Kategoriler
Prof. Dr. Rıdvan Karluk Türkiye

Fransa Yerel Seçim Sonuçları AB Üyelik Sürecinin Sonu Olabilir

Fransa’da 22 Mart’ta yapılan yerel seçimleri yüzde 29.4’lük oy oranıyla sağ ittifakın kazanması, Türkiye’nin AB üyeliğini tehlikeye sokmuştur. Ana muhalefet partisi Halk Hareketi Birliği (UMP) ile Bağımsız Demokratlar Birliği’nden oluşan (UDI) sağ ittifak oyların yüzde 29,4’nü, ikinci sıradaki aşırı sağ parti Ulusal Cephe (FN) oyların yüzde 25,19’unu, iktidardaki Sosyalist Parti yüzde 21,85’ni alarak üçüncü olmuştur. Diğer sol partiler Ulusal Sol’un (FG) oy oranı yüzde 6,81, Avrupa Ekoloji ve Yeşiller Partisi’nin (EELV) ise yüzde 2,03’tür. Mart ayındaki yerel seçimlerin ilk turunda yarışan 25 Türk adaydan sadece ikisi ikinci tura kalabilmiştir.

Diğer taraftan 22-25 Mayıs 2014 tarihlerinde yapılan Avrupa Parlamentosu seçimlerinde Fransa, İngiltere, Yunanistan, Danimarka, Avusturya ve Macaristan’da Avrupa Birliği karşıtı ve aşırı sağcı partiler oylarını arttırmıştır. Fransa’nın AB’den ayrılmasını savunan Marine Le Pen liderliğindeki Ulusal Cephe yüzde 25 oyla birinci parti olmuştur.

Le Pen, 27 Mayıs’ta haber Kanalı BFM TV’ye verdiği demeçte “Türkiye’nin AB’ye üyeliği veto edilmeli” demiştir. Ulusal Cephe’nin seçim afişlerinde de “Türkiye’nin AB üyeliğine hayır” yazılmıştı.

Fransa eski Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy’nin partisi Halk Hareketi Birliği’nin seçimlerden güçlenerek çıkması, Türkiye’nin AB hayalinin başka bir bahara kalmasına yol açabilir. Sarkozy, G20 dönem başkanı sıfatıyla 25 Şubat 2011 tarihinde Fransa’dan Türkiye’ye 19 yıl sonra resmi bir ziyarette bulunmuş, Türkiye’nin Avrupa Birliği sürecinden “mutabık olunamayan konu” olarak söz ederek her iki tarafın da kırmızı çizgilerini anlamaya gayret edeceklerini açıklamıştır.
Sarkozy, Türkiye ziyareti öncesinde Mehmet Ali Birand’a 24 Şubat 2011 tarihinde verdiği röportajda “Türkiye’nin gerçek yeri AB değil, Ortadoğu’dur. Bu gerçekleri söyleyerek kimseye hakaret etmiyorum ve hiçbir şekilde ülkenize duyduğum derin hayranlığı sorgulamıyorum” demiştir.
Sarkozy’nin Birand’a verdiği özel söyleşinin Türkiye’nin Avrupa Birliği üyeliği ile ilgili kısımları şöyledir: “Türk kamuoyu sizi, Türkiye’yi sevmeyen, onu Avrupa Birliği dışına itmek isteyen bir lider olarak görüyor. Bu algılama doğru mu ? Cevap: Türkiye büyük bir ülke. Doğu ile Batı arasında bir köprü, iki dünya arasında bir bağlantı teşkil etmesiyle yeri doldurulamayacak bir role sahip bir ülke. İşte bu nedenle, Türkiye ile Avrupa Birliği’nin, aslında ne Türkiye’ye ne de Avrupa Birliği’ne faydalı olacak bir tam üyeliğe kadar gitmeksizin, mümkün olduğunca sıkı ilişkiler yürütmeleri gerektiğine inanıyorum.

Tüm açıklamalarınızdan anlaşılan genel yaklaşımınız, Türkiye’yi bir Ortadoğu ülkesi olarak gördüğünüzü ortaya koyuyor. Türkiye’yi Avrupa Birliği’nin bir parçası olarak görmüyorsunuz. Böylece siz ve diğer yabancı yöneticiler, Türkiye’yi AB’den uzaklaştırarak bir eksen kaymasına itmiş olmuyor musunuz ? En azından buna katkıda bulunmuyor musunuz ?
Cevap: Ben bu konuyu bu şekilde görmüyorum. Türkiye’yi belli bir bölgesel bütünlüğe bağlamayı arzu etmek, ne olursa olsun, eşsiz bir zenginlik teşkil eden bu özelliğini unutmak anlamına gelir.

Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne tam üyeliğine karşısınız. Peki, niçin müzakerelerin devam etmesini destekliyorsunuz ? Niçin müzakerelere son vermiyorsunuz ? Yoksa bu sorumluluğu almak istemiyor, Türkiye’nin yeter artık diyerek havlu atmasını mı bekliyorsunuz ? Türkiye’nin bir gün bu tam üyelikten vaz geçeğini düşünüyor musunuz ? Cevap:
Avrupa Birliği ile Türkiye arasında zaten eşsiz olan bu ilişkiyi daha yoğun, daha sıkı olması için derinleştirmek bir gerekliliktir. Bu yönde somut ve pragmatik bir şekilde çalışmalıyız. Halihazırdaki müzakereler, bu gerekli derinleşmeyi devam ettirmek için bir şart.”

O dönemde Fransa Cumhurbaşkanı’nın Türkiye hakkındaki düşünceleri şöyle özetlenebilir: Türkiye’nin gerçek yeri AB değil, Ortadoğu’dur. Türkiye’nin AB’ye kızıp eksen kaydıracağını, stratejik ittifaklarını değiştireceğini sanmak bu ülkeyi küçümsemek olur. AB ile ilişkilerin derinleşmesi için müzakerelerin devam etmesi gerekir.

Wikileaks’in 2 Aralık 2010 tarihinde yayınlanan belgesinde Sarkozy’nin ABD’li diplomatlara Türkiye’nin AB’ye girişi konusunda “Sonucu ne olursa olsun 70 milyon Müslüman’ın Avrupa’ya girişine izin vermeyeceği”ni net bir şekilde söylediği belirtilmiştir. 10 Mayıs 2007 tarihinde Paris Büyükelçiliği’nden ABD Dışişleri Bakanlığı’na gönderilen kriptoda, Sarkozy’nin Türkiye’nin AB üyeliğine sert şekilde karşı çıktığı ve Türkiye’yi Akdeniz Birliği’nin bir parçası haline getirmeye çalıştığı açıklanmıştır.

Sarkozy’den sonra da Fransa’nın tutumunda önemli bir değişiklik olmamıştır.

Cihan Haber Ajansı’na bir demeç veren Fransa eski Savunma Bakanı ve Yeni Merkez Partisi (NC) Genel Başkanı Herve Morin, Cumhurbaşkanı François Hollande’ın da Türkiye’ye bakışının Nicolas Sarkozy’den farklı olmadığını söylemiştir. Fransa ile Türkiye arasında son dönemde ilişkilerin yeni ivme kazanmasının sevindirici olduğunu söyleyen eski savunma bakanı Fransa Dışişleri Bakanı Laurent Fabius’un Türkiye’nin AB’ye girmesini çok da istemediğini belirtmiştir.

Morin, “Fransa Türkiye’ye karşı iki farklı konuşma tarzı benimsiyor” diyerek bir gerçeği açıklamıştır. Türkiye’nin AB’ye üyeliğine karşı olduğunu belirten Morin, AB’nin iki bölgeye ayrılması gerektiğini söylemiştir: “Birinci bölge federal yönetim tarzıyla birbirlerine bağlı üye ülkeleri kapsamalı. İkinci bölge ise serbest pazarı benimsemiş Avrupa ülkelerini. Ben Türkiye’nin yerinin ikinci bölgede olduğunu düşünüyorum… AB’nin politik bir yapısı var. AB herkesin girebildiği bir değirmen değildir. Bana göre Avrupa kıtasını belirleyen doğal sınırları bulunmaktadır.”

AB’nin Hıristiyan bir Birlik olduğu ve Türkiye’yi dininden dolayı kabul etmediği eleştirilerine de değinen Morin, eski Yugoslavya’dan ayrılan Müslüman ülkelerin AB bünyesinde yeri olduğunu belirtmiş fakat “Eğer Türkiye’yi AB’ye kabul edersen o zaman Kuzey Afrika ülkelerini neden kabul etmeyesin?” diyerek AB müktesebatını bilmediğini, Ankara Anlaşması ile Katma Protokol gibi iki uluslararası hukuk metnini yok sayarak cahilliğini ortaya koymuştur.

