Blog

Kerkük ve Telafer Kukla Devlet’e bağlanıyor

BM’NİN KUKLA DEVLET RAPORU
Kerkük, Barzani’ye bağlanıyor

Birleşmiş Milletler Raporu, Kerkük’ün 4 bölgesinin Kukla devlet yönetimine bağlanmasını öneriyor.

Bu, uzun vadede Kerkük’ün Birleşmiş Milletler aracılığıyla Kukla Devlet’e bağlanmasını sağlayacak formül olacak.

Birleşmiş Milletler Irak Özel Temsilcisi Staffan de Mistura’nın Irak’ın kuzeyi için hazırladığı rapor, Kukla Devlet’e BM güvencesi getiriyor.

De Mistura’nın Irak’ın kuzeyinden ayrı bir devlet gibi söz etmesi dikkat çekiyor.

Raporun verildiği iki makam da, hedefini göz önüne koyuyor: Talabani ile Kukla Devlet yönetimi!

TELAFER DE KERKÜK DE KUKLA DEVLET’E
Raporda Kukla Devlet ile Irak’ın diğer bölgeleri arasında serbest dolaşımdan söz edildi. Bu durum, iki ayrı devlet söz konusu olduğunda gündeme geliyor.

Raporun bir başka yönü de Türkmen kenti Telafer’in ihtilaflı topraklar arasında gösterilmesi.

Bu durumda, ihtilafsız olan bir bölgenin bile uzun vadede Kukla Devlet’e bağlanması gündeme gelecek.

TURKIYE’nin Birleşmiş Milletler’e “Kerkük’e müdahale etmesi” için başvuru yapmasının sonuçları bunlar oldu.

Bu sayede Amerika’nın Büyük Ortadoğu Projesi’nde bir adım daha atılmış olacak.

TURKIYE, BOP Eşbaşkanlığı görevini sadakatle yerine getirmeye devam ediyor

+++++++++++++++++++++++++++

Aydınlık, 8 Haziran ve 15 Haziran 2008

+++++++++++++++++++++++++++

TANER AKÇAM’IN SOY KÖKENİ NEDİR? BİLMEK İSTERMİSİNİZ?

TANER AKÇAM:

Gürcistan ile Ermenistanın sınırındaki Ahalkeleki bölgesinde Valei köyünde yaşayan zengin toprak ağası Ermeni Agop aga,1970 li yılların köminist önderi torunu Tanerin aksine marksizme ve kominizme inanmamakta ve menşevikler ile işbirliği yapmaktadır.

Bolşevik ordularının gelmesiyle müslüman Hasan adını almasına rağmen çıkan yağmada öldürülmüştür.Oğlu yine müslüman ismiyle kamufle edilmiş Eyüp ise , Bolşevik ordularının önünden kaçan Türklerin arasına karışarak  Gürcü asıllı karısı ve çocuklarını alıp Ardahana sığınmıştır.

Burada Deli adını alaarak  taşnak komitecilerinin yol göstericisi ve kılavuzluğuna soyunarak binlerce katledilen Türk ve Kürdün canına kıyılmasında rol oynamıştır.

Yeni Türkiye Cumhuriyetinin ilanı ile kaçan şerefsiz ermeni komitacılarının desteği  ortadan kalkınca ve kendisini müslüman olarak yutturmasına da kanılmayınca, 1928 yılının  ortalarında Köy meydanında Türkler tarafından hainliğinin kan  bedeli olarak öldürülmüştür. Çocuklarından  1927 yılı doğumlu Dursun un oğlu Taner 1953 yılında Ölçek köyünde doğmuş ve aile daha sonra Ankaraya göçmüştür. Ankarada Demirlibahçe ortaokulunda Dursun Akçam Türkçe dersleri verirken,Taner ise aynı semtte büyümüştür.Dursun Akçam bu yıllarda yine aynı yerde bulunan Şafaktepe ilkokulunda öğretmenlik yapan Fakir Baykurt ile arkadaşlığını iletmiştir.Demirlibahçedeki çocukluğu ve gençliğinde silik ve kişiliksiz bir karakter sergileyen Taner Akçam,davranışları ile sürekli olarak  mahalle çocuklarının tepkisin çekmiş ve onlardan dayak yiyen bir şamar oğlanı olmuştur. Etnik kimliğindeki özürün farkında olan Taner nihayet kişiliğine ve etnik özürlülüğüne tek çareyi ODTÜ ye girdiği OTDÜDER üyeliği sırasında kavuşmuştur.

Burada da kendini demokrat ve milliyetçi karşıtlığı ile tarif ederek insanları kandırmış ve kendi ermeni soyunu hiç gündeme getirmeyerek sürekli gizlemiştir.Bu yönde her türlü tavır ve aksiyonda anti-Türk ve anti -Türk Milliyetçisi tavırları empoze etmiştir. ADYÖD ve DEV_GENÇ ile sonra ayrılan DEV_YOL içinde de sürekli olarak kitleleri ve masum gençlerimizi Anti-Türk Milliyetçiliği yolunda eğitmiştir. DEV-GENÇ içinde TÜRK OLMAMAYI  Bir Övünç kaynağı şekline getirmiş ve nice Türk genci bu insanın arkasından gitmiştir. Dev-Yol lider kadrosundayken 1976 Mart ayında tutuklandı ve 1977 de ise Türk Milletine ve Türk Devletine Düşmanlıktan dolayı  9 yıl hapis cezasına çarptırıldı.

Ancak şerefsiz birkaç işbirlikçi vatan haininin  ihaneti ile 12 mart 1977 günü hapisten kaçtı ve yine namussuzların tedarik ettekleri sahte pasaport ile Almanyaya siyasi  mülteci olarak sığınmıştır.Almanyaya yasa dışı yollardan giriş yaptığı için önce tutuklanan Akçam üç ay süreyle Alman dış istihbarat servisinin(BND) konuğu oldu.Onların kucağında oturarak yetişti ve beslenerek büyütüldü.Türkiye ve azınlık hakları uzmanı servis elemanlarından aldığı empoze fikirler devrimci Akçama kariyer yolunu açmıştır.

