almış, bu dava dahil birçok davada Mahkeme koşulların gerçekleşmediği gerekçesiyle Türkiye’nin askıya alma taleplerini reddetmiştir.
Türkiye, 47 Avrupa Konseyi üyesi ülkeden biridir. Konsey üyesi ülkeler için idam cezası; 1983 yılında yürürlüğe giren Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’ne (AİHS) Ek 6 No’lu Protokol ve 2002’de yürürlüğe giren 13 No’lu Protokol ile kaldırılmıştır. 6 No’lu Protokol barış dönemi, 13 No’lu Protokol ise hem barış hem de savaş döneminde idam cezasını yasaklamıştır. 6 No’lu Protokol’e 47 Avrupa Konseyi üyesinden Rusya dışında 46 üye ülke taraftır. Rusya Protokolü imzalamış, fakat onaylamamıştır ama idam cezasını uygulamayacağını açıklamıştır. Azerbaycan, Ermenistan ve Rusya ise 13 No’lu Protokole taraf değildir.
Türkiye’nin idam cezasını kaldırması, Öcalan’ın, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne (AİHM) açtığı dava sonucunda mümkün olmuştur. AİHM, karar verilene kadar Öcalan’ın idam edilmemesini öngören ihtiyati tedbir kararı kabul ettiği için Ecevit Hükümeti karara uyarak Öcalan’ı idam etmemiştir. 12 Kasım 2003 tarihinde AK Parti Hükümeti önce 6 No’lu Protokole, 23 Şubat 2006 tarihinde de 13 No’lu Protokole taraf olmuş, daha sonra Anayasa ve TCK’nın ilgili maddeleri değiştirilmiştir.
Eğer Avrupa Konseyi üyeliğimiz devam edecekse, Türkiye’nin protokollerden çekilmesi gerekir ki bu mümkün değildir. Çünkü; protokollerin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin (AİHS) parçası olduğu, protokollerden çıkmak isteyen bir üyenin AİHS’den çekilmesi gerektiği, AİHS’nin 58’nci maddesine göre Avrupa Konseyi Genel Sekreteri’ne 6 ay önceden ihbarda bulunarak bunun mümkün olduğu, fakat AİHS’den çekilen ülkenin Avrupa Konseyi üyeliğinin sona ermesi gerektiği, tüm taraflarca bilinen bir gerçektir.
Avrupa Konseyi’nden çıkmak Türkiye’nin demokrasi, insan hakları, hukuk devleti gibi alanlarda Batı standartlarından uzaklaşması ve AB ile bağların da kopmasına yol açacaktır.
Nitekim AB Dışişleri Yüksek Temsilcisi Catherine Ashton’ın sözcüsü Maja Kocijancic, idam cezasının düşünülemez olduğunu açıklayarak, “İdam cezası bulunan ülkeyi AB üyeliğine kabul etmemiz mümkün değil” demiştir.
AB üyesi Avusturya’nın Dışişleri Bakanı Sebastian Kurz ise Türkiye’nin AB üyeliğiyle ilgili müzakerelerin ilerlemesini engelleme tehdidinde bulunmuştur: “Avrupa Birliği Dışişleri Bakanları konseyinde bir koltuğum ve oyum var. Burada Türkiye’yle yeni fasılların açılıp açılmayacağına dair soru var. Ve ben buna karşıyım.” Avusturya Başbakanı Christian Kern de Türkiye’nin AB’ye katılım müzakerelerinin sonlandırılması için Avrupa liderleriyle görüşeceğini belirtmiştir.

Dışişleri Bakanı Mevlüt Çavuşoğlu Türkiye karşıtı açıklamaları çok çirkin olarak nitelendirip, Avusturya’nın radikal ırkçılığın başkenti olduğunu söylemiştir. İki ülke arasındaki ilişkilerde gerilim sürerken, Avusturya Türkiye’nin Viyana Büyükelçisi Mehmet Hasan Göğüş’ü Dışişleri Bakanlığı’na çağırarak son söylemler hakkında açıklama istemiştir.