Tüketici Güven Endeksi Azaldı

Tüketici Güven Endeksi Mart ayında önceki aya göre yüzde 5,4 azalarak 64,39’a gerilemiş ve Mart 2009’dan bu yana en düşük seviyesine inmiştir. Şubat ayında 90,87 olan genel ekonomik durum beklenti endeksi yüzde 5 oranında azalarak 86,30 olmuştur.
Böylece gelecek 12 aylık dönemde genel ekonomik durumun daha iyi olacağı yönünde beklentisi olan tüketicilerin sayısı bir önceki aya göre azalmıştır.

Hanenin maddi durum beklentisi endeksi de bir önceki aya göre yüzde 1,6 oranında düşme olmuştur. Şubat ayında 86,75 olan endeks değeri Mart ayında 85,37’e gerilemiştir. Bu düşüş, gelecek 12 aylık dönemde hanenin maddi durumunun daha iyi olacağını bekleyenlerin oranının gerilemesine bağlanabilir.

En önemlisi, tasarruf etme ihtimali endeksinin yüzde 17,5 oranında gerilemesidir. Şubat ayında 25 olan endeks, Mart ayında 20,61 değerine düşmüştür. Böylece tüketicilerin gelecek 12 aylık dönemde tasarruf etme ihtimallerinin bir önceki aya göre azalmıştır.

Bu gelişmeler ekonomik büyümeyi olumsuz yönde etkiler ve de Türkiye’nin 2023 yılında dünyanın ilk 10 ekonomisi arasına girme hedefinin suya düştüğünü gösterir.

TÜİK’e göre tüketicilerin güveni önceki döneme göre azalmıştır. Tüketiciler, ülkenin ekonomik durumunun kötüye gittiği düşüncesine kapılmışlardır. Bu durumda şu soruyu sormak gerekir: Çanlar kimin için çalıyor?

***

Sevgili okurlar,
Japon mühendis Kishi Ryoich’in intiharı, Ukrayna Acil Durumlar Bakanı Sergey Boçarovski ile yardımcısı Vasiliy Stoyetski’nin Başbakan Arseniy Yatsenyuk’un yönettiği kabine toplantısında tüm bakanların gözü önünde kollarına kelepçeler takılarak tutuklanması, sizce kimler için örnek oluşturabilir?

Yazar Prof. Dr. Sadık Rıdvan Karluk

1948 yılında Eskişehir’de doğdum .1970’de Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi’ni bitirdim. Kısa bir süre Maliye Bakanlığı ve Sayıştay’da çalıştıktan sonra 1972 yılında Eskişehir İTİA İktisat Bölümü’nde akademik kariyere başladım. 1975’te doktor, 1979’da doçent oldum. 1975 – 1976’da İngiltere Sussex Üniversitesi’nde doktora üstü çalışmalar yaptım.

1982 yılında Devlet Planlama Teşkilatı Başbakan Turgut Özal’ın direktifleri doğrultusunda kurulan AET Genel Müdürlüğü’nün (şimdiki AB Bakanlığı) başkanlığını yaptım. 1984 – 1985 döneminde İktisadi Kalkınma Vakfı Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundum, 1982 – 1985 yılları arasında İstanbul Ticaret Odası Yönetim Kurulu Başkanı’na (Nuh Kuşçulu) danışmanlık yaptım. Bu dönemde Türkiye’de Yabancı Sermaye Yatırımları konusunda iki kitabım (biri İngilizce) ile İhracatta Vergi İadesi kitabım İTO tarafından yayınlandı.

1985 yılında Paris’te OECD nezdinde Türkiye Büyükelçiliği’ne Planlama Müşaviri sıfatıyla tayin edildim. Görev yaptığım dönemde Türkiye’yi 4 Komite’de temsil ederek, Türkiye’de kalkınmakta olan bölgeler konusunda OECD’nin önemli bir araştırmasının (Regional Problems and Policies in Turkey) basılmasına katkıda bulundum. 1990 yılında yurda dönüşümde DPT Müsteşar Müşavirliği’ne getirildim. Daha sonra Başbakanlık Başmüşavirliğinde Türkiye ile Türk Cumhuriyetlerinin ekonomik ilişkilerinin gelişmesinde bir model olan “Türk Ödemeler Birliği” kurulması için bir proje geliştirdim.

