Kategoriler
Ümran Ünlü

Anneler Gunu

Her anneler gununde yazarken elim geri geri gidiyor.Annesini kaybedenler,anne olmayi cok isteyip de olamayanlar,sehit anneleri… Daha pek cok sey, yazma, yazarken ne kadar dikkat etsen de birilerini inciteceksin diye  ustume ustume  geliyor …

Ben de bir mayisda  neler olacagini,yarin hangi annenin aglayacagini,ya da yarin hangi annenin cocugunu yetim birakacagini, dusunmeden yazip bitirmek istiyorum yazimi.

Su guzelim bahar gununde niye boyle karamsarlik kapladi icimi bilemiyorum. Dunyanin obur ucunda da olsam ulkemde olanlara ya da olacaklara kayitsiz kalip, gozumu-kulagimi kapatamiyorum.

Anne olmak zor  zanaattir. Allah kimine bir evlat vermez kapi kapi gezdirir, kimine verir canindan bezdirir… Herseyin hayirlisi diye bosuna dememisler…

Anneler  iyi gunde kotu gunde yemez yedirir, giymez giydirir, her turlu aciya katlanir sirf cocugu oksuz kalmasin diye. Sonra buyuyup adam olan cocuklar ne yapar! Alli evlenir; karisina korkusuna annesine elini uzatamaz,gullu gelin olur; kocasina korkusuna annesine  el veremez. Haydi diyelim ki sosyal guvencesi var ve kimseye ihtiyaci yok, ya  hicbir guvencesi olmayan kimsesiz  anneleri ne yapacagiz! Ilkel kabilelerdeki gibi daga goturup atalim, olumu beklesinler. Oyle ya artik adi kaynana olmustur.

Halbuki bekledigi biraz saygi, biraz sevgidir yaslilarin…

Bir de tersinden bakalim! Annecigim sen hic genc olmadin mi? Ne diye genclerin her isine karisip ”bizim zamanimizda soyle olurdu, boyle olmazdi” diye dirdirdir, gelinin kizin basinin etini yiyip durmasan olmaz mi! Kimse kimseye zorla saygi ve sevgi gostermez. Haketmeye calis sende biraz. Degil mi ama !

Sonra hem cocuklarin rahat etsin, hem sen rahat et ; simdiki huzur evleri oyle rahat ki… Huysuzluk etme, elalem ne der diye de dusunme… Kim ne derse desin ! Artik yorulduk, kafamizi dinlemek, kendimize zaman ayirmak, bizim de hakkimiz degil mi? Hadi gel birlikte gidelim…

Cok sevdigim bir tanidigim var. Kocasi baska kadinin pesinden gitmis 4 cocuguyla kadini caresiz birakarak. Egitimi yok, kimsesi yok, tek basina hizmetcilik yaparak buyutmus cocuklarini, hepsini evlendirmis. Gelinleri  istemiyor ama kizi, el adaminin yaninda annesini sigindirmaya calisiyor. Bebekler gibi bakiyor annesine. Nasil saygi duyuyorum bu iki kadina inanmazsiniz.

Yine yakindan tanidigim bir ogul var ki… Hani derler ya, dusman basina vermesin allah… Kumar borcu yuzunden, annesini  iki de bir kesmeye yatiriyor, para ver diye…

Kardeslerimden birisinin karisi, ikizlerini kirk gunlukken birakip kacti…

Gecen gun TV de  iki  kadin tartisiyorlardi: Kendi anneleri dorduncu kocaya gitmek icin cocugunu yuvaya vermis! Uvey anne gidip onu almis ve bagrina basip sevgiyle buyutmus… Dinlerken agladim,ekrandan uzanip kadini opmek geldi icimden…

Ayrica sadece dogurmakla anne olunmuyor. Etrafiniza soyle bir bakin! Kimisi sadece cocuk dogurup, kocasina kendisine baktirmak icin ,cocuklari gelir kaynagi olarak gorur. Ki olmaz demeyin benim cevremde cok var. Kimisi  de annesi olmadigi halde, kimsesiz kalmis bir yavruyu bagrina basarak, tum sevgisini sefkatini ona akitarak, topluma kazandirmaya calisir. Iste gercekten anneligi hakeden kisi bu annedir.

Kimbilir kac anne su anda evlatlari tarafindan hatirlanip ”Annecigim nasilsin?” diyen sicacik bir sesi bekliyor, kimbilir kac anne canindan kopan evladini kaybetti, cigliklari kulaklari sagir edip, gokyuzunu yirtiyor…

Kimbilir kac anne adayi, heyecanla bekledigi yavrusunu dunyaya getirip, bagrina basarak, kokusunu icine cekerek, dunyanin en guzel duygusunu tadiyor…

Gercekten anne olmayi basarabilen  anneler; ANNELER GUNUNUZ KUTLU OLSUN…

 

Yazar Ümran Ünlü

Gazeteci,yazar,oyuncu,korist,matematikçi,aktivist...

Felsefesi;Hayatı ,insanları,hayvanları...Özet olarak herşeyi sevme yeteneği... Mutfak ve bahçem terapi alanım...Hayat bu kadar güzel ve yaşanasıyken,insanların iki yüzlülüğünü ve hayatı kendilerine de ,çevresindekilere de zehir etmelerini anlayamıyorum.

Elizabeth Ümran Ünlü She was born on january 10 th, 1951 in Afyon’s village of Üclerkayasi. After she had finished primary school in the village she got on the road of finishing middle school and becoming a teacher in Kütahya with the words of her teacher, “You are going to open the doors of this village to the World, you must learn.” She became a math teacher after finishing the Eskisehir Anatolia University. She also taught classes in Yalova and Istanbul. Then, she began working in Turkish Art Music. Later on, she became a project teacher and a vice-principal in a private school in Suadiye, Istanbul. After the age of 45, she decided to learn theater work that she could not give up on. She got acting training for two years at the Kadıköy Halk Eğitim Deneme Sahnesi. She was in plays like Savaş Oyunu(War Game) and Kına Gecesi(Henna Night) . She also had roles in the theaters of AKM-Haldun Taner-Kadıköy-Mecidiyeköy-Sarıyer. She educated her children in the best schools and taught them to be children that she will be proud of. (Pilot, engineer, researcher)After being a principal in classes in Şişli, in 1999 she came to America where she had sent her son for school. She continued her Turkish Art Music and theater work in has been participating a chorus, and they are going to have a concert on November 2,2019 at Carnegie Hall.They give concert every year. She went to University in America for language courses. For a remainder of the time, she wrote plenty of children’s stories in many websites and magazines. She is writing the book “Bir Yerlerden Başlamalıyım” and writing the play “Ah Amerika.” While spending a pleasurable life with her children and grandchildren, she is planning to begin her theater life in America with the play musical“Keşanlı Ali Destanı”,Çalıkuşu"Nasrettin Hoca"7 kocalı hürmüz"Keloğlan" ,She also continues to live peacefully with herself and everyone and continues to give this love to humankind because of her daughter’s words, “The endless love and care in my mother’s heart would be enough for the Earth.” Hayat bu kadar güzel ve yaşanasıyken,insanların iki yüzlülüğünü ve hayatı kendilerine de ,çevresindekilere de zehir etmelerini anlayamıyorum.