Bu gelişmeler üzerine Cumhurbaşkanı Erdoğan Saint Petersburg’da, Rusya Devlet Başkanı Vladimir Putin ile yapacağı görüşme öncesi Rus haber ajansı Tass ve devlet televizyonu Rossiya 24’e verdiği röportajda Türkiye’nin AB üyeliği sürecinin 1963’te başladığını hatırlatarak şunları söylemiştir: “O günden bu güne bizi hep oyalıyorlar. Ve 53 yıl geçti maalesef ve hala da oyalamaya devam ediyorlar… Nereye kadar bu böyle gidecek, biz dürüstlük istiyoruz ve biz bu dürüstlüğün gereğini yaparken AB bu dürüstlüğün gereğini yapmıyor, sözünü tutmuyor. Biz de diyoruz; sözünüzü tutun, eşzamanlı olarak atılacak adımları da birlikte atalım.”
Cumhurbaşkanı Erdoğan haklıdır. Türkiye AB kapısında yarım yüzyıldır bekletilmektedir. Daha ne kadar bekletilecektir belli değildir. Fakat gerek Avrupa Konseyi üyeliği ve gerekse AB üyeliği Türkiye açısından vazgeçilmezdir. Aksi bir durum, Türkiye’de “eksen tartışmalarını” gündeme getirir. Bu eksen hiçbir zaman “Şanghay Beşlisi” ya da “Şanghay İşbirliği Kuruluşu” olamaz.

Türkler Batı’ya yönelmiş bir millettir. Atatürk’ün 29 Ekim 1923 tarihinde açıkladığı hedeften şaşmamak gerekir: “Memleketimizi asrileştirmek istiyoruz. Bütün çalışmamız Türkiye’de asri binaenaleyh batılı bir hükümet vücuda getirmektir. Medeniyete girmek arzu edipte Batı’ya yönelmemiş millet hangisidir?”

Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın yeni AB Komisyonu Başkanı olan Jean Claude Juncker’ı telefonla aradığında AB üyeliğinin Türkiye için stratejik bir tercih olduğuna dikkati çektiğini unutmamak gerekir. Başbakan Yardımcısı Mehmet Şimşek Pazar günü CNN Türk’teki programda Türkiye’nin Batı’dan kopmaması gerektiğini özellikle belirtmiştir.

Bu kapsamda bir anımı sizlerle paylaşmak istiyorum.

Yıl 1986 olabilir. Yusuf Bozkurt Özal DPT Müsteşarı. Paris’te Orly Havaalanına benim kullandığım otomobil ile yanımda merhum Cumhurbaşkanımızın yeğeni ile evli, İstanbul Büyükşehir Belediye Başkan adayı da olmuş, Brüksel’de görevli şimdi Milletvekili olan, çok sevdiğim bir arkadaşım rahmetli Özal’a şu serzenişte bulundu: “Sayın Müsteşarım, C.A.’nu Washington’a, beni Brüksel’e, Rıdvan’ı Paris’e atadınız. Fakat C.A. farklı bir düşünce yapısında olmasına rağmen onu en prestijli konumdaki Washington’a gönderdiniz. Neden?” diye sorunca rahmetli Özal şu çok önemli cevabı vermiştir:

“Bak İ., bir yöneticinin etrafında mutlaka farklı düşüncede olan kişiler olmalıdır. Sizler ve ben aynı dünya görüşünde olduğumuz için bizim her icraatımıza uygun görüş belirtirsiniz. Oysa C.A. olayları daha farklı açıdan değerlendirdiği için, bizim hata yapmamızı engeller. Ben, C.’in görüşünü alırım. Uygunsa gereğini yerine getiririm. Değilse uygulamam. Böylece daha az hata yaparım.”

Acaba rahmetli Yusuf Bozkurt Özal’a hak vermememiz gerekmez mi?

Saint Peterburg’da Kırım’ın Rusya’ya İlhakı Gündeme Geldi mi?