1991 yılında profesörlüğe atanarak Anadolu Üniversitesi’ne geçtim. Anadolu Üniversitesi’nde Türkiye Ekonomisi, Uluslararası İktisat, Uluslararası Ekonomik Kuruluşlar, Avrupa Birliği, Avrupa Birliği Türkiye İlişkileri , Dış Ticaret Teorisi ve Politikası, Uluslararası Entegrasyonlar derslerini kendi eserlerimi esas alarak yürüttüm. Akademik kariyerimde 23 yüksek lisans, 16 doktora tezi yönettim. Bu öğrencilerim arasında çeşitli üniversitelerde görev yapan çok sayıda profesör, doçent ve yardımcı doçent bulunmaktadır. Üniversite Senato ve Yönetim Kurulu üyeliği yaptım, İktisat Fakültesi Dekanlığım döneminde AÖF kapsamında bulunan tüm iktisat kitaplarının yeni formata göre yazılmasına yazar ve editör olarak katkıda bulundum.

İkinci (1981), Üçüncü (1992) ve Dördüncü (2004) Türkiye İktisat Kongrelerine bildiri sunarak katılan tek öğretim üyesiyim. Dördüncü Türkiye İktisat Kongresi Bilim Komisyonu üyeliği yaparak Türk Sanayici ve İşadamları Vakfı (TÜSİAV) Bilim Kurulu Başkanlığı görevinde bulundum. 1996 yılında TOBB Milletlerarası Ticaret Odası (International Chamber of Commerce: ICC) Uluslararası Ticaret ve Yatırım Politikaları Komisyonu’nda (Commission on Trade and Invesment Policy) ICC Türkiye Temsilciliğine getirildim. Son 10 yıldır TOBB ICC IFO World Economic Survey kapsamında her üç ayda Türkiye ekonomisindeki gelişmeler ile ilgili olarak gönderilen sualnameleri cevaplandıran 12 uzmandan biriyim.

“Uluslararası Ekonomi: Teori ve Politika”, “Türkiye Ekonomisi: Cumhuriyetin İlanından Günümüze Yapısal Değişim”, “Avrupa Birliği”, “Türkiye Avrupa İlişkileri: Bir Çıkmaz Sokak” ve “Uluslararası Kuruluşlar” başlıklı temel ders kitaplarım dahil yayınlanmış 24 kitabım, 300’den fazla makalem, 12 ortak ve 3 çeviri eserim vardır. Beş ders kitabım (642-908 sayfa aralığında) 42 baskı yapmıştır. Tüm üniversitelerde ders kitabı ve yardımcı kitap olarak okutulmaktadır.

Ortak yazarlı bir ders kitabım TÜBA üniversite ders kitapları 2012 yılı telif ve çeviri eser ödülü olmak üzere 6 “bilimsel araştırma ödülüne” sahibim. Diğer araştırma ödüllerim şunlardır: 1984: Enka Vakfı, “Türk Ekonomisinin Dünya Ekonomisine Entegrasyonu,” Bilimsel Araştırma Yarışması Üçüncülük Ödülü, 1982: Türkiye Milli Kültür Vakfı: Teşvik Armağanı, Dal: İktisat, 1981: İktisadi Kalkınma Vakfı, “AET ile İlişkilerimizin Atatürkçü Ekonomik Politika Açısından Değerlendirilmesi,” Behçet Osmanağaoğlu İnceleme Yarışması Birincilik Ödülü, 1979: Pamukbank, “Dışsatımın Özendirilmesinde Ticari Bankalarımızın Yeri” Bilimsel Araştırma Yarışması İkincilik Ödülü.

ABD ABI Enstitüsü’nün Yılın Eğitimcisi (Man of the Year 2011) ödülü sahibiyim. Özgeçmişim WHO’s WHO Dünya, Asya ve Türkiye baskılarında yer almıştır. (Who's Who in Asia 2012, Asya’da Kim Kimdir 2’nci baskı, 01/11/2011, Who's Who in the World 2011, Dünyada Kim Kimdir, 28’nci baskısı, 03/12/2010, Günümüz Türkiyesi'nde Kim Kimdir, 01/05/2005). Özgeçmişim Turkischer Biographiscer Index/Turkish Biographical Index’te (2004, s.563) yer almıştır. Google Akademik’te 1.070 (05.02.2018) atıfım vardır.

Eskişehir Sanayi Odası, Eskişehir Ticaret Odası, İstanbul Sanayi Odası, Ankara Ticaret Odası, Ankara Sanayi Odası, Kayseri Sanayi Odası, İşveren Dergisi, İktisadi Kalkınma Vakfı Dergisi gibi oda dergilerinde yazılarım yer almıştır. Türkiye’de yayınlanan çok sayıda bilimsel derginin hakem heyetinde yer almaktayım. Ders kitaplarım: 42 baskı yapmış olup 3.884 sayfadır.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.