Almanyaya ayak basmasından bir kaç ay geçmeden  bir siyasi mülteci olanrak Nord-Rhein Westfalya Eyaletinde hemen dil okuluna kaydı yaptırılarak Alman uyruğuna geçmiştir.1977 Aralık ayında, Berlin Hür ÜniversitesindeTürkiye ve Kafkaslarda Azınlık Çatışmaları ile tanına ve Almanyanın Kafkaslardaki özellikle Gürcistandaki yayılmacılık politikalarına tez üreten uzmanlarından Tessa Hofmann yanına çırak olarak verilmiştir. Nasıl olsa Akçamın da büyükdedesi Gürcistanın mesketya bölgesindeki Ermenilerinden , büyükannesi ise gürcü değilmiydi? Çırak Akçam derslerini iyi çalışarak , 1986 yılında HamburgSosyal İncelemeler Enstitüsünden araştırma bursu almaya başlamıştır. Bu arada Pontus, Lazistan ve Çamlıhemşin konularına el  atan BND nin ünlü pof.Fischer, kaçak Türk işçileri içindeki adı geçen Doğu Karadeniz Bölgesinden olanlara “işçi vizesi” vermek vaadiyle BND nin ajanı olmaya zorlamaktaydı. Bu dönemde Akçam prof.Fischer ile birlikte çalışarak Doğu Karadenizli Türkleri , kendi ülkelerine yani Türkiyeye karşı espiyonaj faaliyetlerinde bulunmaları için ajite etmeye yardım etmiştir.

Fischer in 1998 de gizli dökümanlar ile Doğu Karadenizde yakalanması üzerine paniğe kapılan Akçam , BND ye Almanya daki bazı Akademisyen Türklerin Prof.Fischere kısas olarak tutuklanmasını teklif ederek liste vermek istemiş ve BND de bunu yürürlüğe koymuştur. BND tarafından perde arkasından verilen burs karşılığında AkçamdanTürk Tarihinde Şiddet, Türk Kültüründe İşkence veErmeni Soykırımı üstüne araştırmalar yapması istenmiştir.Araştırma konularını ise BND    emrindeki  Tessa Hofmann ve Hamburg Doğu Enstitüsünden bir ekip  belirlemiştir. Türk Kültüründe İşkence tezi ile akademik yeterliliğini ve Alman gizli servisi BND ye olan vefasını kanıtlayan Akçam, birdenbire 1988 yılında HamburgSosyal İncelemeler Enstitüsünün maaşlı elemanı olmuştur.

Akçam Ermenistan sorunu, İstanbul duruşmaları ve Türk milli hareketi başlıklı incelemesiyle BND nin tezgahıyla ne hikmetse kolaylıkla enstitüden doktora unvanı almıştır. 2001 yılında  sözde Hamburg Bilim ve Kültürü Teşvik Vakfının sağladığı burslaTürkiye ve Doğu Sorunu başlıklı doçentlik tezini hazırlarken iddialı bir şekildeTürkiyenin halksız bir devlet olduğunu kanıtlayacağım diyerek BND-Alman gizli servisinin ve Diaspora Ermeni örgütlerinin büyük takdirini almıştır.

İlginç ve korkunç olan ise asıl onun yanında yetiştiği BND ajanı Tessa Hofmann ın kimliği ve yaptıklarındadır. Çünkü Tessa Hofman Tamer  Akçam’a araştırmaları ile bilinen yanlışları empoze ettiği  gibi, ona BND nin perde arkası desteği ile sponsorluk da yapmıştır. Tessa Hofman aynı Berlinde Ermeni Diasporasını kuran  Rahip Lepsius gibi,  Ermeni Yazarlar Birliğinin onur üyesidir ve Ermeni kıyımının 20. Yüzyılın ilk ve sistemli jenositi olarak Nazilerin Yahudi soykırımı için örnek oluşturduğunu, daha da ileri giderek gaz odalarının da ilk kez Türkler tarafından kurulduğunu iddia etmektedir. Bu aslında Alman derin devleti -BND nin teorisi olup , Alman milletinin yaptığı yahudi soykırımını dünya üzerinde unutturup, dikkati ve nefreti Türklerin üstüne çekmek amacını güden bir gizli siyasi düşüncedir. Bu düşünce her platformda Almanya tarafından bazen açık bazen de gizli olarak desteklenmektedir.Yani Almanya namusunu kurtarmak istemekte ve bu yolda Türkleri ve Türkiyeyi hedef göstermektedir.

Ajan Hofmann a göre İttihatçılar gözlerini kan bürümüş ırkçılar topluluğu (Tamer Akçamın İnsan Hakları ve Ermeni Sorunu adlı kitabında İttihat ve Terakki ve Türkçülük dikkati çekecek kadar uzun (96-209 sayfalar arası) ve paralel görüşleri paylaşacak şekilde işlenmektedir.);  Mustafa Kemal, iki milyonu aşkın Ermeni ve Rumun katili Ermeni isyancılara gelince, onlar da, umutsuzluğun verdiği cesaretle savaşan aile reisleridir. Hofmanna göre Van, Erzurum, Bitlis, Trabzon, Karabağ, Nahcıvan hepsi Ermenilerin yurdudur.Şerefsiz Ajan   Hofmannın kitabının yayınlandığı günlerde Karabağ Ermeniler tarafından işgal edilmiş bir durumdaydı.Türkçe konuşan MüslümanlarıTatarlar olarak tanımladıktan sonraTatarlar Kafkasyada Ermeni azınlığa saldırıp önlerine çıkanı katl ve talan ettiler derken, Ermenilerin Şuşada, Agdam ve Fizulideki katliamlarına sıra gelince kılıfını şöyle hazırlıyor:Savaşların kendi kanlı mantığı vardır. Saldırı en iyi savunmadır ilkesi bu cümledendir. Vaktiyle bir Ermeni toprağı olan Şuşanın zapt edilmesi stratejik bir zorunluluktu.

Akçamın kitaplarında ise Hoffmannın dışında  başvuru kaynaklarından biri tabii ki Alman rahip Lepsiustu. Bu kişinin Andonion veya Hovanasyanın kitapları tamamen Ermeni yanlısı, Türkleri, yöneticileri sınır tanımadan kötüleyen, iyi duygular yerine tıpkı Ermeniler gibi tamamen kin ve nefret ürünü bir çalışmadır.Hatta  bu güne kadar duyulmadık iddialar veya  iftiralarada raslanılmaktadır. Örneğinİnsan Hakları ve Ermeni Sorunu adlı kitapta S:228-247  da anlatıldığı gibi ,Ermenileri yok etmeğe yönelik bir plânın daha 2 Ağustos 1914te, yani Almanya ile yapılan anlaşmadan bir gün sonra hazırlandığını ve Kuşçu başı  Eşrefin Teşkilat-ı Muhsusası ile uygulamaya koyduklarını belirtilirken, Anadolu ve Rus Ermenilerinin kurduklarıinfaz birliklerini hiç görülmek istenmemiştir. Sayfa 248 ve sonrasında ise Amele Taburlarına alınan Ermenilerin imha edildiğini iddia edilmiştir. Sayfa 286da  sanki Talât Paşanın Soykırım olayının mimarı olduğunu iddia edilirken, sanki somut olarak  soykırımla ilgili telgraf emirleri varmış izlenimi vermeye çalışılmaktadır. S.316da önemli belgelerin imha edildiğini iddia edilerek insanlar yanlış düşüncelere sevkedilmiştir. Taner Akçam Ermeni yalan ve iftiraların taşeronculuğunu yapan bir yazar olarak kabul edilebilir. Genel anlayış itibariylezorunlu göç olayının bir pasif savunma tedbiriTahliye olduğunu bilmemekte ve göç edenleri de Kırıma uğramış göstermeyi tercih etmektedir. Çünki kendisine empoze edilen görev budur.Yoksa her türlü ermeni desteğini kaybedebilir. Sayfa 544te de Atatürkün Ermeni soykırımını kabul ettiğini ima eden, ifadeler de kullanırken Referansları arasındaBristol Dosyasına  hiç yer vermemiştir.Tamer Akçama göre:

M. Kemal, özellikle 1915-17 Kırım  nedeniyle… özellikle Batılı ülke temsilcileri ile görüşürken, Kırım konusunda son derece hassas ve eleştirel bir tutum takınır. Örneğin, General Harbord ile görüşürken 800.000 Ermeninin öldürülmüş olduğunu kabul eder… 

Tamer Akçamın ve kimlerin kucağına oturarak yetiştirilme tarzının, üslûbu ve savunduğu görüşler konusunda bu kadar uzun boylu durmamızın bir tek nedeni vardır. Bu, Türk –Ermeni mücadelesinde gelecekte tekrar ve sıkça başvurulacak yeni bir saldırı şeklidir ve kaleyi içten yaralama veya fethetme amacıylaTruva atı misali kullanılacaktır. Yazarın İsmi Türk tür ama izlediğimiz gibi Ruhunun Türk olduğunu  söylemek imkansızdır.

Gerçek Tarih  Akçamın ve arkadaşlarının Türklerle ilgili İddialarına Mustafa Kemalin, 1 Mart 1921 günü Mecliste yaptığı konuşmadan kısa bir bölümle cevap vermektedir.

“Efendiler:
Hatırlatmak isterim ki kararlılık ve inancımızı sarsmak için, içte meydana gelen üzücü olaylar henüz sürerken, düşmanlarımız da dıştan baskı ve acımasız kışkırtmalara bir an bile ara vermiyorlardı. Batıda Yunanlılar ve güneyde Fransızlarla onların silahlandırdığı ve bize karşı kışkırttığı Ermeniler ve doğuda Ermenistan Ermenileri memleketimizin ele geçirdikleri yörelerinde ve işgal edilen sınır ve cepheler çevresinde, Müslüman halka çeşitli zulümler uyguluyor ve katliam yapıyorlardı…
…Geçen yılın bize getirdikleri en büyük yıkım ve uğursuzluk Sevres Antlaşması idi. Efendiler, Düşmanların bütün bir yıllık çabalarına karşılık sonuçta, bugün Sevres Antlaşması hükümleri fiilen ve hükmen yoktur (sürekli ve şiddetli alkışlar)
…Efendiler, bu sonuca, 1918 ateşkes antlaşmalarını yenik olarak imzalamış olanlar arasında uyguladığı politikanın ileri görüşlülüğü ve silahlarının kuvveti sayesinde, ancak Türkiye ulaşabilmiştir.
…Düşmanlarımız, işgal ettikleri ülkemizde her çeşit savunma araçlarından arındırılmış olan vatandaşlarımıza karşı bugüne kadar aralıksız yıkma, yağma, öldürme, sürgüne gönderme gibi zulüm ve haksızlıklarını sürdürmeye devam ettikleri halde, Büyük Millet Meclisi Hükümetimizin bölgesi içinde kalan bütün Müslüman olmayan unsurlar, kanunlarımızın ve silahlarımızın koruması altında, korkusuzca, güven içinde yaşamaktadır.

Fransa,  Amerika, Ermeni,Rum,Batı dünyası, Almanlar ve Ermeni propagandası ne söylerse söylesin, Türk gençleri bu tarihi gerçekleri ve Emperyalist Yabancı güçlerini beslemesi olan TÜRK DÜŞMANI  kripto dönmeler ile devşirme ümmetçileri asla unutmayacak ve onları tükürüklere boğacaktır.

Attala AKIN

Ben; “Mustafa Nevruz SINACI” olarak,

Lions-Rotary-alt ve üst (mason) kuruluşlarına Türk’lerin üye olmasını ve üye sıfatıyla bu “kökü dışarda” beynelminel “SİYOM” organizasyonlarında yer almalarını “ATATÜRK” ve İTTİHAT-TERAKKİ’ den dolayı tasvip etmiyorum. Ancak, yaptığım bazı araştırmalar, özellikle “gerçek amaç ve niyetlerini” ustaca
kamufla etmesini çok iyi bilen bu “AYKIRI” yapılarda “ÇOK DEĞERLİ” bazı bilim adamı ve güzidelerin “aldanarak” yer aldıklarını üzüntüyle görüyorum. Hatta MEB’nın Lionslarla yaptığı resmi bir anlaşma da vahim bir gaflet, dalalet ve yanlış yönlendirmeyi gözler önüne seriyor ve maalesef özendiriyor. Bu,
Sayın Yrd. Doç Dr. ORHAN ÇEKİÇ’i mazur gösteren nedenlerden biridir. “ÖZELLİKLE” bir bilim insanının yanında “TURKISH FORUM” varsa, olay bambaşka bir şekil
alır.

ÇÜNKÜ !… TURKISH FORUM: “TÜRK MİLLETİ VE TÜRKİYE CUMHURİYETİ ADINA” bütün dünyada tam bir vefakarlık, sağduyu, milli-manevi, kültürel imtizaç ve ilmi formasyonda (bilimsel) mücadele veren en saygın, yetkin, gerçek anlamda ATATÜRK’çü ve “ATATÜRK’ÜN ANLADIĞI-AÇIKLADIĞI, YAŞADIĞI VE YAŞATTIĞI” anlamda
(orijinal-objektif) laik bir kuruluştur.

Bu yüksek inanç ve güvenilirlik nedeniyle “sadece Türklerin yaşadığı ülkeler değil” bütün dünya devletlerince güvenli, istikrarlı, onurlu-sorumlu ve “sürdürülebilir-istikrarlı” bir “DAVA ve MİSYON” sahibi olarak kabul edilmekte ve itibar görmektedir. Bu durum, TURKISH FORUM’a haset, kin ve kıskançlık besleyen dahili bedhahlar (iç düşmanlar ve tefrika unsurları) ve her fırsatta harici bedhahlarca “sataşma” konusu yapılmakta; Milli destek, resmi imkan ve yerli kaynakların bu “MİLLİ İNİSİYATİFE” (Türk aleminin dünyadaki en güçlü sivil toplum kuruluşu ve lobisi) intikali ısrarla önlenmekte ve “tam bir kinaye, kıskançlık ve hasetle” Ermeni, Rum ve Yahudi lobilerine milyar dolarlar tutarında maddi destek verilmekte; Buna mukabil TURKISH FORUM,
hem bu destekten mahrum kılınmakta ve hemde “böyle çok sıradan ve basit iddialarla” kösteklenip yıratılmaya çalışılmaktadır.