Saint Petersburg’daki görüşmelerde Kırım’ın Rusya’ya ilhakı ve Kırım Türklerine yapılan baskılar yoğun gündem sebebiyle sanırım ikinci planda kalmıştır. Cumhurbaşkanı Erdoğan Türkiye ve Rusya’nın bölgede iki dost ülke olduğunu belirtmiş, Türkiye’nin Kırım Tatarlarıyla ilgili sorunu olduğuna işaret ederek, “Yani bu sorunu Sayın Vladimir çözeceğini, bundan endişe etmemem gerektiğini bana daha önce de söylemişti” demiştir. Kırım Türklerine yapılan baskılar, ancak Erdoğan’ın Putin nezdinde yapacağı girişim ile giderilebilir.

Bilindiği gibi Kırım’da Yüksek Mahkeme Nisan ayı sonunda Kırım Tatar Meclisi’ni “aşırıcı örgüt” olarak kabul edilip tüm faaliyetlerinin yasaklanmasına hükmetmişti. Kırım Haber Ajansı ise Kırım Tatarları ve Kırım’ın işgali sorununun görüşmede gündeme getirilmediğini, bu sorunun Suriye gibi kapalı kapılar arkasında konuşulabileceğini açıklamıştır.
***
Avrupa Birliği Jean Monnet Burs Programı’nın (2016-2017 Akademik Yılı) Türkiye tarafından iptal edilmesine ben bir anlam veremedim. İptal nedeni; “Türkiye’deki son gelişmelere bağlı olarak Program’ın hedef ve amaçlarına ulaşılmasının mümkün olmayacağı değerlendirilerek ihale süreci (2016-2017 akademik yılı uygulama süreci) Programın itibarının tehlikeye atılmaması amacı” olarak belirtilmiştir.

Yazar Prof. Dr. Sadık Rıdvan Karluk

1948 yılında Eskişehir’de doğdum .1970’de Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdim. Kısa bir süre Maliye Bakanlığı ve Sayıştay’da çalıştıktan sonra 1972 yılında Eskişehir İTİA İktisat Bölümü’nde akademik kariyere başladım. 1975’te doktor, 1979’da doçent oldum. 1975 – 1976’da İngiltere Sussex Üniversitesi’nde doktora üstü çalışmalar yaptım.

1982 yılında Devlet Planlama Teşkilatı Başbakan Turgut Özal’ın direktifleri doğrultusunda kurulan AET Genel Müdürlüğü’nün (şimdiki AB Bakanlığı) başkanlığını yaptım. 1984 – 1985 döneminde İktisadi Kalkınma Vakfı Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundum, 1982 – 1985 yılları arasında İstanbul Ticaret Odası Yönetim Kurulu Başkanı’na (Nuh Kuşçulu) danışmanlık yaptım. Bu dönemde Türkiye’de Yabancı Sermaye Yatırımları konusunda iki kitabım (biri İngilizce) ile İhracatta Vergi İadesi kitabım İTO tarafından yayınlandı.

1985 yılında Paris’te OECD nezdinde Türkiye Büyükelçiliği’ne Planlama Müşaviri sıfatıyla tayin edildim. Görev yaptığım dönemde Türkiye’yi 4 Komite’de temsil ederek, Türkiye’de kalkınmakta olan bölgeler konusunda OECD’nin önemli bir araştırmasının (Regional Problems and Policies in Turkey) basılmasına katkıda bulundum. 1990 yılında yurda dönüşümde DPT Müsteşar Müşavirliği’ne getirildim. Daha sonra Başbakanlık Başmüşavirliğinde Türkiye ile Türk Cumhuriyetlerinin ekonomik ilişkilerinin gelişmesinde bir model olan “Türk Ödemeler Birliği” kurulması için bir proje geliştirdim.

1991 yılında profesörlüğe atanarak Anadolu Üniversitesi’ne geçtim. Anadolu Üniversitesi’nde Türkiye Ekonomisi, Uluslararası İktisat, Uluslararası Ekonomik Kuruluşlar, Avrupa Birliği, Avrupa Birliği Türkiye İlişkileri , Dış Ticaret Teorisi ve Politikası, Uluslararası Entegrasyonlar derslerini kendi eserlerimi esas alarak yürüttüm. Akademik kariyerimde 23 yüksek lisans, 16 doktora tezi yönettim. Bu öğrencilerim arasında çeşitli üniversitelerde görev yapan çok sayıda profesör, doçent ve yardımcı doçent bulunmaktadır. Üniversite Senato ve Yönetim Kurulu üyeliği yaptım, İktisat Fakültesi Dekanlığım döneminde AÖF kapsamında bulunan tüm iktisat kitaplarının yeni formata göre yazılmasına yazar ve editör olarak katkıda bulundum.