KALDI Kİ; Bu güne kadar vaki bu ve benzer “menfur” teşebbüsler, müteşebbislerinin gerçek niyyet ve iğrenç yüzünü ortaya çıkartmaktan da başka bir işe yaramamıştır. Yaramayacaktır da…

TURKISHFORUM;”Dünya Türk Kongresi” uluslararası bir arenada, çok mütevazi ve fakat “çok temiz ve dürüst” kaynak ve imkanlarla “ATATÜRK ilkeleri ve Türk Inkılabı” esaslarına sadık ve samimi bir mücadele vermektedir.

BU NEDENLE: TURKISH FORUM ailesi’nde, camia’sında, yapı ve çatısı altında yer alan her kişi ve kurumlar “kamu vicdanı ATATÜRK olan aziz, necip ve büyük Türk Milleti’nin; En hakiki ve en halis tecelligahlarıdır.

NETİCE:Mensubu olmaktan “çok hususi” bir onur duyduğum, madden ve manet hizmeti “TÜRK ALEMİNE” hizmet telakki ettiğim bu mağrur ve mücella teşkilata, eser-hizmet ve faaliyetleri ile güzide (seçkin) mensupları nezdinde “dil uzatmayı” şiddetle kınıyor ve bu kalkışmaları gaflet ve dalalet telakki ediyorum.
TÜRK-MÜSLÜMAN ve İNSAN OLANLARIN ŞİARI Millete hizmet edenlere sahip çıkmak ve destek olmaktır. Büyük Türk Milleti ve Medeniyetini izmihlale uğratmak için uğraşan tefrika ve fesat-ifsat odaklarına değil!…

Saygılarımla,
Mustafa Nevruz SINACI
Siyaset Bilimci-Hukukçu, Araştırmacı-Yazar

PARIS (A.A) | 16.06.2008

Fransa senato genel kurulunda yapılacak oylamada, Türkiye’nin AB üyeliği için Fransa’da doğrudan referandum öngören maddenin reddedilmesi bekleniyor. 

FRANSA’da senato genel kurulu, cumhurbaşkanının parlamentoyla ilişkilerini belirleyen “kurumların reformuyla” ilgili anayasa değişikliği paketini görüşmeye başlıyor.
       
Anayasa değişikliğiyle ilgili senato genel kurulundaki oylama, gelecek hafta başında yapılacak. Oylamada, Türkiye’nin AB üyeliği için Fransa’da doğrudan referandum öngören maddenin reddedilmesi bekleniyor.
       
Meclis genel kurulunda kabul edilen anayasa paketindeki bir maddede, “AB’nin nüfusunun yüzde 5’inden fazla nüfusa sahip ülkelerin tam üyeliği için referandum şartının devam etmesi” kararlaştırılmıştı. Maddeyle ilgili değişiklik önergesini sunanlar ve destekleyenler, bu maddenin özellikle Türkiye için hazırlandığını meclisteki tartışmalarda kabul etmişti.
       
Senato Hukuk İşleri ve Dışişleri komisyonları, geçen hafta yaptıkları ayrı ayrı toplantılarda, mecliste kabul edilen, Türkiye’nin AB’ye tam üyeliğiyle ilgili doğrudan referanduma gidilmesini öngören anayasa maddesine ilişkin değişikliğin reddedilmesini istemişti.
       
Dışişleri Komisyonu tarafından yapılan açıklamada, “mecliste kabul edilen maddenin, doğrudan Fransa’nın dostu ve müttefiki olan Türkiye’yi hedef almış gözükebileceği” ifade edilmişti. Açıklamada, “bu tür bir uygulamanın Türkiye ile Fransa arasındaki diplomatik ilişkilerde ciddi zararlar yaratacağına” dikkat çekilmiş ve mecliste kabul edilen değişikliğin reddedilerek, bunun yerine ilgili anayasa değişikliği maddesinin meclise ilk geldiği haliyle Senato genel kurulunda kabul edilmesi görüşü benimsenmişti.
       
Meclise ilk gelen anayasa değişikliği metninde, AB’nin gelecekteki genişlemesi konusunda, referanduma başvurulup başvurulmaması yetkisinin cumhurbaşkanına verilmesi öngörülüyor. Şu anda yürürlükte olan anayasa maddesi, AB’ye gelecekte üye olacak ülkeler için doğrudan referandumu öngörüyor.
       
Anayasa değişikliği paketi, senatoda farklı biçimde kabul edilmesi halinde yeniden mecliste görüşülecek. Paket, meclis ve senatoyu bir araya getiren oturumda gelecek ay nihai halini alacak. Değişikliğin kabulü için üyelerin beşte üçünün oyu gerekecek.
       
FRANSIZ BAKAN UYARMIŞTI
       
Fransa’nın Avrupa İşlerinden Sorumlu Bakanı Jean-Pierre Jouyet, AB üyeliği için Fransa’da doğrudan referandum öngören değişikliğe açıkça karşı çıkmış ve maddenin bu haliyle kabul edilmesinin, “Fransa’nın Türkiye ile ilişkilerinde tahmin edilenden daha fazla kırılmaya yol açacağı” uyarısında bulunmuştu.
       
“Parlamento, alacağı kararlarda egemen ve özgür. Ancak bu değişikliğin kabul edilmesi, özellikle ekonomik alanda Türkiye ile ilişkilerde düşündüğümüzden daha fazla ciddi kırılganlık yaratma riski taşıyor” diyen Jouyet, bu tür bir kararın Avrupa savunması alanında da olumsuz etkileri olacağına işaret etmişti.
       
Akdeniz İçin Birlik projesine de atıfta bulunan Fransız bakan, “Türkiye’nin bu projede yer almasını istiyorsak, akıl üstün gelmeli ve bu değişiklik maddesi ortadan kalkmalı” demişti. Jouyet, Akdeniz İçin Birlik projesinin başarısı için Türkiye’nin katılımının önemine değinmiş, bu projenin hem Türkiye, hem de Fransa’nın çıkarına olduğunu
söylemişti.

Mecliste kabul edilen anayasa paketi, cumhurbaşkanının parlamento genel kurulunda da konuşma hakkına sahip olmasını öngörüyor. Yeni değişikliğe göre, cumhurbaşkanı üst üste en fazla iki dönem seçilebilecek. Bakanların, aynı zamanda büyük kentlerde belediye başkanı veya bölge konseyi başkanı olmasına sınırlama getirilecek. Parlamentoya, anayasa mahkemesi veya önemli kamu kuruluşlarına yönetici olarak aday gösterileceklere veto hakkı tanınıyor.

Ünal ÖZTÜRK / AMSTERDAM | 16.06.2008

AMSTERDAM’A KONSOLOSLUK İÇİN 15 BİN İMZA

Türk Eğitim Merkezi Vakfı (STOC), bir süre önce başlattığı kampanya ile Kuzey Hollanda Eyaleti’nde yaşayan binlerce vatandaşın “Amsterdam’a konsolosluk açılsın” yönündeki istemini tekrar gündeme taşıdı.

HOLLANDA’nın Amsterdam kentinde çeşitli dallarda kurslar düzenleyen Türk Eğitim Merkezi Vakfı (STOC), bir süre önce başlattığı kampanya ile Kuzey Hollanda Eyaleti’nde yaşayan binlerce vatandaşın ‘Amsterdam’a konsolosluk açılsın’ yönündeki istemini tekrar gündeme taşıdı.

Amsterdam başta olmak üzere Haarlem, Zaandam, Purmerend, Hilversum gibi vatandaşlarımızın yoğun bulundukları kentlerden kısa sürede 15 bin imza toplandığını belirten Amsterdam Türk Eğitim Merkezi Vakfı (STOC) Başkanı İsmail Ercan, ‘Eyalette yaşayan binlerce Türk, yıllardır konsolosluk işlemleri için Rotterdam’a gitmek zorunda kalıyor. Yapılan işlemler için ödenen yüklü paraların yanı sıra gün boyunca park ve yol parası ödenmesi gerekiyor. Genelde bir gidişte işlemler tamamlanamıyor. İşinden bir günlüğüne izin alan vatandaşlarımız, tekrar Rotterdam’a gitmek zorunda kalıyorlar. Beklentimize artık yanıt verilmeli’ dedi.

Eyaletin yalnızca Amsterdam, Hilversum ve Haarlem kentlerinde 58 bini aşkın Türk’ün yaşadığına işaret eden Ercan, ‘Vatandaşların konsolosluk açılması yönündeki taleplerinin gerçekleşmesi konusunda Hollanda’daki devlet temsilcilerimizin gerekli girişimlerde bulunacaklarına inanıyoruz. Kampanya çerçevesinde topladığımız imzaları önümüzdeki günlerde devlet temsilcilerimize ileteceğiz’ diye konuştu.

ALMANYA TÜRK TOPLUMU GENEL BAŞKANI KOLAT:
“TÜRKİYE’NİN AB SÜRECİNE KATKIDA BULUNMALIYIZ”

BREMEN (A.A) – 16.06.2008 – Almanya Türk Toplumu (TGD) Genel Başkanı Kenan Kolat, Almanya’da yaşayan Türklerin toplum içinde eşit haklara sahip olması ve Türkiye’nin AB üyeliği için daha yoğun çaba harcaması gerektiğini söyledi.

Kolat, Bremen kentinde Türk sivil toplum örgütü temsilcileriyle “Übersee Museum’ adlı restoranda bir araya gelerek, Almanya’da yaşayan Türk toplumunu ilgilendiren konular hakkında görüş alışverişinde bulundu.

Kolat burada yaptığı konuşmada, “Örgütlenme biçimlerimiz, Türk ve Alman makamlarından bağımsız olmak zorundadır. Hiçbir şekilde organik bir bağ içinde olmadığımız halde, her iki ülke resmi makamlarıyla çok sıcak ve düzeyli bir ilişkimizin olduğunu da söyleyebilirim. Buradaki Türklerin başarısını, Türkiye’nin de başarısı olarak görüyorum. İçinde yaşadığımız toplumda eşit haklara ulaşmak için çalışmalıyız. Her türlü ırkçılığa, yabancı ve din düşmanlığına, Yahudi düşmanlığına karşı çıkmalıyız. Türkiye’nin AB sürecine katkıda bulunmalıyız” dedi.

Uyum konusunda asimilasyon tartışmalarının bir kenara bırakılarak, Türklerin çeşitli alanlarda Alman toplumuna katılımlarının sağlanması için çaba harcanması gerektiğini ifade eden Kolat, Alman vatandaşlığına geçişlerin kolaylaştırılmasının ve seçim hakkı için çifte vatandaşlık hakkının verilmesinin önemli olduğunu sözlerine ekledi.

(EA-ŞP)

Mehmet UZUN / BREMEN | 16.06.2008

Bremen’de düzenlenen “Göç” konulu konferansta konuşan Eyalet Meclis Başkanvekili Nebahat Güçlü, “Almanya’da uyum ihmal edilmektedir” dedi.

ALMANYA’nın Bremen kentinde ‘Göç’ konulu konferans düzenlendi. Bremen Eyalet Meclis binasında düzenlenen konferansta Almanya’da yaşayan başta Türkler olmak üzere tüm göçmenlerin sorunları tartışıldı. Yaklaşık 5 saat süren konferansta genel olarak Almanya’da yaşayan Türkler’in sorunları ele alındı.

Konuşmacılar, Almanya’da uyum politikasının yetersiz olmasından, federal hükümetin bu konuda daha ciddi adımlar atması gerektiğini söylediler. Almanya’nın bir göç ülkesi olduğunu dile getiren konuşmacılar, hükümetin de bu gerçeği görmesi gerektiğini ve bu yönde olumlu yasalar çıkarması gerektiğini anlattılar.

Birlik çağrısı

Konferansa katılan Türk kökenli konuşmacılar Almanya’da yaşayan Türklerin Almanlar gibi eşit haklardan yararlanması için birlik çağrısı yaptılar. Nebahat Güçlü, konferansta yaptığı konuşmada, ‘Almanya gibi göç alan bir ülkede uyum konusu 40-50 yıldır ihmal edilmektedr. Uyumun olması için eğitim, sosyal ve iş alanında koşullar eşit olmalı. Son yıllarda uyum konusunda iki adım ileri gidilmişse üç adımda geri gidilmiştir. Göçmenler güçbirliği yapmalı” dedi.

Kenan Kolat (TGD Başkanı) ise, “Almanya’da göçmenlerin eğitim, işsizlik ve dışlanma gibi büyük sorunları vardır. Özellikle eğitim ve iş alanlarındaki eşitsizlik çok büyük boyutlara ulaşmıştır. Bizim diyaloğa ihtiyacımız var. Uyum konusunda yasal düzenlemeler yapılmalı. Türkler ve göçmenler bu konuları bir araya gelip daha sık konuşmalı ve ele almalıdır” diye konuşurken BTEU Başkanı Ahmet Güler de, Türkler’in Almanya’ya uyum sağladığını belirterek, “Bizler kendimizi göçmen olarak görmüyoruz. Biz sadece her konuda eşitlik istiyoruz” dedi.