İkinci (1981), Üçüncü (1992) ve Dördüncü (2004) Türkiye İktisat Kongrelerine bildiri sunarak katılan tek öğretim üyesiyim. Dördüncü Türkiye İktisat Kongresi Bilim Komisyonu üyeliği yaparak Türk Sanayici ve İşadamları Vakfı (TÜSİAV) Bilim Kurulu Başkanlığı görevinde bulundum. 1996 yılında TOBB Milletlerarası Ticaret Odası (International Chamber of Commerce: ICC) Uluslararası Ticaret ve Yatırım Politikaları Komisyonu’nda (Commission on Trade and Invesment Policy) ICC Türkiye Temsilciliğine getirildim. Son 10 yıldır TOBB ICC IFO World Economic Survey kapsamında her üç ayda Türkiye ekonomisindeki gelişmeler ile ilgili olarak gönderilen sualnameleri cevaplandıran 12 uzmandan biriyim.

“Uluslararası Ekonomi: Teori ve Politika”, “Türkiye Ekonomisi: Cumhuriyetin İlanından Günümüze Yapısal Değişim”, “Avrupa Birliği”, “Türkiye Avrupa İlişkileri: Bir Çıkmaz Sokak” ve “Uluslararası Kuruluşlar” başlıklı temel ders kitaplarım dahil yayınlanmış 24 kitabım, 300’den fazla makalem, 12 ortak ve 3 çeviri eserim vardır. Beş ders kitabım (642-908 sayfa aralığında) 42 baskı yapmıştır. Tüm üniversitelerde ders kitabı ve yardımcı kitap olarak okutulmaktadır.

Ortak yazarlı bir ders kitabım TÜBA üniversite ders kitapları 2012 yılı telif ve çeviri eser ödülü olmak üzere 6 “bilimsel araştırma ödülüne” sahibim. Diğer araştırma ödüllerim şunlardır: 1984: Enka Vakfı, “Türk Ekonomisinin Dünya Ekonomisine Entegrasyonu,” Bilimsel Araştırma Yarışması Üçüncülük Ödülü, 1982: Türkiye Milli Kültür Vakfı: Teşvik Armağanı, Dal: İktisat, 1981: İktisadi Kalkınma Vakfı, “AET ile İlişkilerimizin Atatürkçü Ekonomik Politika Açısından Değerlendirilmesi,” Behçet Osmanağaoğlu İnceleme Yarışması Birincilik Ödülü, 1979: Pamukbank, “Dışsatımın Özendirilmesinde Ticari Bankalarımızın Yeri” Bilimsel Araştırma Yarışması İkincilik Ödülü.

ABD ABI Enstitüsü’nün Yılın Eğitimcisi (Man of the Year 2011) ödülü sahibiyim. Özgeçmişim WHO’s WHO Dünya, Asya ve Türkiye baskılarında yer almıştır. (Who's Who in Asia 2012, Asya’da Kim Kimdir 2’nci baskı, 01/11/2011, Who's Who in the World 2011, Dünyada Kim Kimdir, 28’nci baskısı, 03/12/2010, Günümüz Türkiyesi'nde Kim Kimdir, 01/05/2005). Özgeçmişim Turkischer Biographiscer Index/Turkish Biographical Index’te (2004, s.563) yer almıştır. Google Akademik’te 1.070 (05.02.2018) atıfım vardır.

Eskişehir Sanayi Odası, Eskişehir Ticaret Odası, İstanbul Sanayi Odası, Ankara Ticaret Odası, Ankara Sanayi Odası, Kayseri Sanayi Odası, İşveren Dergisi, İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi gibi oda dergilerinde yazılarım yer almıştır. Türkiye’de yayınlanan çok sayıda bilimsel derginin hakem heyetinde yer almaktayım. Ders kitaplarım: 42 baskı yapmış olup 3.884 sayfadır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.