REYHAN ŞAHİN RENK KATTI

Almanya’nın Bremen kentinde yaşayan Rapçı ve oyuncu Lady Bitch Ray (Reyhan Şahin)de konferansa katıldı. Konferansa fıstık yeşili mini etekli bir kıyafetle katılan Şahin, konuşması, hal ve hareketleriyle konferansa renk kattı. Uyum konusunda kısa bir konuşma yapan Reyhan Şahin, kendisini örmek göstererek uyumun nasıl olduğunu söyledi. Kendisinin bir Alman bayandan farkı olmadığını, onlarda bulunan her şeyin kendisinde de olduğunu söyleyen Şahin, ‘Uyum için daha ne yapılır’ dedi.

The Bloody Co-existence of
Greek Cypriots and Turkish Cypriots

(1963-1974)
George Nakratzas

     Any nationalist expansionist policy can be carried out only by means of war. And the people have to be psychologically prepared for this by a propaganda device which idealises their own acts and demonises those of the enemy.
     Greece has employed this device in the past, and continues to do so today, one typical exponent being the new Archbishop of Athens, Christodoulos, who has publicly, in the presence of the President of the Hellenic Republic, referred to the Turks as ‘the eastern barbarians’.
     It is a well-known fact that the Turks treated the Greek minority in Istanbul with great barbarity in 1955; and it is equally well known that dozens, if not hundreds, of Greek Cypriot captives were executed in Cyprus in 1974. Rauf Denktash has publicly admitted it.
     But what the young people of Greece have no idea of is that Turkish Cypriots were murdered by the parastatal groups run by Sampson, Yeorgadzis, and Lyssaridis between 1963 and 1967. It should be borne in mind that at that time the Cypriot government was responsible for safeguarding the life, the honour, and the property of all Cypriot citizens, irrespective of national or religious identity.
     A somewhat more detailed analysis of the Greek and foreign literature on the events in Cyprus in this period may fill the gap in young modern Greeks’ knowledge.
     The invasion of Cyprus by the Turkish army in 1974 resulted in the partition of the island into two zones, a northern zone populated by Turkish Cypriots and Turkish settlers and a southern zone populated by Greek Cypriots. Since then, the Cypriot government has steadfastly demanded the withdrawal of the Turkish occupation forces so that Cyprus may be restored to its former status. However, a study of the relations between the two communities between 1963 and 1967 may tell us something about the quality of their ‘peaceful co-existence’.
     Regarding the Greek Cypriots’ supposed intention to live in peace and equality with the Turkish Cypriots, an extract from a speech by Archbishop Makarios in the village of Panayia is particularly telling. It is quoted by Rustem and Brother, according to whom, on 4 September 1962, Makarios said:
Until this small Turkish community, forming a part of the Turkish race, which has been the terrible enemy of Hellenism, is expelled, the duty of the heroes of EOKA can never be considered as terminated. (1, p. 47) A letter from Denktash protesting about the Panayia speech was never answered.
     Fourteen months later, on 30 November 1963, Makarios submitted his famous thirteen-point amendment of the Constitution, in direct contravention, as he himself publicly admitted, of the Geneva Convention (2, p. 56). The Geneva Convention ruled out any unilateral change to the Cypriot Constitution, as also any partition of the island or unification with Greece. It should be borne in mind that even today the Republic of Cyprus derives its legitimacy from the Geneva Convention.
     Makarios’s proposed changes would have meant that the Turkish Vice-President would lose his right of veto and would be elected not by the Turkish Cypriots but by the parliamentary majority, i.e. the Greek Cypriots. These two articles, together with another nine similar ones, would have lost the Turkish Cypriots the rights which the Cypriot Constitution had guaranteed them until then.
     The Cypriot mass media presented the Turkish Cypriots’ refusal to accept this unilateral amendment of the Constitution as ‘Turkish insubordination to the state’, which was quite untrue, because, as we have seen, from a legal point of view it was not the Turkish Cypriots, but Makarios who had made a unilateral, arbitrary attempt to violate the Constitution.
     General Karayannis, Commander of the Cypriot National Guard, confirmed that it was not the Turks who initiated the so-called insubordination in an interview in Ethnikos Kirix on 15 June 1965: When the Turks objected to the amendment of the Constitution, Archbishop Makarios put his plan into effect and the Greek attack began in December 1963. (3, p. 87)
     That Makarios had a premeditated plan to exterminate the Turks is also indirectly confirmed by the Communist Party of Cyprus, which published the following critique of the Archbishop in issue No. 57 of its organ Neos Dimokratis in July 1979: Armed by Makarios, Mr Lyssaridis . . . formed his own armed bands, which, in 1963-4, together with those of Yeorgadzis and Sampson, waged a ‘liberation struggle’ against the Turkish Cypriots and as a result brought
us the Green Line and, eventually, Attila. (2, p. 67) That the sole purpose of the so-called liberation struggle was to force the Turkish Cypriots to yield to Makarios’s unilateral amendment of the Constitution is also officially revealed by an article in the Cypriot newspaper Haravyi, which was published on the second day of the clashes, 22 December 1963: And since it is accepted that the tension is the result of the climate created by the Zurich and London agreements and the undemocratic terms of the Constitution, . . . the Turkish government, . . . which is inflaming the tempers of our fanatical compatriots, and the Turkish Cypriot leadership must reconsider their negative attitude and approach the President of the Republic’s proposals in a constructive manner. (2, p. 73) 
     The Greek Cypriot assault on the Turkish Cypriots started on 21 December 1963, when Greek Cypriot police officers shot and killed a Turkish Cypriot couple in the Turkish sector of Nicosia while attempting to carry out a spot check. 
     The most serious attack was the assault on Omorfita, a suburb of Nicosia inhabited by 5,000 Turkish Cypriots. The Greek Cypriot parastatals were headed by Nikos Sampson, whom the Greek Cypriot press henceforth dubbed ‘the conqueror of Omorfita’. The material damage wreaked by Sampson’s parastatals in Omorfita is described in the UN Secretary General’s report No. S/5950 to the Security Council, which states that 50 houses were totally destroyed and 240 partially destroyed (4, para. 180). As for the human losses, 4,500 Turkish Cypriots managed to flee to the Turkish sector
of Nicosia and 500 were captured and taken to Kykkos School in Nicosia, where they were held with 150 Turkish Cypriots from the village of Kumsal.
     On Christmas day, 150 of the 700 or so captives were selected and dragged away, and the sound of shooting followed.
     Gibbon reports that an English teacher at Kykkos School told the High Commission that she had seen the results of the shooting; whereupon, for security reasons, the British administration put her on the first plane to London, because she was the only eye witness to what had happened (5, p.
139). As for the 150 captives, the Greek Cypriot authorities told their families for many years that they should regard them as missing. Other major assaults by the Greek Cypriots near Nicosia targeted the villages of Mathiati, Ayos Vassilios, and Kumsal. In Kumsal, the Greek Cypriot parastatals executed 150 people in cold blood.
     The most apalling photograph, which went round the world, showed three small children and their mother lying dead in a pool of blood in the bath in their home. These unfortunates were the family of Major Ilhan, an officer in the Turkish expeditionary force in Nicosia (3, p. 95).
     In the surgical clinic in Nicosia Hospital, the Greek Cypriots dragged from their beds twenty-two Turkish Cypriot convalescents, all trace of whom vanished for ever (3, 91). 
     Government and parastatal armed forces continued their attacks on the Turkish Cypriots over the next four months. One notable incident, which almost provoked a Greek-Turkish war, took place at Famagusta, where, on 11 May 1964, three Greek officers and a Greek Cypriot policeman took their
car into the Turkish sector, possibly intending to make a display of power. A Turkish Cypriot policeman attempted to obstruct them, there was an exchange of fire, and in the end two of the Greek officers, the Greek Cypriot policeman, and a passing Turkish Cypriot lay dead. Two days later,
the Greek Cypriots abducted thirty-two Turkish Cypriots, who were never seen again. The abduction is confirmed by the UN Secretary General’s report No. S/5764 (6, para. 93).
     Lastly, on 9 August 1964, there was the attack on the Turkish Cypriot enclave of Kokkina-Mansoura, where the Turkish air force ended the hostilities by dropping napalm bombs.
     The UN Secretary General’s report No. S/5950, para. 142, tells us that, during the period of the hostilities ? from 21 December 1963 to 8 June 1964 ? 43 Greek Cypriots and 232 Turkish Cypriots disappeared and have been officially posted as missing ever since. The missing Turkish
Cypriots include the 150 hostages from Kykkos School in Nicosia and the 32 abductees from Famagusta.
     The Cypriot media constantly show pictures of Greek Cypriot women holding photographs of their nearest and dearest and seeking information about their whereabouts; yet the Greek media have never shown similar pictures of Turkish Cypriot women seeking information about their own lost
relations.
     The termination of the Cypriot government’s assaults on the Turkish Cypriots led to the creation of Turkish Cypriot enclaves, where the Turkish Cypriot refugees lived in wretched conditions for no less than eleven years. According to Kranidiotis, in his book Unfortified State: Cyprus 1960-74
(in Greek), these enclaves occupied 4.86 per cent of Cypriot territory Seeing that the Greek Cypriot armed bands were unable to assert themselves over the Turks, . . . on 26 December, Makarios was obliged to accept the Green Line. . . . Six large Turkish enclaves were formed, . . . which
corresponded to 4.86 per cent of the territory of Cyprus. (2, p. 75) From 1964 to 1967, owing to the restrictive measures imposed by the Greek Cypriot government, the day-to-day efforts of the confined Turkish Cypriots consisted exclusively in a struggle for survival. Apart from imposing an economic embargo on the enclaves, the Makarios administration also banned the supply of strategic commodities, such as cement, tractors, men’s socks, and wollen clothing.
     The imposition of the military dictatorship in Greece in 1967 heralded fresh oblems for Cyprus. On 15 November 1967, Greek and Greek Cypriot forces armed with cannon, machine-guns, and bazookas attacked the lightly armed Turkish Cypri- ots in the villages of Ayos Theodoros and Kofinou in the Larnaca area. As the defen- ces crumbled, the Greek Cypriots killed twenty-seven Turkish Cypriots (3, p. 139).
     The incident brought Greece and Turkey to the brink of war, which was avoided only when the illicit Greek division and General Grivas were recalled from Cyprus.
     The slaughter and looting at Kofinou were confirmed in the Greek parliament on 21 February 1986 by Andreas Papandreou, who spoke, inter alia, of the ‘great provocation of 15 November 1967,’ and added that the operation had been ‘ordered by the Supreme Command of the Greek Armed Forces [and] killing and looting took place’ (2, p. 33).
     The military junta brought its political career to an end in 1974 with the invasion of Cyprus and an attempt on Makarios’s life. We shall not discuss subsequent events here, because both warring sides perpetrated crimes against humanity during that period.
     Even now, both the Greek and the Turkish propaganda do their best to convince us that such acts of barbarity were commited exclusively by the other side. But this sort of propaganda is mainly intended for domestic consumption.
     What needs noting is that a war was fought between two nations in 1974, and it is usually the case in any war situation that criminal elements seize the opportunity to legitimise acts that would land them in prison in peace time. The reason why the blame lies so heavily on the Greek Cypriot side is the fact that, between 1963 and 1967, the Cypriot government was exclusively responsible for any acts committed by Greek Cypriot government or parastatal armed forces.
     During the forthcoming talks on the island’s entry into the European Union, the Republic of Cyprus will have two questions to answer.  Since the Cypriot government refuses 
                  1)     either to recognise the Turkish Cypriot state
or
                  2)   to countenance a loose Greek-Turkish Cypriot confederation, 
                    which of the two remaining solutions has it in mind? 
1) That the Turkish Cypriots should return to the villages in which they were living before 963?            or 
2) That the Turkish Cypriots should return to the enclaves in which they were confined for eleven years?

Literatur 
1.   Rustem, and Brother,. (1998) : Excerpta Cypria For Today 
      Edited by Andrew Faulds MP , Lefkosha-Istanbul-London 
      The Friends of North Cyprus Parliamentary Group
      The House of Commons, London SW1,   ISBN 9963-565-09-3 
2.   Oberling, P., (1982) : The Road to Bellapais, Social Science
      Monographs, Boulder Distributed by Columbia University Press, New York, ISBN
      88033-0000-7

3.   Report of the Secretary-General to the Security Counsil on the United
      Nations operation in Cyprus , Document S/5950, 10 September 1964. 

4.   Gibbons, H, S., (1997) : The Genocide Files 
      Charles Bravos, Publishers, London ,  ISBN 0-9514464-2-8

5.  Report of the Secretary-General to the Security Counsil on the United Nations
     operation in Cyprus , Document S/5764, 15 Juni 1964.

THE SO CALLED “DEMOCRAT-GREEKS” BLAMED 26 YEARS TURKISH GOVERMENT TO GAIN WORLDWIDE SUPPORT.. FOR THE CRIMES THEY WERE COMMITTED AGAINST HUMANITY.

Read the full article at :

Aydin ULUN/BERLIN | 14.06.2008

Berlin’deki ünlü modacımız Çiğdem Yiğit, yeni çalışma atölyesini açılışını mini bir defileyle kutladı.

Çizimlerinde klasik Türk motiflerini modern çizgi ve kesimlerle birleştiren Yiğit, bugüne kadar yaptığı bir çok defileyle moda severelerin beğenisini kazandı. 199 yılında Berlin’deki FHTW (Fachhochschule für Technik und Wirtschaft’nin, moda ve moda dizayn bölümünü başarıyla bitiren Çiğdem Yiğit, ‘Komm Mode Projesi’ adı altında mesleksiz 20 göçmen kadına da biçki dikiş ve dersleri veriyor.

Ayrıca bu yıl ağırlıklı olarak da anne – çocuk giysileri üzerinde yeni bir koleksiyon düşünüyorum. Bugüne kadar ağırlıklı olarak çalıştığım ipek çalışmalarına keten ve mevsimlik kumaşları da katıyorum. Bu yıl pelerinler pek moda. Özellikle omuz pelerinlerine yönelik şık kumaşları tercih ediyorum. Yaz giysiler ise defiledeki mankenlerde de gördüğünüz gibi daha cesur ve gizli bir erotizmi de içeriyor. Yeni moda atölyemde hedefleri artık daha da büyütüyoruz.’ dedi.

BERLIN (A.A) | 14.06.08 

VitrA ürünlerini 75’den fazla ülkeye ihraç eden Eczacıbaşı Yapı Ürünleri Grubu’nun en büyük mağazası Almanya’nın Köln kentinde açıldı.

Ren nehri kıyısında 750 metrekarelik bir alanda hizmete giren mağazanın açılışında bir konuşma yapan ‘VitrA Bad GmbH’ Genel Müdürü Şafak Ozan (resimde), Eczacıbaşı Yapı Ürünleri Grubu hakkında bilgi vererek, grubun, 12’si  yabancı ortaklı 40 kuruluşu olduğunu ve yaklaşık 10 bin çalışanının bulunduğunu söyledi.
        
Toplam 3,2 milyar dolarlık cirosuyla grubun geçen yıl da 280 milyon dolar yatırım yaptığını ifade eden Ozan, gelecek 3 yıl içinde de toplam 1 milyar dolarlık yatırımın öngörüldüğünü kaydetti.
        
Eczacıbaşı Yapı Ürünleri Grubu’nun Avrupa’da 2 binden fazla çalışanının bulunduğunu belirten Ozan, İngiltere, Fransa, Almanya, Benelüks ülkeleri, Avusturya, Çek Cumhuriyeti, Hırvatistan, Hollanda, İsviçre ve Polonya gibi ülkelerde de faaliyet gösterdiklerini sözlerine ekledi.
        
Almanya’da 1911 yılından bu yana faaliyet gösteren ‘Engers Keramik’ adlı seramik şirketini 2005 yılı sonunda satın aldıklarını hatırlatan Ozan, günümüzde VitrA ürünlerini 75’den fazla ülkeye ihraç ettiklerini, İtalya, Çin, Dubai ve Kuzey Irak’ta da satış ofislerinin bulunduğunu, geçen aylarda da İrlanda, Bulgaristan ve Rusya mağazalarının hizmete girdiğini söyledi.
        
Eczacıbaşı Yapı Ürünleri Grup Başkanı Hüsamettin Onanç da, 50 yıllık başarılı bir dönemi geride bırakan VitrA’yı, banyo ve karo alanında bir dünya markası olarak konumlandırdıklarını belirterek, ‘Köln mağazası, dünyanın en büyük banyo ürünleri üreticisi arasında yer alma hedefimize ulaşmada önemli bir kilometre taşını oluşturuyor’ dedi.
        
Faaliyet gösterdikleri uluslararası pazarların içinde Almanya’nın ayrı bir öneme sahip olduğunu ifade eden Onanç, ‘Sektörümüzdeki ilk ihracatı 25 yıl önce Almanya’ya biz gerçekleştirdik. Yurt dışındaki ilk satış teşkilatımızı 1992’de Almanya’da kurduk. Almanya’da seramik sağlık gereçleri sektöründeki pazar payımız yüzde 13’e, akrilik küvetlerde yüzde 10’a ulaştı. Karo seramikte ise yüzde 12’lik payla pazar lideriyiz. Almanya’da 1500’e yakın kişiye istihdam sağlıyoruz’ dedi.

BERLİN (A.A) – 15.06.2008 – Türkiye Cumhuriyeti toprakları dışında kurulan ilk Şehit Aileleri Dayanışma Derneği, Almanya’nın başkenti Berlin’de faaliyete geçti.

Berlin Şehit Aileleri Dayanışma Derneği Başkanı Dursun Ali Tüfekçi, Türkevinde düzenlenen tanıtım toplantısında yaptığı konuşmada, şehitlerin ailelerinin hiçbir zaman unutulmamaları gerektiğini, çünkü genç yaşta şehit olan Türk askerlerinin, hayatlarının en verimli döneminde canlarını hiç düşünmeden Türkiye’nin refahı uğruna feda ettiklerini söyledi.

Türk insanının da bazen bu konuda duyarsız davrandığını savunan Tüfekçi, amaçlarının şehit ailelerine maddi ve manevi destek sağlamak olduğunu, bu amaçla şehit ailelerinin yakınlarına düğün ve sünnet gibi kutlamalarında yardımcı olacaklarını, rehabilitasyon amacıyla da sosyal merkezler kuracaklarını belirtti.

Şehit ailelerini bir çatı altında toplamak ve şehit aile yakınlarına eğitimleri için burs da vermek istediklerini ifade eden Tüfekçi, kendilerini yoğun şekilde destekleyen Berlin Türk Cemaati (TGB) Başkanı Bekir Yılmaz’a teşekkür etti.

Toplantıya katılan Berlin Konsolosu Selcan Şanlı, Türklerin yurduna bağlı ve ülkeleri için her zaman fedakarlık yapmaya hazır bir halk olduğuna vurgu yaparak, terör saldırılarında şehit olan Türk diplomatlarının da unutulmaması gerektiğini söyledi.

Şehit ailelerinin durumunun çoğu zaman iyi olmadığını, bu nedenle bu ailelerle dayanışmanın sürdürülmesi gerektiğini belirten Şanlı, Berlin Şehit Aileleri Dayanışma Derneği ile bunun sağlanacağını, başkonsolosluk olarak kendilerine her türlü yardımı yapmaya hazır olduklarını kaydetti.

TGB Başkanı Yılmaz, Türk insanının hiçbir zaman kendi ülkesiyle bağlarını koparmadığını ifade ederek, kendilerinin de gerekli her türlü yardımı yapacaklarını ve herkesten yardım ve destek beklediklerini söyledi.

Yılmaz ayrıca, Türklerin, içinde bulundukları topluma yönelik faaliyetlerini de artırarak sürdürmeleri gereğine işaret etti ve siyasi ve ekonomik alanda daha fazla çaba harcanması çağrısında bulundu.

Berlin Şehit Aileleri Dayanışma Derneği Genel Sekreteri Halil Ermiş, Türkiye’deki şehit ailelerine bir köprü oluşturacaklarını belirterek, ”Bu bayrak inmeyecek, bu vatan bölünmeyecek” dedi.

(EA-MCT)